
Katolik Terimler Sözlüğü
Abba’dan Zuketto’ya, imanın 875 terimi ve onları öğreten Katekizm paragrafları
Raffaello · Kutsal Sır Üzerine Tartışma
A83 terim
- Abba
“Baba” anlamına gelen, bir çocuğun içten güvenini dile getiren Aramice kelime; İsa Allah’a bu sözle seslenirdi. Vaftiz edilenler Kutsal Ruh aracılığıyla O’nun Oğul olarak Baba’yla ilişkisine katılır ve onlar da “Abba! Baba!” diye seslenebilir (Markos 14:36, Romalılar 8:15, Galatyalılar 4:6).
- Acı Çekmezlik (Impassibility)
Dirilişten sonra yüceltilmiş bedenin geleneksel dört niteliğinden biri; bedeni fiziksel acıdan, hastalıktan ve ölümden özgür kılar.
- Ad Limina Ziyareti
Latince ad limina Apostolorum, “Havarilerin eşiğine” sözünden; piskoposluk bölgelerinin piskoposlarının genellikle beş yılda bir Roma’ya yapmakla yükümlü oldukları ziyaret. Bu ziyarette Aziz Petrus ile Aziz Pavlus’un mezarlarını ziyaret eder, Papa ile görüşür ve bölgelerinin durumunu bildirirler.
- Adak Ayini (Votive Mass)
Ayin kurallarının izin verdiği günlerde, günün Kutsal Ayin’i yerine, Rab’bin bir gizemi, Kutsal Bakire Meryem, melekler ya da bir aziz onuruna veya belirli bir adanmışlık için kutlanan Kutsal Ayin; Kutsal Yürek ve Kutsal Ruh Ayinleri gibi.
- Adalet
Allah’a ve komşuya hakkını vermeye yönelik sürekli ve kararlı istekten oluşan ana erdem.
KKK 1807
- Adanmış Bakireler
Krallık uğruna ömür boyu bakire yaşamaya karar veren ve piskoposluk bölgesi piskoposu tarafından törensel bir ayinle Allah’a adanan kadınlar. Mistik olarak Mesih’le nişanlı ve Kilise’nin hizmetine adanmış olarak dünyanın içinde ya da rahibe olarak yaşayabilirler.
KKK 922-924
- Adanmış Yaşam (Consecrated Life)
Mesih’in yetkinliğe çağrısına yanıt olarak özgürce girilen, yoksulluk, iffet ve itaat İncil öğütlerinin adanmasıyla belirlenen Kilise’deki kalıcı yaşam durumu.
KKK 914-933
- Adanmış Yaşam Kurumu (Dinî Kurum)
Kilise tarafından kanonik olarak kurulmuş, üyeleri iffet, yoksulluk ve itaat İncil öğütlerini adayan topluluk. Dinî kurumlar buna açık yeminleri ve ortak yaşamı ekler; seküler kurumlar ise üyeleri dünyanın içinde yaşayan kurumlardır.
- Adanmışlık Uygulaması (Devotion)
Allah sevgisini, Meryem’e saygıyı ve azizlere hürmeti besleyen dindarca bir uygulama, dua ya da geleneksel âdet (Tesbih ya da Novena gibi).
KKK 1674-1675
- Advent (Noel’e Hazırlık Dönemi)
Noel’den önceki, dua içinde hazırlanılan dört haftalık ayin dönemi; Kral Mesih Bayramı’ndan sonra başlar. İki yönü vardır: Mesih’in görkem içinde ikinci gelişine hazırlanmak ve O’nun ilk gelişini, Enkarnasyon’u kutlamak.
KKK 524
- Aforoz
Ağır suçlar nedeniyle bir kişiyi kutsal sırlara katılmaktan, Efkaristiya’yı almaktan ya da kilise yönetiminden dışlayan ağır kanonik ceza.
KKK 1463
- Agape
Başkalarının en yüce iyiliğini arayan, kendini veren, koşulsuz ilahi sevgi; Allah’ın kendi doğasını ve iç yaşamını yansıtır (1 Yuhanna 4:8).
KKK 218-221
- Agnus Dei
(okunuşu AH-nyus DE-i) Latince “Allah’ın Kuzusu”; İsa Mesih’e verilen bir unvan (Yuhanna 1:29). Hem Kutsal Ayin’de Kutsal Komünyon’dan önce okunan ya da ilahiyle söylenen yakarışı, hem de üzerinde kuzu resmi bulunan kutsanmış balmumu nişanı anlatır.
KKK 608
- Ahlak Yasası
Allah’ın insanlığa iyiliğe ve son mutluluğa giden yolu öğreten ilahi yönergeleri.
KKK 1950-1974
- Ahlakilik (Morality)
İnsan eylemlerinin akla ve Allah’ın yasasına uygunluklarına göre yargılanan iyiliği ya da kötülüğü. Bir insan eyleminin ahlakiliği seçilen nesneye, gözetilen amaca ya da niyete ve eylemin koşullarına bağlıdır.
KKK 1749-1751
- Akedia (Ruhani Tembellik)
Allah’ın sevgisine ve göksel iyiliklere karşı ruhani tembellik, ilgisizlik ya da isteksizlik hâli; yedi ana günahtan biri.
- Akıl
Allah’ın suretinde yaratılmış kişinin gerçeği bildiği, yaratılışın düzenini anladığı ve Allah’ı kesinlikle tanıyabildiği insan zihninin doğal gücü. İman aklın üstündedir, ama asla ona aykırı değildir, çünkü ikisi de Allah’tan gelir.
- Akıl Yaşı (Catechetical Age)
Çocuğun ahlaki sorumluluk taşıyabildiği, kişisel iman ayırt etmesine ve Hristiyanlığa Giriş Kutsal Sırları’nı almaya yetenekli sayıldığı akıl yaşı (geleneksel olarak yedi yaş civarı).
- Aklanma (Justification)
Allah’ın, bir günahkârın İsa Mesih’e iman ve Vaftiz lütfu aracılığıyla günahtan temizlendiği, kutsallaştırıldığı ve yenilendiği lütufkâr eylemi.
KKK 1987-1995
- Akolit
Kutsal Ayin’de ve öbür ayinlerde rahibe ve diyakoza sunakta yardım etmek üzere atanan ayin görevlisi. Resmen atanan akolitler geleneksel olarak Kutsal Rahiplik adayları ya da bu göreve atanmış meslekten olmayan erkeklerdir; sunak hizmetçileri de bu görevi yerine getirir.
- Akşam Duası (Vesper)
Saatlerin Ayini’nin akşam saati; Sabah Duası (Laudes) ile birlikte iki başlıca saatinden biri; bir ilahiden, mezmurlardan ve bir Yeni Ahit ezgisinden, bir okumadan, Magnificat’tan, dua niyetlerinden, Rab’bin Duası’ndan ve kapanış duasından oluşur. Çobanlardan onu pazar günleri ve bayramlarda topluca kutlamaları istenir.
KKK 1174-1175
- Alba
Rahiplerin, diyakozların ve ayin görevlilerinin giydiği uzun, beyaz keten giysi; Vaftiz’de alınan beyaz giysiyi hatırlatır ve ruhun temizliğini simgeler.
KKK 1269
- Alçakgönüllülük
Kişinin Allah’a tamamen bağımlı olduğunu tanımasını ve aşırı gururdan ya da kendini yüceltmekten kaçınmasını sağlayan ahlaki erdem.
KKK 2559
- Alfa ve Omega (ΑΩ)
Grek alfabesinin ilk ve son harfleri; İsa Mesih’in bütün yaratılışın başlangıcı, merkezi ve son tamamlanışı olduğunu belirtmek için O’na uygulanır (Vahiy 1:8).
KKK 668
- Allah
Kendini “Ben O’yum”, sevgi ve Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak açan, her şeyin tek, sonsuz ve ezelî Yaratanı. Üç ayrı Kişi olarak Allah varlıkta birdir; her Kişi bütünüyle ve tamamıyla Allah’tır.
- Allah Halkı (People of God)
Bütün vaftizli imanlıların seçilmiş, kâhinlerden oluşan bir halk olduğunu vurgulayan, Kutsal Yazılar’dan gelen Kilise unvanı (1 Petrus 2:9).
KKK 781-786
- Allah’ın Krallığı (Egemenliği)
İsa Mesih aracılığıyla kurulan, şimdiden Kilise’de bulunan ve zamanın sonunda son tamamlanışını bekleyen Allah’ın egemenliği ve yönetimi.
KKK 541-550
- Allah’ın Kuzusu (Agnus Dei)
İsa Mesih’e, dünyanın günahını kaldıran kurban Kuzu olarak verilen unvan (Yuhanna 1:29).
KKK 608
- Allah’ın Oğlu
İsa’nın, biricik Oğul, gerçek Allah’tan gerçek Allah olarak Baba’yla eşsiz ve ezelî ilişkisini dile getiren unvanı. Eski Ahit’te bu unvan evlat edinilmişliği belirtirdi; ama Petrus’un “Sen, yaşayan Allah’ın Oğlu Mesih’sin” ikrarı İsa’nın ilahi Oğulluğunu onaylar (Matta 16:16).
KKK 441-445
- Allah’ın Sözü
Allah’ın insan sözleriyle kendini açması; her şeyden önce beden almış ezelî Söz İsa Mesih’te, ayrıca tek bir kutsal emanet oluşturan Kutsal Yazılar’da ve Gelenek’te. Allah Kutsal Yazılar’ın bütün sözleriyle tek bir Söz söyler; Kilise Kutsal Yazılar’a Rab’bin Bedeni’ne gösterdiği saygıyı gösterir (Yuhanna 1:14).
- Alleluya
“Rab’be övgüler olsun” anlamına gelen sevinçli İbranice yakarış; Kutsal Ayin’de İncil okunmadan önce söylenir ya da okunur (Büyük Perhiz’de söylenmez).
- Ambon
Kutsal alanda, Kutsal Ayin sırasında Kutsal Yazılar’ın okunduğu, vaazın verildiği, duyuruların ve dua niyetlerinin dile getirildiği yükseltilmiş kürsü.
KKK 1184
- Amikt (Amice)
Din adamlarının albanın altına, boyunlarına ve omuzlarına doladıkları kare biçimli beyaz keten bez; tarih boyunca “kurtuluş miğferi”ni simgelemiştir.
- Amin
“Gerçekten”, “öyle olsun” ya da “doğrudur” anlamına gelen İbranice kelime. Duaların, iman ikrarlarının ve Efkaristiya yakarışlarının sonunda kişisel onayı ve imanı belirtmek için söylenir.
- Ana Erdemler (Cardinal Virtues)
Bütün öbür insani erdemlerin dayandığı dört temel ahlaki erdem: sağduyu, adalet, cesaret (metanet) ve ölçülülük.
KKK 1805-1809
- Ana Günahlar (Yedi Ölümcül Günah)
Başka günahları doğuran yedi temel ahlaki kusur: kibir, açgözlülük, şehvet, öfke, oburluk, kıskançlık ve tembellik (akedia).
KKK 1866
- Ana Kilise (Mother Church)
Çocuklarını Vaftiz aracılığıyla yeni yaşama doğuran, onları Söz’le ve kutsal sırlarla besleyen ve onlara imanı öğreten Kilise’ye verilen geleneksel unvan. Terim ayrıca bir katedrali ya da başka kiliselerin kurulduğu ilk kiliseyi de anlatır.
- Anafora
Efkaristiya Duası; Kutsal Ayin’in merkezindeki şükran ve takdis duası.
KKK 1352
- Anagojik Anlam
Kutsal Yazılar’daki olayları sonsuzluktaki anlamları ışığında yorumlayan ve imanlıları Cennet’e yönelten ruhani anlam.
KKK 117
- Anamnez
Kurtuluş tarihinde Allah’ın kurtarıcı işlerinin, özellikle de Mesih’in Kutsal Ayin’de hazır kılınan Çilesi’nin, Dirilişi’nin ve Göğe Yükselişi’nin ayinle anılması ve “hatırlanması”.
- Anatema
Kilise’nin, Katolik dogmasına doğrudan karşı çıkan görüş ya da öğretiler hakkında verdiği resmî mahkûmiyet ya da aforoz.
- Angelus
Mesih’in Enkarnasyon’unu anan geleneksel Katolik duası; günde üç kez (sabah 6’da, öğlen 12’de ve akşam 6’da) kilise çanlarının çalınmasıyla birlikte okunur.
- Antifon
Ayin sırasında bir mezmurdan ya da ilahiden önce ve sonra okunan ya da ilahiyle söylenen kısa cümle, ayet ya da nakarat.
- Antlaşma (Ahit)
Allah ile halkı arasındaki törensel, bağlayıcı kutsal sözleşme (örneğin Nuh, İbrahim, Musa ve Davut ile yapılanlar); İsa Mesih’teki Yeni Antlaşma’da tamamlanır ve yetkinleşir.
KKK 56-73
- Antlaşma Sandığı
Allah’ın buyruğuyla çölde akasya ağacından yapılan, altınla kaplı, içinde Yasa levhaları bulunan ve üstünde iki Keruv’la bağışlanma kapağı olan sandık; Allah’ın İsrail arasındaki varlığının işaretiydi. Hristiyan geleneği, Rab’bin içinde konakladığı Meryem’i Yeni Antlaşma’nın Sandığı olarak görür (Mısır’dan Çıkış 25:10-22).
- Apofatik İlahiyat (Olumsuz İlahiyat)
Allah’ın ne olmadığını dile getirerek O’na yaklaşma yolu; ilahi özün insan dilini ve kavramlarını sonsuz biçimde aştığını kabul eder.
KKK 230
- Apokalips
Gizli ilahi gerçekleri canlı imgelerle açığa çıkaran Kutsal Kitap türü; özellikle Vahiy kitabını anlatır.
KKK 677
- Apokrif
Yazarı belirsiz ya da kanonik yetkiden yoksun kitaplar ya da yazılar. Protestan kullanımında Katoliklerin Deuterokanonik dediği kitapları; Katolik kullanımında ise Kutsal Kitap kanonuna alınmamış, esinlenmemiş eski yazıları anlatır.
- Apolojetik
Katolik imanını açıklamaya, savunmaya ve onun için akla dayalı bir gerekçe (apologia) sunmaya adanmış Hristiyan ilahiyatı dalı.
KKK 156
- Apostolat (Havarilik Hizmeti)
Hristiyanın hizmet etmeye, İncil’i yaymaya ve Mesih’in krallığını dünyaya genişletmeye yönelik etkinliği ve örgütlenmesi.
KKK 863
- Apsis
Bir kilisenin ucunda, sunağın arkasında ya da çevresinde bulunan, çoğu zaman tonozlu, yarım daire ya da çokgen biçimli girinti; geleneksel olarak doğu ucundadır. Eski bazilikalarda piskoposun kürsüsü, presbiterler için bir sırayla birlikte apsiste dururdu; apsis çoğu zaman Mesih’in mozaikleri ya da resimleriyle süslenir.
- Aracı Ana (Mediatrix)
Kutsal Bakire Meryem’e Savunucu, Yardımcı ve İyilikçi unvanlarıyla birlikte verilen, onun bizim için annece aracılığını dile getiren unvan. Onun rolü, Mesih’in tek aracılığına bütünüyle bağlıdır; bütün gücünü ondan alır ve onu asla gölgelemez ya da azaltmaz.
KKK 969-970
- Aracı (Mediator)
Ayrı tarafları birbirine bağlayan ya da barıştıran kişi. İsa Mesih, Allah ile insanlık arasındaki tek Aracı’dır (1 Timoteos 2:5).
- Aracılık Duası (Intercession)
Mesih’in göksel aracılığını ve Meryem’in ve azizlerin dualarını örnek alarak, başka biri adına Allah’a sunulan dilek duası.
KKK 2634-2636
- Araf (Arınma)
Allah’ın lütfu içinde ölen, ama Cennet’e girmeden önce günahın geçici etkilerinden temizlenmesi gerekenler için ölümden sonraki son arınma hâli.
KKK 1030-1032
- Araştıran (Inquirer)
Hristiyanlığa girişin ilk döneminde (katekümenat öncesi) Katolik imanını ve İncil mesajını tanımaya çalışan kişi.
- Arınma ve Aydınlanma Dönemi
Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni’nde Paskalya’dan önceki, dua içinde düşünme ve İnceleme Ayinleri’yle belirlenen Büyük Perhiz’deki ruhani hazırlık dönemi.
- Arşiprest (Archpriest)
Rahipler arasında bir öncelik unvanı. Latin Kilisesi’nde bir grup cemaati eşgüdümleyen bir dekanı (bölge vikeri) gösterebilir; büyük papalık bazilikalarının başındaki kardinaller de bu unvanı taşır. Doğu Kiliseleri’nde kıdemli rahiplere verilen onursal bir rütbedir.
- Arşiv
Bir piskoposluk bölgesinin ya da bir dinî topluluğun kilise tarihini, idari belgeleri ve kutsal sır kayıtlarını korumak için tuttuğu özel saklama yeri.
- Arzu Vaftizi
Kutsal sır olarak Vaftiz’in imkânsız olduğu durumda, günahlarından açık ya da örtük biçimde pişman olan, kusursuz sevgiye ve Allah’ın isteğini yerine getirme arzusuna sahip vaftiz edilmemiş bir kişiye verilen Vaftiz lütfu.
KKK 1259
- Askerî Ordinaryat
Bir ülkenin silahlı kuvvetlerinde görev yapan Katoliklere ve ailelerine pastoral bakım sağlayan, hukuken bir piskoposluk bölgesine benzeyen kilise yetki alanı. Başında genellikle piskopos olan bir askerî ordinaryus bulunur ve askerî papaz olarak görev yapan rahipler tarafından hizmet verilir.
- Asperjes / Aspergillum
Topluluğa ya da kutsal nesnelere kutsanmış su serpme ayini; bunun için aspergillum denen delikli bir kap ya da fırça kullanılır.
- Aşkınlık (Transcendence)
Allah’ın bütün yaratıkları, dünyayı ve tarihi sonsuzca aştığı, hiçbir insan kavramının O’nu kapsayamadığı ya da tam olarak dile getiremediği nitelik. Aşkın olan Allah yine de yaratıklarının en derin varlığında bulunur: “En yüce yanımdan daha yüce, en iç yanımdan daha içte”.
- Ayartma (Temptation)
Dünyadan, bedenden ya da Şeytan’dan gelen günaha çekme ya da kışkırtma. Ayartılmak kendi başına günah değildir; günah onay vermektedir. İsa çölde Şeytan’ın ayartmalarını yendi; Rab’bin Duası’nda da Allah’ın sadık yardımına güvenerek ayartmaya sokulmamayı dileriz (1 Korintliler 10:13).
- Ayırt Etme (Discernment)
Belirli bir kararda, bir çağrıda ya da bir yaşam durumunda Allah’ın isteğini dua içinde keşfetme süreci.
KKK 2690
- Ayin Düzeni (Order of Mass)
Roma Missali’nde (Ordo Missae) verilen Kutsal Ayin’in sabit yapısı ve metinleri: Giriş Bölümü, Söz Ayini, Efkaristiya Ayini ve Kapanış Bölümü. İki ana bölümü tek bir ibadet eylemi oluşturur.
KKK 1346-1347
- Ayin Geleneği (Rite)
Vaftiz ayini gibi, belirlenmiş sözleri ve eylemleriyle bir ayin kutlaması. Terim ayrıca Kilise’nin Roma, Ambrosius, Bizans, Kıpti, Süryani, Ermeni, Maruni ya da Keldani ayini gibi bir ayin, ruhani ve disiplin geleneğini de anlatır; Kilise yasal olarak tanınmış bütün ayinleri eşit hak ve onurda sayar.
KKK 1200-1203
- Ayin Giysileri (Vestments)
Görevlilerin ayinlerde giydiği, görevlerini belirten ve ibadete onur ve güzellik katan özel giysiler; Latin Kilisesi’nde alba, stol, kazula, dalmatika ve pluvyal gibi, Doğu Kiliseleri’nde de bunlara karşılık gelen giysiler. Renkleri genellikle ayin dönemine ya da bayrama göre değişir.
- Ayin (Litürji)
Kilise’nin sunduğu, Kutsal Ayin’i, kutsal sırları ve Saatlerin Ayini’ni kapsayan resmî, açık ve topluluk hâlindeki ibadet.
KKK 1066-1075
- Ayin Niyetleri (Mass Intentions)
İmanlıların isteğiyle rahibin Kutsal Ayin’de, yaşayan ya da ölmüş kişiler için sunduğu belirli dualar ve niyetler.
- Ayin Renkleri
Kutlanan gizemlerin niteliğini dile getiren ayin giysisi renkleri: Paskalya, Noel ve Rab’bin, Meryem’in ve şehit olmayan azizlerin bayramları için beyaz; Pentekost, Çile ve şehitler için kırmızı; Olağan Dönem için yeşil; Advent ve Büyük Perhiz için mor. Siyah ve pembe de kullanılabilir.
- Ayin Uzmanı (Liturgist)
Ayinde, onun tarihinde, ilahiyatında ve uygulamasında uzman kişi; ayrıca ayinleri Kilise’nin ayin kitaplarına göre hazırlamaktan ve yönetmekten sorumlu, cemaat ayin sorumlusu gibi kişi.
- Ayin Yılı (Liturgical Year)
İmanlıları kurtuluş gizemleri boyunca yönlendiren dönemlerin (Advent, Noel, Olağan Dönem, Büyük Perhiz, Paskalya Üç Günü, Paskalya) ve bayram günlerinin yıllık düzeni.
KKK 1163-1173
- Ayini Yöneten (Celebrant)
Bir ayin topluluğuna başkanlık eden ve Efkaristiya’yı takdis eden piskopos ya da rahip.
KKK 1348
- Ayini Yönetenin Kürsüsü
Kutsal alanda, ayini yöneten rahibin oturduğu yer; onun duaya önderlik etme ve ibadet eden topluluğa başkanlık etme görevini temsil eder.
KKK 1184
- Ayrılık (Şizma)
Yüce Pontif’e boyun eğmeyi ya da ona bağlı Kilise üyeleriyle birliği reddetmek.
KKK 2089
- Aziz
Yeryüzünde kahramanca erdemli bir yaşam sürmüş ve şimdi gökte Allah’la sonsuz görkem içinde bulunan kutsal kişi.
- Aziz Yusuf
Bakire Meryem’in eşi ve İsa’nın yasal babası; Kutsal Aile’yi koruyan ve geçindiren, Davut soyundan doğru bir adam. Evrensel Kilise’nin ve huzurlu bir ölümün koruyucu azizidir (Matta 1:18-25).
- Azizler Günü (All Saints’ Day)
Bilinen ya da bilinmeyen, göklerdeki bütün azizleri onurlandırmak için 1 Kasım’da kutlanan, katılımı zorunlu bayram.
KKK 954-959
- Azizlerin Birliği (Communion of Saints)
Kurtarılmış olanların hepsinin Mesih’teki birliği: yeryüzündekiler (Savaşan Kilise), Araf’ta arınmakta olanlar (Arınan Kilise) ve gökte yüceltilmiş olanlar (Zafer Kazanmış Kilise).
KKK 946-959
B37 terim
- Baba Allah
Kutsal Üçlü Birlik’in Birinci Kişisi; her şeyin Yaratanı, ezelden doğurduğu Oğul’un ve Kutsal Ruh’un kaynağı. İsa, Allah’ın yeni bir anlamda Baba olduğunu açtı: ezelden Oğul’un Babası ve O’nun aracılığıyla Allah’ın evlat edinilmiş bütün çocuklarının Babası.
KKK 238-240
- Bağışlama (Absolution)
Kutsal rahiplik almış bir rahibin, Mesih’in kişiliğinde (in persona Christi) ve Kilise’ye verilen yetkiyle, tövbe eden kişiye Tövbe ve Barışma Kutsal Sırrı’nda günahlarının Allah tarafından bağışlandığını bildirdiği ve bu bağışlamayı verdiği eylem.
- Bakireden Doğum (Virgin Birth)
İsa’nın insan bir baba olmadan, yalnızca Kutsal Ruh’un gücüyle Bakire Meryem’in rahminde oluştuğu ve onun bekâreti bozulmadan ondan doğduğu öğretisi. Enkarnasyon’da Allah’ın mutlak girişimini gösterir: İsa’nın tek Babası Allah’tır (Luka 1:34-35).
- Balsam (Belesan)
Güzel kokulu bitkilerden elde edilen hoş kokulu reçine; piskopos Kutsal Krizma’yı hazırlamak için onu zeytinyağıyla karıştırır.
- Barışma (Tövbe / Günah Çıkarma)
Vaftizden sonra işlenen günahların bir rahibe itiraf edildiği ve Allah tarafından bağışlandığı Şifa Kutsal Sırrı.
KKK 1422-1484
- Başeparşi (Archeparchy)
Doğu Katolik Kiliseleri’nde, piskoposu başpiskopos (başeparh) unvanını taşıyan eparşi. Çoğu zaman bir kilise eyaletinin metropolit makamıdır ve Latin Kilisesi’ndeki başpiskoposluğa karşılık gelir.
- Başkalaşım (Transfiguration)
İsa’nın yüksek bir dağda Petrus’un, Yakup’un ve Yuhanna’nın önünde ilahi görkemle parladığı, Musa ile İlyas’ın O’nunla yaklaşan ölümü hakkında konuştuğu ve Baba’nın sesinin “Bu benim sevgili Oğlum’dur” dediği olay. Dirilişi önceden gösterir ve 6 Ağustos’ta kutlanır (Matta 17:1-8).
KKK 554-556
- Başmelek
Kurtuluş tarihinde ağır ve önemli haberler emanet edilmiş yüksek rütbeli melek (örneğin Aziz Mikail, Cebrail ve Rafael).
KKK 335
- Başpiskopos
Bir başpiskoposluk bölgesini yöneten piskopos; çoğu zaman komşu piskoposluk bölgelerini gözeten bir kilise eyaletinin metropoliti olarak görev yapar.
- Başpiskoposluk (Archdiocese)
Başpiskoposluk rütbesi verilmiş ve bir başpiskopos tarafından yönetilen piskoposluk bölgesi. Başpiskoposlukların çoğu, komşu piskoposluk bölgelerinden oluşan bir kilise eyaletinin başındaki metropolit makamlardır, ama hepsi değildir; bu unvan onur ve bazı görevler verir, ama öbür piskoposluk bölgelerinin iç yönetimi üzerinde yetki vermez.
- Başrahibe (Abbess)
Bağımsız bir rahibe topluluğunun (bir manastırın) başı; genellikle topluluk tarafından, kuralına ve tüzüğüne göre seçilir. Piskopostan ayinle bir kutsama alır, ama bu bir takdis (rahiplik) değildir; topluluğunu ruhani ve maddi işlerde yönetir.
KKK 1672
- Başrahip (Abbot)
Bir manastır ya da keşiş topluluğu üzerinde kilise yetkisi kullanan rahip; topluluğunu, bir piskoposun piskoposluk bölgesini yönetmesine benzer biçimde yönetir.
- Batıl İnanç (Superstition)
Eylemlere, nesnelere ya da okumalara büyüsel bir etki atfeden akıl dışı ya da uygunsuz dinî uygulama.
KKK 2111
- Batırma (Intinction)
Kutsal Komünyon’dan önce takdis edilmiş Ostiya’nın Değerli Kan’a batırılması ayin uygulaması; rahiplik almış ya da olağanüstü bir görevli tarafından geçerli olarak yapılır.
- Bayram Günü (Feast Day)
Kilise takviminde bir kurtuluş gizemini, Bakire Meryem’i ya da belirli bir azizi onurlandıran ve Hristiyan erdeminin örneklerini sunan ayinsel kutlama.
KKK 1173
- Bazilika
Olağanüstü tarihî, mimari ya da ayinsel önemleri nedeniyle Papa’nın belirli kilise yapılarına verdiği onur unvanı.
- Bedenin Dirilişi
Mesih’in İkinci Gelişi’nde bütün ölülerin bedenlerinin diriltileceğine ve ruhlarıyla yeniden birleşeceğine dair Katolik inancı.
KKK 988-1004
- Bekâret Yemini (Celibacy)
Göklerin Krallığı uğruna gönüllü olarak evlenmeden kalma hâli; piskoposlar, Latin ayinindeki rahipler ve dinî topluluk üyeleri kendilerini tamamen Allah’a adamak için bunu benimser.
- Bema
Bizans geleneğinde, ikonostasisin arkasında, sunağın bulunduğu yükseltilmiş kutsal alan. Süryani geleneğinde ise, Söz Ayini’nin kutlandığı, nefin ortasındaki yükseltilmiş platformu anlatır; terim sinagogdaki okuma platformunun da adıdır.
- Beş Yol (Quinque Viae)
Aziz Thomas Aquinas’ın Allah’ın varlığı için hareketten, etkin nedensellikten, olumsallıktan, yetkinlik derecelerinden ve doğanın düzeninden yola çıkan beş kanıtı. Bunlar doğa bilimleri anlamında ispatlar değil, birbirini destekleyen akıl kanıtlarıdır.
KKK 31-32
- Beytlehem
Mesih’le ilgili peygamberlik sözlerini yerine getirerek İsa Mesih’in bir ahırda doğduğu, Yahudiye’deki tarihî kasaba.
KKK 525
- Biçim (Kutsal Sırrın; Form)
Kutsal sırrı veren görevlinin söylediği, kutsal sırrın belirli etkisini sağlayan ve maddi unsura anlam veren temel sözler ya da dua (örneğin “Seni vaftiz ediyorum…”).
- Birader (Rahip Olmayan Keşiş)
Bir dinî kuruma ait olan, yoksulluk, iffet ve itaat İncil öğütlerini adamış, ama rahiplik almamış ve rahipliğe hazırlanmayan erkek. Biraderler dua, topluluk yaşamı ve öğretmenlik, hasta bakımı ve yoksullara bakım gibi işlerle hizmet eder; bazı kurumlar tamamen biraderlerden oluşur.
- Birliğe Hizmet Eden Kutsal Sırlar
Başkalarının kurtuluşuna yönelik iki kutsal sır olan Kutsal Rahiplik ve Evlilik. Başkalarına hizmet aracılığıyla kişisel kurtuluşa katkıda bulunur, Kilise’de belirli bir görev verir ve Allah halkını geliştirmeye hizmet eder.
KKK 1533-1535
- Boşanma
Geçerli bir evliliği bozma iddiası. Vaftizliler arasında onaylanmış ve tamamlanmış bir evlilik hiçbir insan gücüyle ve ölümden başka hiçbir nedenle bozulamaz; boşanma doğal yasaya karşı ağır bir suçtur, ancak belirli yasal hakları güvenceye almak için medeni boşanmaya göz yumulabilir (Markos 10:9-12).
- Bozucu Engel (Diriment Impediment)
İlahi ya da kilise yasasının belirlediği, bir evliliği baştan geçersiz kılan durum ya da koşul.
KKK 1625-1632
- Bölge Vikeri (Dekan; Vicar Forane)
Bir cemaatler bölge grubuna (dekanlık) önderlik etmek ve yerel din adamları arasında kardeşçe dayanışmayı geliştirmek üzere piskoposun atadığı rahip.
- Bölgesel Prelatür
Belirli bir bölge içindeki Allah halkının, özel koşullar nedeniyle piskoposluk bölgesi olarak kurulmayan, ama onu bir piskoposluk bölgesi piskoposu gibi kendi çobanı olarak yöneten bir prelata emanet edilen kesimi. Çoğu misyon bölgelerinde ya da ücra yerlerde bulunur.
- Brevier (Breviarium)
Latince breviarium, “özet” kelimesinden; her günün ve her saatin mezmurlarını, ilahilerini, okumalarını ve dualarını içeren Saatlerin Ayini metinlerinin bulunduğu kitap. Bu duayı okumakla yükümlü din adamları ve rahipler/rahibeler ile birçok imanlı tarafından kullanılır.
- Buyruk
Allah’ın (örneğin On Buyruk) ya da Kilise’nin (Kilise’nin Buyrukları) koyduğu ilahi kural ya da ahlaki yükümlülük.
KKK 2052
- Büyük Amin
Efkaristiya Duası’nın sonunda topluluğun söylediği ya da ezgiyle okuduğu, takdis duasını onaylayan törensel “Amin”.
- Büyük Bayram (Solemnity)
Roma ayininde Rab’bin, Kutsal Bakire Meryem’in ve bazı azizlerin başlıca gizemleri için ayrılmış en yüksek ayin kutlaması derecesi; Paskalya, Noel, Göğe Alınış ve Aziz Petrus ve Pavlus gibi. Büyük bayram bir önceki gün I. Akşam Duası ile başlar ve Kutsal Ayin’de Gloria’yı ve İman Açıklaması’nı içerir.
- Büyük Buyruklar
İsa’nın bütün Yasa’yı ve peygamberleri özetlediği iki buyruk: Tanrın Rab’bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla sev, komşunu da kendin gibi sev (Matta 22:37-40).
- Büyük Perhiz (Lent)
Kül Çarşambası’ndan Kutsal Perşembe gün batımına kadar süren, Paskalya’ya hazırlık olarak duaya, oruca ve sadakaya adanmış 40 günlük tövbe dönemi.
- Büyük Perhiz Yenilenmesine Çağrı Ayini
Zaten geçerli olarak vaftiz edilmiş kabul adayları için Seçim Ayini’yle birlikte kutlanan ayin.
C10 terim
- Cehennem
Allah’la ve mutlu olanlarla birlikten kesin olarak kendini dışlama hâli; özgür seçimle ölümcül günahtan tövbe etmeyi reddedenler içindir.
KKK 1033-1037
- Cemaat Konseyi (Pastoral Konsey)
Bir cemaatte, cemaat rahibinin başkanlığında pastoral etkinliği geliştirmeye yardım eden din adamları, dinî topluluk üyeleri ve meslekten olmayan imanlılardan oluşan danışma kurulu. Bu konseylerin kurulup kurulmayacağına piskoposluk bölgesi piskoposu karar verir; her cemaatte bulunması zorunlu olan cemaat mali konseyinden ayrıdır.
KKK 911
- Cemaat Misyonu (Parish Mission)
Bir cemaatin imanını ve Hristiyan yaşamını yenilemek ve iman uygulamasından uzaklaşanları geri çağırmak için, çoğu zaman konuk bir rahip ya da dinî topluluk üyesi tarafından verilen, özel vaazlardan, dualardan ve Günah Çıkarma fırsatlarından oluşan birkaç günlük dönem.
- Cemaat (Parish)
Bir piskoposluk bölgesi içinde kurulmuş, piskoposun atadığı bir cemaat rahibinin pastoral bakımı altındaki belirli Katolik imanlılar topluluğu.
KKK 2179
- Cemaat Rahibi (Parish Priest)
Piskoposluk bölgesi piskoposunun yetkisi altında, bir cemaatin kendi çobanı olarak kendisine emanet edildiği rahip (Latince parochus). Terim genel olarak bir cemaatte hizmet eden herhangi bir rahip için de kullanılır.
KKK 2179
- Cenaze Ayini (Requiem)
Kilise’nin, gece duasını ve mezar başında gömme törenini de içeren cenaze ayininin merkezî töreni olarak ölmüş bir kişi için kutlanan Kutsal Ayin. Ölüyü Allah’a emanet eder ve dirilişe dair Paskalya umudunu dile getirir.
KKK 1684-1686
- Cennet (Gökler)
Allah’la sonsuz yaşam; Kutsal Üçlü Birlik’le, Meryem’le, meleklerle ve azizlerle en yüce, kesin mutluluk ve kusursuz birlik hâli.
KKK 1023-1029
- Corpus Christi (Mesih’in Bedeni ve Kanı Bayramı)
Mesih’in En Kutsal Bedeni ve Kanı Büyük Bayramı; Kutsal Efkaristiya’nın gizemini ve kuruluşunu kutlar.
- Cuma Tövbesi
Rab’bin ölümünün anısına yılın her cumasında et yemekten kaçınarak ya da, piskoposlar konferansının izin verdiği yerlerde, başka bir tövbe, sevgi ya da dindarlık eylemiyle tövbe etme yükümlülüğü. Cumaya denk gelen büyük bayramlar bunun dışındadır.
- Cüppe (Kasok)
Din adamlarının ve sunak hizmetçilerinin kilise giysisi olarak giydiği ayak bileğine kadar uzanan uzun giysi (rahipler için siyah, piskoposlar için mor, kardinaller için kırmızı, Papa için beyaz).
Ç8 terim
- Çağrı (Vocation)
Allah’ın belirli bir yaşam durumuna ilahi çağrısı: rahiplik, adanmış dinî yaşam, kutsal evlilik ya da adanmış bekâr yaşam.
- Çelenk Duası (Chaplet)
Tesbih’ten daha kısa, belirli bir dua sırasıyla bir boncuk dizisi üzerinde okunan dua biçimi; İlahi Merhamet Çelenk Duası ya da Aziz Mikail Çelenk Duası gibi. “Küçük taç” anlamına gelen bu kelime eskiden beş onluklu Tesbih için de kullanılırdı.
- Çeviklik (Agility)
Son dirilişten sonra yüceltilmiş bedenin geleneksel dört niteliğinden biri; bedenin ruhun isteğine göre zahmetsizce hareket etmesini sağlar.
- Çile Pazarı (Passion Sunday)
Paskalya’dan önceki pazar; bugün resmî adı Rab’bin Çilesi’nin Palm Pazarı’dır; Mesih’in Kudüs’e girişinin anılması ve Çile anlatısının okunmasıyla Kutsal Hafta’yı açar. 1969 ayin reformundan önce bu ad Büyük Perhiz’in Beşinci Pazarı’nı anlatırdı.
KKK 560
- Çilecilik (Asketizm)
Kutsallıkta büyümek ve günaha eğilimleri yenmek için üstlenilen kendini inkâr, ruhani disiplin, nefsi köreltme ve oruç uygulaması.
KKK 2015
- Çok Eşlilik (Polygamy)
Aynı anda birden fazla eşe sahip olma uygulaması. Ahlak yasasına ve bölünmez ve tek eşli olan evlilik sevgisine aykırıdır; kadın ile erkeğin eşit kişisel onurunu inkâr eder.
- Çoktanrıcılık (Politeizm)
Birden fazla tanrıya inanma ya da tapma; Birinci Buyruk bunu yasaklar.
KKK 2112
- Çözülmezlik (Indissolubility)
Evliliğin, bir kez geçerli olarak kurulan bağın eşler tarafından ya da hiçbir insan gücüyle çözülemeyeceği niteliği. Vaftizliler arasında onaylanmış ve tamamlanmış bir evlilik yalnızca ölümle çözülebilir (Markos 10:9).
D40 terim
- Daimî Diyakoz (Permanent Deacon)
Rahipliğe doğru bir adım olarak değil, hiyerarşinin kalıcı bir rütbesi olarak diyakozluğa takdis edilmiş erkek. Latin Kilisesi’nde İkinci Vatikan Konsili tarafından yeniden başlatılan ve Doğu Kiliseleri’nde her zaman sürdürülen daimî diyakozluk evli erkeklere de verilebilir.
KKK 1571
- Dalgınlık (Distraction)
Dua ya da ibadet sırasında zihni Allah’tan uzaklaştıran dikkat dağınıklığı.
KKK 2729
- Danışmanlar Heyeti (College of Consultors)
Piskoposluk bölgesi piskoposuna önemli mali ve idari kararlarda danışmanlık etmek üzere rahipler konseyinden seçilen rahiplerden oluşan zorunlu danışma kurulu.
- Dayanışma
“Dostluk” ya da “toplumsal sevgi” de denen, insanların ortak kökenlerini ve onurlarını tanıdıkları ve kendilerini herkesin ve her birinin iyiliğine adadıkları ilke ve erdem. Malların ve emeğin karşılığının adil dağılımında ve bireyler, işçiler ve uluslar arasında kendini gösterir.
KKK 1939-1942
- Değişmezlik (Immutability)
Allah’ın ilahi doğasında ve yetkinliğinde değişmeyen ve değiştirilemeyen olması niteliği.
KKK 212
- Dekalog
Allah’ın Sina Dağı’nda Musa’ya verdiği, insanlık için temel ahlak yasasını oluşturan On Buyruk.
KKK 2056-2074
- Dekanlık (Deanery)
Bir piskoposluk bölgesi içindeki komşu cemaatlerin, bir dekanın ya da bölge vikerinin kardeşçe önderliğine verilmiş idari gruplaşması.
- Deuterokanonik Kitaplar
Katolik Kilisesi’nin esinlenmiş Kutsal Yazılar olarak tanıdığı, ama Protestan kanonunun dışında bıraktığı yedi Eski Ahit kitabı (Tobit, Yudit, 1. ve 2. Makabeler, Bilgelik, Sirak, Baruk ile Ester ve Daniel’e yapılan eklemeler).
KKK 120
- Dikasteri
Roma Kuriyası’nın her bir başlıca dairesinin adı; İman Öğretisi Dikasterisi gibi. Praedicate Evangelium havarisel anayasasıyla (2022) eski kongregasyonlar ve papalık konseyleri, hukuken eşit, Papa’ya hizmetinde yardım eden dikasteriler oldu.
- Dilek Duası (Petition)
Allah’a bağımlı yaratıklar olduğumuzun bilincini dile getirerek ihtiyacımız olanı O’ndan istediğimiz dua biçimi. Bağışlanma dilemekle başlar ve önce Krallığı, sonra onu karşılamak için gereken her şeyi arar (Matta 6:33).
KKK 2629-2633
- Dilenci Tarikat Biraderi (Friar)
Manastırdaki ortak duayı halk arasında etkin hizmetle birleştiren bir dilenci tarikatının (Fransiskenler, Dominikenler ya da Augustinusçular gibi) üyesi.
- Din
İnsan kişisi ile Allah arasındaki bağ; özellikle kişinin, başta tapınma, dua ve kurban olmak üzere, adalet gereği Allah’a borçlu olduğu ibadeti ve hizmeti sunduğu ahlaki erdem. Allah’a gerçek bir ibadet sunma görevi hem bireyleri hem de toplumları bağlar.
- Din Adamı (Ruhban)
Kutsal Rahiplik Kutsal Sırrı’nı almış Katolik Kilisesi görevlileri (diyakozlar, rahipler ve piskoposlar).
- Din Adamlarından Sorumlu Viker
Piskoposluk bölgesi rahiplerinin yetişmesini, görevlendirilmesini, desteklenmesini ve idari bakımını gözetmek üzere piskoposun yetkilendirdiği rahip.
- Din Bilginleri (Scribes)
İsa’nın zamanında Musa Yasası’nı kopyalayan, yorumlayan ve uygulayan, birçoğu Ferisilerle bağlantılı Yahudi bilginleri ve öğretmenleri. İsa “onların din bilginleri gibi değil, yetki sahibi biri gibi” öğretti ve onlarınkinden üstün bir doğruluk istedi (Matta 5:20, Matta 7:29).
- Din Değiştiren (Convert)
Tarih boyunca Kilise’ye giren kişiye verilen ad; günümüzün Katolik kullanımı, bütün imanlıların tek bir varış noktasına değil, ömür boyu süren bir yolculuk olarak sürekli dönüşe çağrıldığını vurgular.
KKK 1427-1428
- Din Eğitimi Sorumlusu (DRE)
Cemaatteki din eğitimini, katekizm derslerini ve kutsal sırlara hazırlık programlarını yönetmek üzere atanan meslekten olmayan ya da dinî topluluk üyesi görevli.
- Din Özgürlüğü
Her kişinin din konularında bireylerin, grupların ya da devletin baskısından korunma doğal hakkı; böylece hiç kimse vicdanına aykırı davranmaya zorlanmaz ya da uygun sınırlar içinde vicdanına göre davranmaktan alıkonmaz. İnsan onuruna dayanır; yanılgıya bağlanma izni değildir.
KKK 2104-2109
- Dindarlık (Piety)
Kutsal Ruh’un yedi armağanından biri; bizi Allah’ı Babamız olarak evlat sevgisiyle onurlandırmaya ve başkalarına O’nun çocukları olarak saygı göstermeye yöneltir. Kelime ayrıca ayinin yerine geçmeden onu sürdüren halk dindarlığı gibi adanmışlık uygulamalarını da anlatır.
- Dinî Topluluk Üyesi (Religious)
İncil’in yoksulluk, iffet ve itaat öğütlerini açık yeminlerle adamış ve ortak bir kardeşlik yaşamı süren bir dinî kurum üyesi; keşiş, rahibe, dilenci tarikat biraderi ya da birader gibi. Dinî topluluk üyeleri meslekten olmayanlar ya da din adamları olabilir.
- Dinî Üst (Superior)
Kurumun tüzüğüne göre seçimle ya da atamayla bir topluluk, bir eyalet ya da bütün kurum üzerinde yetki kullanan dinî kurum üyesi; başrahip, prior, eyalet üstü ya da genel üst gibi. Üstler hizmet ruhuyla yönetir; üyeler yeminlerine göre onlara itaat borçludur.
- Dinî Yaşam (Religious Life)
Kilise tarafından kanonik olarak kurulmuş kurumlarda yaşanan, ayinsel niteliği, İncil öğütlerinin açıkça adanması, ortak kardeşlik yaşamı ve Mesih ile Kilise’nin birliğine tanıklığıyla ayırt edilen adanmış yaşam biçimi. İlk Hristiyan yüzyıllarında Doğu’da doğdu.
KKK 925-927
- Dinî Yeminler
Bir dinî topluluk üyesinin, Kilise adına meşru bir üst tarafından kabul edilerek bir dinî kurum içinde kendini Allah’a adadığı açık yoksulluk, iffet ve itaat yeminleri. Önce belirli bir süre için, sonra ömür boyu edilir; basit ya da törensel olabilir ve din erdemiyle yerine getirilir.
- Dinsizlik (Irreligion)
Din erdeminin eksiklikten kaynaklanan karşıtı olan kusur. Birinci Buyruk’un yasakladığı başlıca günahları Allah’ı denemek, kutsala saygısızlık ve simonidir.
- Diyakoz
(Grekçe diakonos, “hizmetkâr” kelimesinden) Kutsal Rahiplik’in üçüncü derecesine (piskopos ve rahipten sonra) ait, rahiplik için değil, Ayin’de, Söz’de ve Sevgi’de hizmet için takdis edilmiş görevli.
KKK 1569-1571
- Diz Kırma (Genuflection)
Tabernakulumda saklanan En Kutsal Sır’ın önünden geçerken tapınmanın ve saygının törensel işareti olarak sağ dizi yere değdirmek.
KKK 1378
- Dogma
Allah’ın açıkça vahyettiği, Havarilerden aktarılan ve Kilise’nin Öğretim Makamı (Magisterium) tarafından ilahi olarak vahyedilmiş ve bütün imanlıları bağlayıcı olarak tanımlanan iman gerçeği.
KKK 88-90
- Dogmatik Tanım
Ex cathedra konuşan Papa’nın ya da onunla birlik içindeki ekümenik bir konsilin, bir iman ya da ahlak gerçeğini ilahi olarak vahyedilmiş ve bütün imanlılarca kabul edilmesi gereken bir gerçek olarak sunduğu törensel ve yanılmaz eylem; Lekesiz Gebelik (1854) ve Göğe Alınış (1950) dogmaları gibi.
- Doğal Vahiy
İnsanların aklın doğal ışığıyla yaratılmış dünyadan ve insan kişisinden yola çıkarak kesinlikle edinebildikleri Allah bilgisi. Günah yüzünden bu bilgi zordur; bu yüzden insanlığın onu tamamlayan ve aşan Allah’ın doğaüstü Vahyi’ne ihtiyacı vardır (Romalılar 1:19-20).
- Doğal Yasa
Allah’ın insan yüreğine yazdığı ve insan aklıyla erişilebilen evrensel ahlak ilkeleri.
KKK 1954-1960
- Doğaüstü
Yaratılmış doğanın güçlerini ve yeteneklerini aşan ve Allah’ın özgür bir armağanı olarak gelen her şey; her şeyden önce lütuf, ilahi erdemler ve Allah’ı görmekte sonsuz yaşama çağrı. Doğaüstü olan doğayı yok etmez, onu iyileştirir ve yükseltir.
- Doğu Katolik Kiliseleri
Papa ile tam birlik içinde olan, Doğu’nun ayin, ilahiyat ve kanon geleneklerini izleyen sui iuris (kendi hukuku olan) Kiliseler; Bizans, Süryani, Kıpti, Ermeni, Maruni ve Keldani gelenekleri gibi. Onurda Latin Kilisesi’ne eşittirler ve Doğu Kiliseleri Kanonlar Kodu’na uyarlar (KKK 835, 1202-1203). Türkiye’de Ermeni, Süryani ve Keldani Katolik toplulukları bulunur.
- Doğum Kontrolü (Contraception)
Evlilik ilişkisinden önce, sırasında ya da sonra üremeyi imkânsız kılmayı amaçlayan her eylem. Kilise bunun özünde kötü olduğunu öğretir, çünkü her evlilik birleşmesi yaşama açık kalmalıdır; haklı nedenlerle doğal kısır dönemleri kullanan dönemsel perhiz ise ahlaken meşrudur.
- Doğuştan Katolik (Cradle Catholic)
Bebekken vaftiz edilmiş ve çocukluğundan beri Katolik imanı içinde yetiştirilmiş Katolik için kullanılan gayriresmî terim.
- Doksoloji (Yücelik Duası)
Kutsal Üçlü Birlik’e sunulan törensel övgü sözü ya da ilahisi (örneğin “Yücelik” duası ya da Efkaristiya Duası’nın sonundaki “O’nun aracılığıyla, O’nunla ve O’nda…”).
- Dönüş (Conversion)
Yüreğin Allah’a doğru sürekli hareketi; kişinin bütün yaşamını günahtan uzaklaştırıp İsa Mesih’e köklü biçimde yöneltmesi.
KKK 1427-1433
- Dört Mevsim Günleri (Ember Days)
Hasat için şükretmek ve kutsal çağrılar için dua etmek amacıyla yılın dört mevsimine dağıtılmış, dua, oruç ve perhizle geçirilen on iki gün.
- Dua
Kişinin aklını ve yüreğini Allah’a yükseltmesi ya da Allah’tan iyi şeyler istemesi. Bir lütuf armağanı, bir antlaşma ilişkisi ve Kutsal Üçlü Birlik’le yaşayan bir birliktir; kutsama, dilek, aracılık, şükran ve övgüde dile gelir.
- Düzensiz (Disordered)
Katolik ahlak ilahiyatında, doğal ve Allah’ın verdiği amacından ya da ahlaki hedefinden sapan yönelim, arzu ya da eylem.
E48 terim
- Edep (Modesty)
Giyim, konuşma ve davranış konusunda ölçülülüğe, terbiyeye ve çekingenliğe yönelten, kişilerin gizemini koruyan erdem.
KKK 2521-2524
- Efkaristiya
(Grekçe eucharistia, “şükran” kelimesinden) İsa Mesih’in ekmek ve şarap görünümleri altında gerçekten, hakikaten ve özce bulunduğu merkezî kutsal sır ve Kutsal Ayin Kurbanı.
KKK 1322-1419
- Efkaristiya Ayini (Liturgy of the Eucharist)
Kutsal Ayin’in ikinci ana bölümü; Sunuları, Efkaristiya Duası’nı (Takdis) ve Kutsal Komünyon’un alınmasını kapsar.
KKK 1350-1355
- Efkaristiya Duası
Rahibin Kutsal Ayin sırasında okuduğu merkezî şükran ve takdis duası (Anafora).
KKK 1352-1354
- Efkaristiya Kongresi
Kutsal Ayin’in kutlanması, tapınma, tören alayları ve öğretim aracılığıyla Kutsal Efkaristiya’ya imanı ve adanmışlığı derinleştirmek için uluslararası, ulusal ya da yerel düzeyde düzenlenen din adamları, dinî topluluk üyeleri ve meslekten olmayanlar buluşması. Uluslararası Efkaristiya Kongreleri 1881’den beri yapılmaktadır.
- Efkaristiya’ya Tapınma (En Kutsal Sır’a Tapınma)
Takdis edilmiş Ostiya’da gerçekten bulunan İsa Mesih’e, Kutsal Ayin dışında, tabernakulumun ya da sergilenen En Kutsal Sır’ın önünde sunulan dua ve tapınma. Efkaristiya kutlaması sırasında sunulan tapınmayı sürdürür.
- Eklesiyoloji
Kilise’nin kökenini, doğasını, yapısını, misyonunu ve kutsal sırlarını inceleyen ilahiyat dalı.
- Ekmeğin Bölünmesi
Rahibin Komünyon’dan önce yaptığı, Mesih’in Son Akşam Yemeği’ndeki eylemlerini hatırlatan ve imanlılar arasındaki birliği simgeleyen ayin eylemi.
- Ekmek ve Şarap
Kutsal Ayin sırasında Mesih’in Bedeni’ne ve Kanı’na dönüşen mayasız buğday ekmeği ve saf üzüm şarabından oluşan maddi unsurlar.
KKK 1333-1336
- Eksark / Eksarkhlık
Doğu Katolik Kiliseleri’nde eksarkhlık, henüz eparşi (piskoposluk bölgesi) olarak kurulmamış ve onu Papa ya da bir patrik adına yöneten bir eksarka emanet edilmiş imanlılar kesimidir. Ortodoks kullanımında bu unvan bazı kıdemli piskoposları da anlatabilir.
- Eksik Pişmanlık (Attrition)
Allah’a duyulan saf sevgiden çok, öncelikle Allah’ın cezasından korkmaktan ya da günahın çirkinliğinden kaynaklanan günah üzüntüsü.
KKK 1453
- Ekskardinasyon
Bir din adamının, başka bir yere bağlanabilmesi (inkardine edilebilmesi) için ait olduğu piskoposluk bölgesinden ya da kurumdan serbest bırakıldığı kanonik işlem. Hiçbir din adamı üstsüz kalmasın diye, bir din adamı başka bir yere bağlanmadan ekskardine edilemez.
- Ekümenik Konsil
Öğretiyi açıklığa kavuşturmak ya da Kilise disiplinini düzenlemek için Papa’nın yetkisiyle toplanan, dünyanın her yerinden Katolik piskoposların resmî ve törensel meclisi.
KKK 884
- Ekümenizm
Bütün Hristiyan kiliseleri ve mezhepleri arasında diyaloğu, anlayışı ve görünür birliği geliştirmeye yönelik girişim ve süregiden çabalar.
KKK 820-822
- Ex Cathedra
“Kürsüden” anlamına gelen Latince söz. Papa’nın, papalık yanılmazlığını kullanarak iman ya da ahlakla ilgili bir öğretiyi tanımlamak için en yüce havarisel yetkisiyle konuştuğu durumu anlatır.
KKK 891
- Ex Nihilo (Hiçten)
Latince “hiçten”. Allah’ın evreni, önceden var olan hiçbir madde ya da yardım olmadan ve yaratılış O’nun kendi özünden bir taşma olmaksızın, özgürce yarattığı iman gerçeği (2 Makabeler 7:28).
KKK 296-298
- El Yıkama (Lavabo)
Sunular sunakta hazırlandıktan sonra rahibin sunağın yanında, içten arınma isteğinin işareti olarak “Rab, beni suçumdan yıka, günahımdan arındır” diye sessizce dua ederek ellerini yıkadığı ayin. Adı “Ellerimi suçsuzlukla yıkarım” ayetinin Latincedeki ilk kelimesidir (Mezmur 26:6, Mezmur 51:2).
- Ellerin Üzerine Konması
Kutsamanın, şifanın ve Kutsal Ruh’u vermenin eski bir hareketi. Kutsal Rahiplik’in temel ayinine aittir; Konfirmasyon’da ve Hastaların Meshedilmesi’nde de kullanılır.
- Emanetçilik (Stewardship)
Allah’ın insanlara emanet ettiği armağanların, yani yaşamın, yeteneklerin, zamanın, malların ve yaratılışın kendisinin sorumlulukla korunması. Yaratılışın iyilikleri herkes için olduğundan mal sahipleri İlahi Takdir’in emanetçileridir; mallarını verimli kılmak ve yararlarını başkalarıyla, önce de aileleriyle paylaşmakla yükümlüdürler (Matta 25:14-30).
- Emekli Piskopos (Bishop Emeritus)
Görevden çekilme isteği Papa tarafından kabul edilmiş bir piskoposluk bölgesi piskoposunun ya da yardımcı piskoposun unvanı. Piskoposluk bölgesi piskoposlarından yetmiş beş yaşında, ya da hastalık veya başka ağır bir nedenle daha önce, görevden çekilme isteklerini sunmaları istenir; emekli piskopos piskopos olarak kalır ve Piskoposlar Heyeti’nin üyesidir.
- Eminans (Zatıaliniz)
1630’dan beri Kutsal Roma Kilisesi’nin kardinallerine ayrılmış onur unvanı; hitapta (“Eminans Hazretleri”) ve sözünü ederken kullanılır.
- En Kutsal Sır (Blessed Sacrament)
Tapınma için ya da hastalara götürülmek üzere tabernakulumda saklanan Kutsal Efkaristiya’ya verilen ad; İsa Mesih’in gerçek Bedeni’ni, Kanı’nı, Ruhu’nu ve Tanrılığı’nı içerir.
- En Kutsal Sır’ın Kutsaması (Benediction)
Rahibin, monstrans içinde sergilenen Efkaristiya ile toplanmış topluluğu kutsadığı ayinsel bir adanmışlık töreni.
KKK 1378
- En Kutsal Sır’ın Sergilenmesi
İmanlıların tapınması için takdis edilmiş Ostiya’nın, genellikle sunağın üzerinde bir monstrans içinde sergilenmesi. Rahibin ya da diyakozun halkı En Kutsal Sır’la kutsadığı Kutsama ile sona erebilir.
KKK 1378
- Endüljans
Günah itirafında zaten bağışlanmış günahların gerektirdiği geçici cezanın Allah önünde bağışlanması.
KKK 1471-1479
- Engizisyon
On üçüncü yüzyıldan itibaren sapkınlığı soruşturmak ve yargılamak için kurulan kilise mahkemeleri; Orta Çağ, İspanyol ve Roma Engizisyonları bunlardandır. Yöntemleri zaman zaman ağır kötüye kullanımlar içerdi; Kilise bunlar için bağışlanma diledi. Roma Engizisyonu’nun işi bugünkü İman Öğretisi Dikasterisi’ne geçti.
- Enkarnasyon (Beden Alma)
Allah’ın ezelî Oğlu’nun insan doğasını üstlenip İsa Mesih’te insan olduğu temel iman gizemi.
KKK 461-463
- Ensiklik
Papa’nın önemli öğretisel, toplumsal ya da ahlaki konular üzerine bütün dünyadaki Kilise’nin piskoposlarına ve imanlılarına yazdığı resmî pastoral mektup.
- Eparşi
Doğu Kiliseleri’nde Latin Kilisesi’ndeki piskoposluk bölgesine karşılık gelen, eparh denen bir piskoposun yönettiği yerel kilise.
KKK 833
- Epifani (Rab’bin Görünmesi)
Mesih’in uluslara (Müneccimlere) Kurtarıcı olarak görünmesini, Ürdün’deki vaftizini ve Kana’daki ilk mucizesini kutlayan büyük bayram (6 Ocak ya da ona yakın pazar).
KKK 528
- Epiklesis
Kutsal Ayin’de (ve öbür kutsal sırlarda) Kutsal Ruh’a yakarış; Allah’tan, ekmeği ve şarabı Mesih’in Bedeni’ne ve Kanı’na dönüştürmesi için Ruhu’nu göndermesi istenir.
- Erdem
İyiyi yapmaya yönelik alışkanlık hâline gelmiş ve sağlam bir eğilim; kişinin yalnızca iyi eylemlerde bulunmasını değil, kendinden en iyisini vermesini sağlar. Çaba ve lütufla kazanılan insani erdemler tutkuları düzene sokar; iman, umut ve sevgi ilahi erdemleri ise Allah tarafından aşılanır.
- Esenlik Selamı (Sign of Peace)
Kutsal Ayin’de imanlıların Mesih’in Bedeni’ni almadan önce esenliği, birliği ve karşılıklı sevgiyi dile getirdikleri, birbirleriyle paylaştıkları hareket. Roma ayininde Komünyon’dan önce gelir ve biçimini yerel âdet belirler; Doğu ayinlerinde ve Ambrosius ayininde sunuların sunulmasından önce gelir (Matta 5:23-24).
- Esin (Kutsal Kitap Esini)
Kutsal Ruh’un Kutsal Yazılar’ın insan yazarları üzerindeki ilahi etkisi; yazdıklarının Allah’ın gerçeğini yanılgısız olarak dile getirmesini sağlar.
KKK 105-108
- Eskatoloji (Son Şeyler Öğretisi)
“Son şeyler”le, yani ölüm, yargı, Cennet, Cehennem, Araf ve Mesih’in İkinci Gelişi’ndeki son dirilişle ilgilenen ilahiyat dalı.
KKK 1020-1050
- Eski Ahit
Kutsal Yazılar’ın Mesih’in gelişinden önce yazılmış, Yaratılış’tan Malaki’ye kadar kırk altı esinlenmiş kitabı. Hristiyanlar onları Allah’ın gerçek Sözü olarak sayar, çünkü Mesih’i hazırlar ve duyururlar; Eski Antlaşma hiçbir zaman geri alınmamıştır.
KKK 120-123
- Eski Antlaşma
Allah’ın İbrahim, Musa ve peygamberler aracılığıyla İsrail halkıyla yaptığı, Mesih’in gelişini hazırlayan antlaşma.
KKK 54-64
- Eski Yasa (Musa Yasası)
Allah’ın Musa aracılığıyla İsrail’e verdiği, ahlaki buyrukları On Buyruk’ta özetlenen, vahyedilmiş yasanın ilk aşaması. Kutsal ve iyi, ama eksik olan bu yasa İncil’i hazırladı ve Mesih’te tamamlandı.
KKK 1961-1964
- Eşcinsellik
Aynı cinsten kişilere yönelik, tek ya da baskın cinsel çekim. Kilise eşcinsel eylemlerin doğal yasaya aykırı olduğunu ve onaylanamayacağını öğretir; bu eğilime sahip kişiler ise saygı, şefkat ve incelikle kabul edilmelidir ve onlar da iffete çağrılmıştır.
KKK 2357-2359
- Ev Kilisesi (Domestic Church)
Hristiyan ailesi için kullanılan, İkinci Vatikan Konsili’nin de kullandığı eski bir ad (Ecclesia domestica). İmanın, umudun ve sevginin bir topluluğudur; orada anne babalar imanın ilk habercileridir ve bütün üyeler dua, kutsal sırlar ve sevgi aracılığıyla vaftiz rahipliğini uygular.
- Evliliğin Geçersizliği (Annulment)
Katolik kilise mahkemesinin, bir evliliğin gerekli koşulların, özgürlüğün ya da kanonik biçimin bulunmaması yüzünden baştan geçersiz olduğuna dair verdiği resmî karar.
KKK 1629
- Evlilik Ayini (Evlilik Kutsaması)
İçinde Evlilik Kutsal Sırrı’nın kutlandığı Kutsal Ayin; Latin Kilisesi’nde iki Katolik arasındaki evlilik için olağan durum budur. Rab’bin Duası’ndan sonra verilen Evlilik Kutsaması, yeni çifte, özellikle de geline, Allah’ın lütfunu ve Kutsal Ruh’u diler.
- Evlilik Dışı İlişki (Fornication)
Evli olmayan bir erkek ile evli olmayan bir kadın arasındaki cinsel birleşme. Eşlerin iyiliğine ve çocukların doğurulup yetiştirilmesine yönelik olan kişilerin ve insan cinselliğinin onuruna ağır biçimde aykırıdır.
KKK 2353
- Evlilik Engelleri
İlahi ya da kilise yasasının tanımladığı, bir kişiyi geçerli olarak evlenmekten aciz kılan durumlar; önceki bir evlilik bağı, yakın kan bağı, Kutsal Rahiplik ya da ömür boyu iffet için yapılmış açık bir yemin gibi. Kilise yasasından kaynaklanan bazı engellerden muafiyet verilebilir.
KKK 1625
- Evlilik İlanı (Banns of Marriage)
Birliğe engel olan kanonik bir durum bulunmadığından emin olmak için düğünden önce cemaat kilisesinde yapılan açık duyurular.
- Evlilik (Kutsal Sır)
Vaftizli bir erkek ile kadın arasında, karşılıklı iyilikleri ve çocukların doğurulup yetiştirilmesi için ömür boyu süren, tek eşli ve çözülmez bir antlaşma kuran Kutsal Sır.
KKK 1601-1666
- Evrensel Kutsallık Çağrısı
Bütün vaftizli Hristiyanların, yaşam durumları ne olursa olsun, Hristiyan yaşamının doluluğuna ve sevginin yetkinliğine çağrıldığına dair Kilise öğretisi.
KKK 2012-2016
- Ezelîlik ve Ebedîlik (Eternity)
Başlangıcı ve sonu olmayan varoluş; yalnızca Allah’a ait ilahi bir nitelik; ayrıca insan ruhlarının ölümden sonra sonu gelmeyen süreklilikleri.
KKK 220
F7 terim
- Fedakâr Sevgi (Sacrificial Love)
Kişisel bir bedel ödeyerek başkasının iyiliği için kendini özgürce veren sevgi; biz daha günahkârken bizim için ölen Mesih’te kusursuz biçimde açığa çıkmıştır. Rab bizden O’nun sevdiği gibi sevmemizi ister: “Hiç kimsede, insanın dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur” (Yuhanna 15:13).
- Ferisiler
İsa’nın zamanında, Musa Yasası’na sözüyle ve ruhuyla sadakatle uymaya ve büyüklerin sözlü geleneklerine adanmış Yahudi dinî hareketi. İsa bazılarının ikiyüzlülüğünü kınadı, ama dirilişe olan inançlarını paylaştı; Aziz Pavlus bir Ferisiydi (Filipililer 3:5).
- Fısıh Kuzusu (Paschal Lamb)
İsrail’in Fısıh’ta kurban ettiği ve yediği, kanı kapılara sürülerek halkı kurtaran kusursuz kuzu. Dünyanın günahları için kurban edilen ve Efkaristiya’da yiyecek olarak verilen gerçek Allah Kuzusu İsa Mesih’in ön belirtisiydi (Mısır’dan Çıkış 12:1-13, 1 Korintliler 5:7).
- Fısıh (Passover)
İsrail’in Mısır köleliğinden kurtuluşunu anan yıllık Yahudi bayramı; Mesih’in Paskalya kurbanının ön belirtisidir.
- Fiat
Latince “olsun”. Özellikle Meryem’in Müjde’de Başmelek Cebrail’e verdiği özgür ve itaatli onayı anlatır (“Bana dediğin gibi olsun”).
- Filioque
Latince “ve Oğul’dan”; Batı Kilisesi’nde İznik İman Açıklaması’na eklenen ve Kutsal Ruh’un ezelden Baba’dan ve Oğul’dan çıktığını dile getiren söz.
KKK 246-248
G28 terim
- Gayret (Zeal)
Allah’a, O’nun gerçeğine ve ruhların kurtuluşuna duyulan ateşli sevgi ve bağlılık.
- Geçerlilik (Geçerli / Geçersiz)
Bir kutsal sırrın ya da hukuki işlemin gerçekten etkili olup olmadığı. Bir kutsal sır, uygun görevli, madde ve biçim, Kilise’nin yaptığını yapma niyetiyle birlikte bulunduğunda geçerlidir; geçersiz bir işlem temel bir unsurdan yoksundur ve hiçbir etkisi yoktur; kurallara aykırı bir işlem ise geçerli ama yasaya aykırıdır.
- Geçici Ceza (Temporal Punishment)
Bağışlanmış günahlardan kalan, yeryüzünde ya da Araf’ta karşılanan geçici sonuç ya da arınma.
KKK 1471-1473
- Gehenna (Cehennem Vadisi)
İsa’nın kullandığı, sonsuz cezanın ve Allah’tan ayrı kalışın yerini (Cehennem’i) anlatan Kutsal Kitap terimi.
KKK 1034
- Geleneksel Latin Ayini
(bkz. Olağanüstü Biçim) Ayinin İkinci Vatikan Konsili’nden önce yayımlanan Roma Missali’ne göre kutlanması.
- Genel Viker
Piskoposluk bölgesi üzerinde yürütme ve yönetim yetkisi verilmiş, piskoposluk bölgesi piskoposunun başlıca yardımcısı ya da temsilcisi.
- Gerçek Varlık (Real Presence)
İsa Mesih’in (Bedeni, Kanı, Ruhu ve Tanrılığı ile) Efkaristiya’daki ekmek ve şarap görünümleri altında eşsiz, gerçek ve özce bulunuşu.
KKK 1373-1381
- Gerçekler Hiyerarşisi
Katolik öğretisinin gerçeklerinin hepsine inanılması gerekse de, Hristiyan imanının temeliyle ilişkileri bakımından farklılık gösterdiği ilkesi. Kutsal Üçlü Birlik gizemi, öbürlerinin ışığını aldığı merkezî gerçektir.
- Gıybet (Detraction)
Başka birinin gerçek ama gizli kusurlarını ya da günahlarını, bilmesi için meşru bir nedeni olmayan birine açıklayarak onun iyi adını zedeleme günahı.
- Giriş Alayı (Giriş İlahisi)
Kutsal Ayin’in başında rahibin ve görevlilerin Giriş İlahisi eşliğinde sunağa yürümesi. İlahi kutlamayı açar, topluluğun birliğini besler ve dönemin ya da bayramın gizemine giriş yapar; ilahi söylenmediğinde giriş antifonu okunur.
- Giriş Bölümü (Introductory Rites)
Kutsal Ayin’in Söz Ayini’nden önceki açılış bölümü: giriş, selam, Tövbe Bölümü, Kyrie, Gloria ve Toplama Duası. İmanlıları bir topluluk olarak bir araya getirir ve onları Allah’ın sözünü dinlemeye ve Efkaristiya’yı layıkıyla kutlamaya hazırlar.
- Gizem (Mystery)
Akla aykırı olmamakla birlikte insan aklının tam kavrayışını aşan, Allah’ın vahyettiği gerçek.
- Gloria (Yücelik İlahisi)
Mesih’in doğumunda meleklerin ezgisiyle açılan ve Baba’yı ve Kuzu’yu öven eski “Yücelerde Allah’a yücelik” ilahisi. Kutsal Ayin’de Advent ve Büyük Perhiz dışındaki pazar günlerinde, büyük bayramlarda, bayramlarda ve törensel kutlamalarda söylenir ya da okunur (Luka 2:14).
- Golgota (Calvary)
İsa Mesih’in dünyanın kurtuluşu için çarmıha gerildiği, Kudüs surlarının dışındaki tepe.
KKK 616
- Göğe Yükseliş (Ascension)
İsa’nın insan doğasının, Dirilişi’nden kırk gün (altı hafta) sonra gökte ilahi görkeme girmesi.
KKK 659-667
- Göğüs Haçı (Pectoral Cross)
Papa’nın, kardinallerin, piskoposların ve başrahiplerin görevlerinin işareti olarak bir zincir ya da kordonla göğüslerinde taşıdıkları haç. Bazı Doğu Kiliseleri’nde rahipler de göğüs haçı takar.
- Göklerin Kraliçesi
Bedeni ve ruhuyla göksel görkeme alındıktan sonra Rab tarafından Oğlu’nun krallığına katılarak her şeyin Kraliçesi olarak yüceltilen Kutsal Bakire Meryem’in bir unvanı. Kilise onun Kraliçeliğini 22 Ağustos’ta kutlar ve Paskalya döneminde Regina Caeli’yi söyler.
KKK 966
- Göklerin Krallığı’nın Anahtarları (Anahtarlar Yetkisi)
Mesih’in Allah’ın evini yönetmek üzere Petrus’a emanet ettiği yetki; bağlama ve çözme, günahları bağışlama, öğretisel yargılarda bulunma ve disiplin kararları verme yetkisini kapsar. Papa ve onunla birlik içindeki piskoposlar tarafından kullanılır (Matta 16:19).
- Görevden Uzaklaştırma (Suspension)
Yalnızca din adamlarını etkileyen, rahiplik gücünün, yönetim gücünün ya da bir göreve bağlı hak ve işlevlerin bazı ya da bütün eylemlerini yasaklayan kanonik ceza (sansür). Öbür sansürler gibi suçlunun tövbesini amaçlar ve inadından vazgeçtiğinde kaldırılmalıdır.
- Görünme (Apparition)
Mesih’in, Bakire Meryem’in, bir meleğin ya da bir azizin yeryüzündeki kişilere doğaüstü biçimde görünmesi.
KKK 67
- Göz Dikme (Covetousness)
İster mal ister eş olsun, başkasına ait olanı düzensizce arzulamak; dokuzuncu ve onuncu buyruklar bunu yasaklar. Mala göz dikmek hırsızlığın, soygunun ve dolandırıcılığın köküdür; yürek yoksulluğu ve Allah’a güvenle yenilir (Mısır’dan Çıkış 20:17).
- Günah
Allah’ın ahlak yasasını çiğnemekten oluşan, akla, gerçeğe ve doğru vicdana karşı bir suç.
KKK 1849-1869
- Günah Çıkarma Hücresi (Confessional)
Kilisede Tövbe Kutsal Sırrı için ayrılmış yer. Kilise hukuku, tövbe eden ile günah dinleyen rahip arasında sabit bir kafesi bulunan bir günah çıkarma hücresinin onu kullanmak isteyenler için her zaman hazır bulunmasını ister; birçok kilise yüz yüze günah çıkarmaya da imkân tanır.
KKK 1185
- Günah Çıkarma Mührü
Bir rahibin, Günah Çıkarma Kutsal Sırrı’nda kendisine açıklanan hiçbir günahı asla açığa vurmama yönündeki mutlak ve bozulamaz yükümlülüğü.
KKK 1467
- Günah Dinleyen Rahip (Confessor)
Günah itiraflarını dinleyen ve bunun için yetkisi olan, bağışlama veren rahip. Allah’ın bağışlamasının efendisi değil hizmetkârıdır ve kutsal sır mührüyle kesin olarak bağlıdır. Ayin geleneğinde “itirafçı” (confessor) aynı zamanda imana tanıklık eden ama şehit olmayan azizlerin unvanıdır.
KKK 1466-1467
- Günah İtirafı (Confession)
Tövbe ve Barışma Kutsal Sırrı’nda kişinin günahlarını bir rahibe sözle açıklaması.
KKK 1455-1458
- Günahları Örten Kurban (Propitiation)
Mesih’in kendini günahlarımız için sunduğu ve bizi Allah’la barıştırdığı kefaret kurbanı. Kutsal Yazılar O’nu günahlarımızın bağışlanmasını sağlayan kurban diye adlandırır; kanı bağışlanma kapağına serpilen kanı tamamlar; bu kurbanı hazır kılan Kutsal Ayin gerçekten günahları örten bir kurbandır (1 Yuhanna 2:2).
- Günahların Bağışlanması (Remission of Sins)
Günahların Mesih aracılığıyla Allah tarafından bağışlanması; dirilmiş Rab’bin Kilisesi’ne emanet ettiği ve İman Açıklaması’nın ikrar ettiği bir yetki. Vaftiz, günahların bağışlanmasının ilk ve başlıca kutsal sırrıdır; Vaftiz’den sonra ağır günah işleyenler Tövbe Kutsal Sırrı aracılığıyla Allah’la ve Kilise’yle barışır.
KKK 976-980
H43 terim
- Hac (Pilgrimage)
Bir tapınma yeri, Kutsal Topraklar ya da Havarilerin ve azizlerin mezarları gibi kutsal bir yere dinî amaçlarla yapılan yolculuk. Hac, göğe doğru yeryüzündeki yolculuğumuzu hatırlatır ve dua ve dönüş için özel fırsatlardır (KKK 1674, 2691). Türkiye’de Efes’teki Meryem Ana Evi ve Tarsus’taki Aziz Pavlus Kilisesi önemli hac yerleridir.
- Haç Çıkarma (Haç İşareti)
Kutsal Üçlü Birlik’i anarak kişinin kendi üzerine haç çizdiği dua ve hareket: “Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla.” Vaftiz’i ve haçta kazanılan kurtuluşu hatırlatır; Latin Katolikler genellikle önce sol omza, Doğulu Hristiyanlar önce sağ omza dokunur.
- Haç Taşıyıcı (Crucifer)
Kutsal Ayin’in giriş alayı gibi bir ayin alayının başında tören haçını taşıyan ve onu sunağın yanına koyan, çoğu zaman sunak hizmetçisi olan görevli.
- Haç Yolu (Haç İstasyonları)
İmanlıların İsa’nın mahkûm edilişinden gömülüşüne kadar izlediği yolu, genellikle kilise duvarlarındaki resimler olan on dört istasyonda durarak O’nun Çilesi üzerine düşünerek izledikleri adanmışlık. Hacıların Kudüs’te O’nun adımlarını yeniden izleme uygulamasından gelişti ve özellikle Büyük Perhiz’de yapılır.
- Haç / Krusifiks
Haç, kurtuluşun ve Hristiyan imanının işareti olan, Mesih’in ölüm aracıdır. Krusifiks, üzerinde çarmıha gerilmiş Mesih’in figürü (corpus) bulunan haçtır; Kutsal Ayin’de sunağın üzerinde ya da yakınında Mesih figürlü bir haç bulunmalıdır.
- Haçlı Seferleri
1095’ten Orta Çağ’ın sonlarına kadar, başlıca Kutsal Topraklar’ı geri almak ve hacıları ve Doğulu Hristiyanları korumak için papalık onayıyla düzenlenen askerî seferler. Birçok kişi içten bir iman ve tövbe içinde bu seferlere katıldı; ama Yahudilerin katledilmesi ve 1204’te Konstantinopolis’in yağmalanması gibi ağır kötülükler de işlendi; Kilise bunları üzüntüyle kabul etmiştir.
- Hafif Günah (Venial Sin)
Sevgiyi zayıflatan ve Allah’ı gücendiren, ama ruhu kutsallaştırıcı lütuftan yoksun bırakmayan ya da ruhani ölüme yol açmayan daha küçük günah.
KKK 1862-1863
- Haklı Savaş
Bir ulusun meşru savunmada askerî güç kullanabileceği sıkı koşulları belirleyen ahlak öğretisi: saldırganın verdiği zarar kalıcı, ağır ve kesin olmalı; başka yollar etkisiz kalmış olmalı; ciddi bir başarı umudu bulunmalı ve silah kullanımı daha büyük kötülükler doğurmamalıdır.
KKK 2308-2309
- Halef Piskopos (Coadjutor Bishop)
Papa’nın, bir piskoposluk bölgesi piskoposuna bölgesini yönetmede yardım etmek üzere özel yetkilerle ve ardıllık hakkıyla atadığı piskopos. Genel viker olarak görev yapar ve makam boşaldığında kendiliğinden piskoposluk bölgesi piskoposu olur.
- Hastaların Meshedilmesi
Şifa Kutsal Sırları’ndan biri; ağır hastalık, büyük bir ameliyat ya da yaşlılıkla karşı karşıya olan vaftizli bir Hristiyana rahip tarafından verilir. Ruhani teselli, esenlik, bedensel şifa ve günahların bağışlanmasını sağlar.
KKK 1499-1532
- Hastaların Yağı
Piskoposun kutsadığı, Hastaların Meshedilmesi Kutsal Sırrı’nda kullanılan kutsal zeytinyağı.
KKK 1513
- Hatasızlık (Kutsal Yazılar’ın; Inerrancy)
Kutsal Ruh’un esinlediği Kutsal Yazılar’ın, Allah’ın kurtuluşumuz için kaydedilmesini istediği gerçeği sağlam, sadık ve yanılgısız biçimde öğrettiği gerçeği.
KKK 107
- Havari
İsa Mesih’in, O’nun başlıca tanıkları olmak üzere doğrudan seçtiği on iki adamdan biri; İncil’i duyurmak ve Kilise’nin temelini atmak için gönderildiler.
KKK 857-860
- Havarilerin İman Açıklaması (Apostles’ Creed)
Roma Kilisesi’nin ilk vaftiz ayininden gelişen eski bir Hristiyan iman özeti.
KKK 194
- Havarisel (Apostolic)
Havarilerle, onların yetkisiyle, öğretileriyle ya da Kilise’nin koruduğu ardıllıklarıyla ilgili.
KKK 857
- Havarisel Ardıllık (Apostolic Succession)
Kutsal Rahiplik’te ellerin üzerine konmasıyla Havarilerden Katolik piskoposlara aktarılan kesintisiz kutsal vaaz ve yetki çizgisi.
- Havarisel Babalar (Apostolic Fathers)
Birinci yüzyılın sonu ile ikinci yüzyılın başında yaşamış, Havarileri ya da onların yakın öğrencilerini tanımış Hristiyan yazarlar; Romalı Aziz Klemens, Antakyalı Aziz İgnatius ve İzmirli Aziz Polikarp gibi. Yazıları, Didahe gibi eserlerle birlikte, ilk Kilise’nin imanının, ibadetinin ve düzeninin değerli tanıklarıdır.
- Havarisel Gelenek (Apostolic Tradition)
Havarilerin Mesih’ten ve Kutsal Ruh’tan aldıkları ve vaazlarıyla, örnekleriyle ve kurumlarıyla aktardıkları İncil’in canlı aktarımı; onların ardılları olan piskoposlar bu geleneği korur. Kutsal Yazılar’la birlikte tek iman emanetini oluşturur ve yerel âdetlerden ve daha küçük geleneklerden ayrıdır.
- Havarisel Kutsama (Apostolic Blessing)
Papa’nın ya da Papa’dan yetki almış bir piskoposun veya rahibin verdiği özel kutsama; çoğu zaman ölüm saatinde tam bir endüljansla birlikte verilir.
- Havarisel Mektup (Apostolic Letter)
Papa’nın belirli öğretisel, idari ya da pastoral konulara değinen resmî belgesi.
- Havarisel Nuncio (Papalık Nuncio’su)
Papa’yı hem bir ülkenin hükümeti hem de oradaki Katolik Kilisesi nezdinde temsil eden, genellikle başpiskopos rütbesindeki diplomat. Vatikan ile yerel piskoposlar arasındaki bağları güçlendirir ve piskoposluk adaylarının seçilmesi sürecine yardım eder.
- Havarisel Nunsiyatür (Apostolic Nunciature)
Vatikan’ın (Kutsal Makam’ın) belirli bir ülkedeki resmî diplomatik temsilciliği; büyükelçiliği.
- Havarisel Öğüt (Apostolic Exhortation)
Bir Papa’nın ya da piskoposun, belirli bir konu ya da Hristiyan yaşamının bir yönü üzerine cesaret ve açık yön veren pastoral mesajı.
- Havarisel Prefektlik (Apostolic Prefecture)
Genellikle misyon bölgesinde bulunan, henüz piskoposluk bölgesi olarak kurulmamış ve Papa adına onu yöneten, çoğu zaman piskopos değil rahip olan bir havarisel prefekte emanet edilmiş Allah halkının bir kesimi. Genellikle bir vikaryaya ya da piskoposluk bölgesine doğru atılan ilk adımdır.
- Havarisel Vikarya / Havarisel Vikar
Genellikle misyon bölgesinde bulunan, henüz piskoposluk bölgesi olarak kurulmamış ve Papa adına onu yöneten, genellikle unvanlı piskopos olan bir havarisel vikere emanet edilmiş Allah halkının bir kesimi. Yerel Kilise olgunlaştıkça birçok vikarya sonradan piskoposluk bölgesi olur. Türkiye’deki Anadolu ve İstanbul Havarisel Vikaryaları bunun örnekleridir.
- Havarisel Yaşam Toplulukları
Adanmış yaşam kurumlarının yanında yer alan, üyeleri dinî yemin etmeden topluluklarının havarisel amacını izleyen ve tüzüklerine göre ortak bir kardeşlik yaşamı süren topluluklar; bazıları İncil öğütlerini başka bağlarla da benimser. Oratoryenler ve Sevgi Kızları bunlara örnektir.
KKK 930
- Havarisel Yönetici (Apostolic Administrator)
Papa adına belirli bir kiliseyi yönetmek üzere Vatikan tarafından atanan, genellikle piskopos olan bir prelat; bu görev ya geçicidir (piskoposluk bölgesi boşken ya da piskoposu görevini yapamıyorken) ya da kalıcıdır; ikinci durumda yönetilen bölge henüz piskoposluk bölgesi olarak kurulmamış, havarisel yönetim denen bir bölgedir.
- Havva
İlk kutsallık ve doğruluk içinde yaratılan, Âdem’in eşi ve “bütün yaşayanların annesi” olan ilk kadın. Allah’a itaatsizlik etmesine rağmen zafer kazanacak bir soy vaadini aldı; Kilise Babaları, itaatiyle Havva’nın itaatsizliğini çözen Meryem’i “Yeni Havva” diye adlandırır (Yaratılış 3:20).
- Her Şeye Gücü Yeten (Omnipotence)
Sonsuz güce, bilgeliğe ve yetkiye sahip olmak; yalnızca Allah’a ait olan temel bir nitelik.
KKK 268-274
- Her Yerde Hazır Olma (Omnipresence)
Allah’ın, öbür şeyler arasında bir şey olarak değil, her şeyi varlıkta tutan ve yaratıklarının en derin varlığında bulunan Yaratan olarak her yerde bulunması niteliği; Allah bütün işlerinden sonsuzca büyük kalır (Mezmur 139:7-10, Elçilerin İşleri 17:28).
KKK 300
- Hermenötik (Yorum Bilimi)
Kutsal Kitap metinlerinin, felsefi yazıların ve Kilise öğretilerinin yorumlanmasının kuramı ve yöntemi.
KKK 109-119
- Hesed
Allah’ın halkına karşı kalıcı antlaşma sevgisini, merhametini, sevgi dolu iyiliğini ve sarsılmaz sadakatini anlatan İbranice kavram.
- Heterodoks
Tanımlanmış Katolik öğretisinden ve ortodoksiden sapan öğretiler ya da görüşler.
KKK 2089
- Hırsızlık
Başkasının malını, sahibinin makul isteğine karşı almak ya da haksız yere elde tutmak; yedinci buyruk “Çalmayacaksın” diyerek bunu yasaklar. Açık ve acil bir zorunluluk durumunda başkasının mallarını kullanmak temel ihtiyaçları karşılamanın tek yoluysa hırsızlık söz konusu değildir; çalan kişi tazminle yükümlüdür (Mısır’dan Çıkış 20:15).
- Hiperdulia / Dulia
Yaratıklara gösterilen saygıyı, yalnızca Allah’a yaraşan tapınmadan (latria) ayırt eden ilahiyat terimleri. Dulia azizlere ve meleklere gösterilen hürmettir; hiperdulia Kutsal Bakire Meryem’e gösterilen özel hürmettir.
- Hipostatik Birlik
İlahi ve insani doğanın İsa Mesih’in tek ilahi Kişisi’nde birleşmesini anlatan ilahiyat terimi.
KKK 464-469
- Hipostaz
“Kişi” ya da “varlık” anlamına gelen Grekçe kelime. Kilise onu Baba’yı, Oğul’u ve Kutsal Ruh’u gerçek ayrılıkları içinde belirtmek için kullanır ve Mesih’te iki doğada tek bir hipostaz, Söz’ün ilahi Kişisi bulunduğunu öğretir.
- Hiyerarşi
Mesih’in kurduğu, Papa’dan ve onunla birlik içindeki piskoposlardan oluşan, öğretme, kutsallaştırma ve yönetme yetkisini kullanan Kilise’nin kutsal yönetimi.
KKK 874-896
- Hizmet (Ministry)
Kilise’deki her hizmetin kaynağı olan Mesih adına Allah’a ve O’nun halkına sunulan hizmet. Kutsal Rahiplik’le verilen piskoposların, rahiplerin ve diyakozların hizmetini ve meslekten olmayan imanlıların yürüttüğü okuyuculuk ve akolitlik gibi atanmış ve öbür hizmetleri kapsar.
- Hozana
“Kurtar!” ya da “Kurtuluş ver!” anlamına gelen İbranice yakarış; halk İsa’yı Kudüs’e girişinde bu sözle karşıladı. Kilise bunu Kutsal Ayin’in Sanctus’unda sürdürür (Matta 21:9).
KKK 559
- Hristiyanlığa Giriş Kutsal Sırları
Kişiyi Katolik Kilisesi’ne tam olarak sokan üç temel kutsal sır (Vaftiz, Konfirmasyon ve Kutsal Efkaristiya).
- Hristiyanlık
İnsan olmuş, dünyanın kurtuluşu için ölmüş ve dirilmiş, Allah’ın ezelî Oğlu İsa Mesih’e ve tek Allah’a, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’a iman edenlerin dini. Bir “kitap dini” değil, insan olmuş ve yaşayan Söz’ün dinidir.
KKK 108
I3 terim
- IHS
İsa’nın adının Grekçe (ΙΗΣΟΥΣ) ilk üç harfinden türetilen, O’nun adını gösteren geleneksel kutsal monogram.
- INRI
Çarmıhta Mesih’in başının üstüne konan Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum (“Nasıralı İsa, Yahudilerin Kralı”) yazısının Latince kısaltması.
İ58 terim
- İbadet (Latria)
Yalnızca her şeyin Yaratanı ve Rabbi olarak Allah’a sunulan tapınma ve en yüce saygı.
KKK 2096
- İbrahim
Allah’ın, toprak ve sayısız soy vaadiyle antlaşma yaptığı Eski Ahit atası. İbrahim, İsrail’in ve bütün Hristiyanların iman babasıdır; bütün ulusların kendisinde kutsandığı Mesih’in yolunu hazırladı.
- İçkinlik (Immanence)
Allah’ın yaratılışı içindeki varlığı. Bütün işlerinden sonsuzca büyük (aşkın) olsa da Allah, Yaratan ve ilk neden olarak her yaratığın en derin varlığında bulunur ve onu varlıkta tutar.
KKK 300
- İffet (Chastity)
İnsan cinselliğini akla ve Allah’ın tasarısına uygun kılan, kişiyi yaşam durumuna göre yürekte, zihinde ve bedende temizliğe yönelten ahlaki erdem.
KKK 2337-2350
- İftira (Calumny)
Yalan sözler ya da asılsız iddialar yayarak başka bir kişinin itibarına zarar verme günahı.
- İki Biçimde Komünyon
Kutsal Komünyon’un hem ekmek hem şarap görünümü altında alınması. Mesih her görünümün altında bütünüyle bulunduğu için yalnızca ekmek biçiminde Komünyon eksiksizdir ve Latin Kilisesi’nde en yaygın biçimdir; ama Efkaristiya sofrasının işareti iki biçimde daha doludur; Doğu Kiliseleri genellikle iki biçimde verir.
KKK 1390
- İkon
Özellikle Doğu geleneğinde, Mesih’i, Allah’ın Annesi’ni, melekleri ya da azizleri gösteren kutsal resim. Enkarnasyon sayesinde mümkün olan ikonlar İncil’i resimlerle duyurur; onlara gösterilen saygı resmedilen kişiye geçer.
- İkonoklazma (İkon Kırıcılık)
Kutsal resimlerin reddedilmesi ve yok edilmesi; özellikle Bizans İmparatorluğu’nda sekizinci ve dokuzuncu yüzyıllardaki hareket. İkinci İznik Konsili (787) ikonlara saygıyı Enkarnasyon temelinde savundu.
KKK 2131
- İlahi Erdemler (Theological Virtues)
Vaftiz’de ruha aşılanan üç doğaüstü erdem: İman, Umut ve Sevgi.
KKK 1812-1829
- İlahi Görev (Saatlerin Ayini)
Kilise’nin, belirli kanonik saatlerde okunan mezmurlardan, Kutsal Yazılar okumalarından ve ilahilerden oluşan resmî günlük duası.
KKK 1174-1178
- İlahi (Hymn)
Ayinde ya da kişisel adanmışlıkta söylenen, Allah’a övgü ezgisi. Kutsal ezgi törensel ayinin ayrılmaz bir parçasıdır; ilahilerin Saatlerin Ayini’nde belirli bir yeri vardır.
KKK 1156-1158
- İlahi Merhamet
Allah’ın sevgi dolu iyiliği, sonsuz şefkati ve günahkârları bağışlamaya, insan sefaletini iyileştirmeye istekli oluşu; özellikle İlahi Merhamet Pazarı’nda kutlanır.
- İlahi Nitelik (Attribute)
Allah’ın sonsuz doğasına ait temel nitelik ya da yetkinlik; sonsuz varoluş, her şeye gücü yetme, her şeyi bilme ve değişmezlik gibi.
- İlahi Takdir (Providence)
Allah’ın bütün yaratılışı son yetkinliğine doğru yönelttiği sevgi dolu rehberliği, bakımı ve yönetimi.
KKK 302-305
- İlahi Uyarlama (Divine Accommodation)
Allah’ın, insanın anlayışına uygun insan dilini, kavramlarını ve tarihsel bağlamlarını kullanarak kendini insanlığa açmasındaki alçakgönüllülüğü ve eğitici yolu.
KKK 101
- İlahi Vahiy
Allah’ın kendini insanlığa gönüllü olarak açması; tarih boyunca ilahi doğasını ve kurtarış tasarısını açığa vurması ve bunun İsa Mesih’te doruğa ulaşması.
KKK 50-67
- İlahiyat Dönemi (Theologate)
İlahiyat çalışmasına ayrılmış büyük seminer ya da yetiştirme evi veya orada geçirilen rahiplik yetişmesi aşaması; genellikle felsefe öğreniminden sonra ve rahipliğe takdisten önce dört yıl sürer. Terim dinî kurum üyelerinin ilahiyat öğrenimlerini tamamladıkları evler için de kullanılır.
- İlahiyat (Teoloji)
Allah’ın ve ilahi vahyin düzenli incelenmesi (“anlamaya çalışan iman”).
- İlk Cuma
Aziz Margarita Maria Alacoque aracılığıyla bildirilen vaatlere göre, İsa’nın Kutsal Yüreği onuruna, özellikle art arda dokuz ay boyunca, her ayın ilk cumasında onarım niyetiyle Kutsal Ayin’e katılma ve Kutsal Komünyon alma adanmışlığı.
- İlk Doğruluk / Kutsallık (Original Justice)
Âdem ile Havva’nın İlk Günah’tan önce sahip olduğu ilk uyum, lütuf ve masumiyet hâli.
KKK 374-379
- İlk Günah (Original Sin)
Âdem ile Havva’nın bütün soyunun miras aldığı, insanlığı ilk kutsallıktan yoksun bırakan ve Vaftiz’le temizlenen insan doğasının düşmüş hâli.
KKK 396-409
- İlk Komünyon
Vaftizli bir kişinin Kutsal Efkaristiya’yı ilk kez alması. Latin Kilisesi’nde çocuklar onu akıl yaşına ulaştıktan ve ilk günah itirafı dahil uygun bir hazırlıktan sonra alır; Doğu Kiliseleri’nde bebekler Komünyon’u Vaftiz’de Mesh Sırrı’yla birlikte alır.
KKK 1244
- İman
Allah’a ve O’nun Kilise aracılığıyla vahyettiği her şeye inandığımız ve güvendiğimiz ilahi erdem.
- İman Açıklaması (Creed)
İznik İman Açıklaması ya da Havarilerin İman Açıklaması gibi temel Hristiyan inançlarının resmî ve düzenli ifadesi.
KKK 185-197
- İman Emaneti (Deposit of Faith)
Mesih’in korunması ve duyurulması için Kilise’ye emanet ettiği, hem Kutsal Yazılar’da hem de Kutsal Gelenek’te bulunan ilahi gerçek ve vahiy.
- İman İkrarı (Profession of Faith)
Hristiyan inançlarının (İman Açıklaması gibi) açıkça duyurulması ya da okunması.
KKK 185-197
- İmanı Bırakmış Katolik (Lapsed Catholic)
İmanını, özellikle de artık Kutsal Ayin’e katılmayarak ya da kutsal sırları almayarak uygulamayı bırakmış vaftizli Katolik. İlk Kilise’de lapsi, zulüm altında imanı inkâr etmiş Hristiyanlardı.
- İmanın Benzeşimi (Analogy of Faith)
Kilise’nin tanımladığı ilahi vahyin bütün gerçekleri arasındaki iç uyum ve tutarlılık.
KKK 114
- İmanla Aklanma
Günahkârların yasanın işleriyle değil, Mesih’e imanla alınan Allah’ın lütfuyla aklandığı öğretisi. Katolik öğretisine göre iman, Vaftiz’de verilen ve iç yenilenme getiren aklanmanın başlangıcı ve köküdür; bu, sevgiyle etkin olan imandır (Romalılar 3:28).
- İmanlıların Duası (Evrensel Dua)
Kutsal Ayin’de İman Açıklaması’ndan sonra sunulan, Kilise, yöneticiler, hastalar, yerel ihtiyaçlar ve ölüler için Allah’ın bereketini dileyen dualar.
KKK 1349
- İmanlıların Rahipliği (Ortak Rahiplik)
Bütün vaftizlilerin aldığı, yaşamlarını, dualarını ve çalışmalarını ruhani kurbanlar olarak sundukları Mesih’in rahipliğine katılım. Ona hizmet eden görevli rahiplikten yalnızca derece bakımından değil, öz bakımından farklıdır (1 Petrus 2:5, 9).
- İmansızlık (Incredulity)
Vahyedilmiş gerçeği önemsememe ya da ona bilerek onay vermeyi reddetme; Birinci Buyruk’un yasakladığı, imana karşı bir günah.
KKK 2089
- İmmanuel
“Allah bizimle” anlamına gelen İbranice ad; Yeşaya tarafından önceden bildirilmiş ve Matta İncili’nde İsa Mesih’e uygulanmıştır (Matta 1:23).
KKK 712
- İmprimatur
“Basılsın” anlamına gelen Latince söz; bir piskoposun bir Katolik kitabın ya da metnin yayımlanması için verdiği resmî kilise iznini gösterir.
- İnceleme Ayinleri (Scrutinies)
Büyük Perhiz’in 3., 4. ve 5. pazarlarında Kutsal Ayin sırasında Seçilmişler için kutlanan üç törensel şeytan çıkarma ve ruhani şifa ayini.
- İncelik (Subtlety)
Dirilişten sonra yüceltilmiş bedenin geleneksel dört niteliğinden biri; bedenin fiziksel engelleri aşmasını sağlar (Mesih’in kilitli kapılardan geçmesi gibi).
- İncil
İsa Mesih’te kurtuluşun “Müjdesi”; özellikle dört kanonik İncil’i (Matta, Markos, Luka, Yuhanna) anlatır.
KKK 124-127
- İncil Kitabı (Evangeliarium)
Kutsal Ayin sırasında diyakozun ya da rahibin okuduğu İncil bölümlerini içeren ayin kitabı.
- İncil Öğütleri (Evangelical Counsels)
İsa’nın ruhani yetkinlik için tavsiye ettiği, adanmış yaşamdaki kişilerin benimsediği Yoksulluk, İffet ve İtaat yeminleri.
KKK 914-933
- İncil Yazarı (Evangelist)
İncil mesajını duyuran kişi; özellikle İncillerin dört insan yazarına (Matta, Markos, Luka ve Yuhanna) verilen ad.
KKK 125
- İnkardinasyon
Takdis edilmiş bir rahibi ya da diyakozu belirli bir piskoposun ya da tarikat üstünün yetki alanına ve hizmetine bağlayan resmî kanonik durum.
- İnsan Hakları
Allah’ın yaratığı olarak insan kişisinin onurundan kaynaklanan, yaşam hakkıyla başlayan haklar. Toplumdan öncedir, toplum onları tanımalıdır; her yetkinin ahlaki meşruiyetinin temelidir.
- İnsan Onuru
Her insanın, Allah’ın suretinde ve benzerliğinde yaratılmış olmasına dayanan ve ilahi mutluluk çağrısında tamamlanan doğuştan değeri. Her kişi “bir şey” değil “biri”dir ve asla salt bir araç olarak görülmemelidir.
- İnsanın Düşüşü (Düşüş)
Şeytan tarafından ayartılan Âdem ile Havva’nın Allah’ın buyruğuna itaatsizlik ettiği ve kendileri ve bütün insanlık için aldıkları ilk kutsallığı ve doğruluğu yitirdiği ilk günah. Yaratılış anlatısı mecazlı bir dil kullanır, ama insanlık tarihinin başında yaşanmış gerçek bir olayı onaylar (Yaratılış 3:1-24).
- İnsanoğlu
İsa’nın kendisi için en sık kullandığı unvan; Daniel’in göklerin bulutlarıyla gelen “insanoğluna benzeyen” biriyle ilgili görümünü hatırlatır. O’nun aşkın kökenini ve gelecekteki görkemini, acı çekme, canını birçokları için fidye olarak verme ve dirilme göreviyle birleştirir (Daniel 7:13-14, Markos 10:45).
KKK 440
- İnsipit (Incipit)
Latince “başlar”. Bir metnin, genellikle adını verdiği ilk sözleri; papalık belgeleri (örneğin Lumen Gentium), dualar (Gloria) ve ilahiler bu yolla adlandırılır.
- İntihar
Kişinin kendi yaşamına kasten son vermesi; kişinin kendine karşı haklı sevgisine, komşu sevgisine ve yaşamın egemen Efendisi olan yaşayan Allah’ın sevgisine ağır biçimde aykırıdır. Ağır psikolojik rahatsızlık ya da korku sorumluluğu azaltabilir; Kilise kendi canına kıyanlar için dua eder ve onların kurtuluşundan umut kesmez.
KKK 2280-2283
- İnziva (Retreat)
Bir günden birkaç haftaya kadar süren, olağan etkinliklerden çekilerek duaya, sessizliğe, düşünmeye ve ruhani yenilenmeye ayrılan, çoğu zaman bir rehberin konuşmaları ya da yönlendirmesiyle geçen dönem. Loyolalı Aziz İgnatius’un Ruhani Egzersizleri, dua etmek için ıssız yerlere çekilen Mesih’in örneğini izleyen klasik bir modeldir (Markos 1:35).
- İrtidat (Apostasy)
Vaftiz edilmiş bir kişinin Hristiyan imanını bütünüyle reddetmesi ve inkâr etmesi.
KKK 2089
- İsa Mesih
Allah’ın Oğlu, beden almış Söz, Kutsal Üçlü Birlik’in ikinci Kişisi ve Çilesi, Ölümü ve Dirilişi insanlığı günahtan kurtaran dünyanın Kurtarıcısı.
KKK 430-455
- İsa’nın Kutsal Yüreği
İsa Mesih’in insanlığa duyduğu ilahi ve insani sevginin simgesi olarak O’nun bedensel yüreğine odaklanan adanmışlık.
KKK 478
- İsrail (İsrailoğulları)
Allah’ın ata Yakup’a ve ondan gelen, Allah tarafından seçilen ve O’na Sina antlaşmasıyla bağlanan halka verdiği ad. İsrail, Mesih’in gelişini ve bütün ulusların Kilise’de toplanmasını hazırlamaya çağrıldı (Yaratılış 32:28).
- İşaret Lütufları (Signal Graces)
Kilise’nin resmî öğretisinden değil, halk adanmışlığından gelen, kişinin çoğu zaman belirli bir azizle bağlantılı olarak, duasına yanıt olarak Allah’ın verdiğine inandığı işaret ya da esin için kullanılan terim. Bu tür işaretler şükranla karşılanabilir, ama Kilise ayırt etmeye çağırır ve işaret talep etmeye ya da onlara batıl inançla yaklaşmaya karşı uyarır.
- İşay Ağacı (Jesse Tree)
Mesih’in soyunu Kral Davut’un babası İşay’dan izleyen, kurtuluş tarihinin kişilerine ve olaylarına ait simgelerin gün gün eklendiği Advent adanmışlığı ve resmi. Adını Yeşaya’nın İşay’ın kütüğünden çıkacak bir filiz peygamberliğinden alır (Yeşaya 11:1).
- İtaat
Kişiyi iradesini meşru yetkiye ve son olarak Allah’ın yönergelerine teslim etmeye yönelten ahlaki erdem ve İncil öğüdü.
- İyi Çoban
Koyunları için canını veren ve onları adlarıyla tanıyan Mesih’in bir unvanı. Piskoposlar ve rahipler hizmetlerini, özellikle Tövbe Kutsal Sırrı’nda günahkârları arayarak, İyi Çoban’ı örnek alarak yürütmelidir (Yuhanna 10:11).
- İyi İşler (Works)
Merhamet işleri, dua ve görevlere sadakat gibi Allah’ın isteğini yerine getiren, lütuf ve sevgi içinde yapılan eylemler. Hiç kimse özgür bir armağan olan ilk aklanma lütfunu hak edemez; ama yaşayan iman, lütufla sonsuz yaşamı hak eden işlerde meyve verir (Efesliler 2:8-10, Yakup 2:17).
J1 terim
- Jübile Yılı (Kutsal Yıl)
Genellikle yirmi beş yılda bir Papa tarafından ilan edilen, imanlıların hac yolculuğuna, dönüşe ve barışmaya çağrıldığı ve Jübile endüljansı kazanabildiği özel bir lütuf yılı. Kökü Eski Ahit’teki jübile yılına dayanır (Levililer 25:10).
K153 terim
- Kabul Adayı (Candidate)
Hristiyanlığa girişte, başka bir Hristiyan mezhebinde geçerli olarak vaftiz edilmiş (ya da iman eğitimi almamış bir Katolik olan) ve iman ikrarı, Konfirmasyon ve Kutsal Efkaristiya aracılığıyla Katolik Kilisesi’yle tam birliğe kabul edilmeye hazırlanan kişi.
- Kan Vaftizi
Hristiyan imanı uğruna şehit olan vaftiz edilmemiş bir kişinin aldığı Vaftiz lütfu.
KKK 1258
- Kançılar (Chancellor)
Piskoposluk bölgesinin resmî arşivlerini, kayıtlarını ve kutsal sır defterlerini toplamaktan, korumaktan ve tutmaktan sorumlu, piskoposluk belgelerinde resmî noter olarak görev yapan kuriya görevlisi.
- Kanon
Kural, ölçü ya da resmî liste. Kutsal Kitap’ın esinlenmiş kitaplarının resmî derlemesini (Kutsal Yazılar’ın Kanonu), Kilise hukukunun bütününü ya da Kutsal Ayin’in başlıca Efkaristiya duasını anlatır.
KKK 120
- Kanonik Suç (Delict)
Kilise hukukunda, bir yasanın ya da buyruğun, kötü niyet ya da kusurlu ihmal nedeniyle kişiye ağır biçimde yüklenebilen ve kanonik bir cezaya bağlanmış dışa dönük ihlali; kürtaj yaptırmak gibi. Cezalar suçlunun tövbesini, adaletin yeniden kurulmasını ve skandalın onarılmasını amaçlar.
- Kantik (Canticle)
Kutsal Yazılar’da Mezmurlar kitabı dışında bulunan övgü ezgisi; Musa’nın Ezgisi, Daniel’in Ezgisi ya da Magnificat gibi. Saatlerin Ayini’nde Benedictus Sabah Duası’nda, Magnificat Akşam Duası’nda ve Nunc Dimittis Gece Duası’nda söylenir.
- Kantor
Ayin sırasında topluluğa Kutsal Yazılar’ı, ilahileri ve karşılıkları ezgiyle söyletmekte önderlik eden, meslekten olmayan ya da rahiplik almış görevli.
- Kapalı Alan (Enclosure)
Bir manastırın, dışarıdan gelenlerin yalnızca yasanın izin verdiği ölçüde girebildiği ve üyelerin yalnızca meşru nedenlerle çıkabildiği, üyelere ayrılmış bölümü. Tefekkür hayatı yaşayan rahibeler, Allah’a tam adanmışlıklarının işareti olarak daha sıkı bir papalık kapalı alanına uyar.
- Kapanış Bölümü (Concluding Rites)
Kutsal Ayin’in son bölümü; varsa kısa duyuruları, rahibin selamını ve kutsamasını, diyakozun ya da rahibin topluluğu uğurlamasını ve sunağın öpülmesini kapsar. Uğurlama, imanlıları günlük yaşamlarında Allah’ı överek ve kutsayarak iyi işler yapmaya gönderir.
KKK 1332
- Kapanış Doksolojisi (Final Doxology)
Efkaristiya Duası’nı bitiren törensel övgü ilahisi (“O’nun aracılığıyla, O’nunla ve O’nda…”); rahip Mesih’in Bedeni’ni ve Kanı’nı yükseltirken söyler ya da okur, topluluk da Büyük Amin’le karşılık verir. Terim “Çünkü egemenlik, güç ve yücelik sonsuzlara dek senindir” yakarışının da adıdır.
KKK 2855
- Kardinal
Papa tarafından Kardinaller Heyeti’nde görev yapmak üzere atanan, Vatikan’a danışmanlık eden ve Konklav’da yeni Papa’yı seçen yüksek rütbeli prelat.
- Kardinal Vikar
Roma Piskoposu olarak Papa adına, yardımcı piskoposların desteğiyle Roma Piskoposluk Bölgesi’nin olağan pastoral yönetimini yürüten kardinal. Vatikan Şehri’nin, Kardinal Vikar’dan ayrı, kendi genel vikeri vardır.
- Kardinaller Heyeti
Kilise’nin bütün kardinallerinin oluşturduğu kurul; Papa’ya konsistuvarlarda topluca, görevlerinde de tek tek yardım ederler. Seksen yaşın altındakiler Konklav’da Papa’yı seçer; heyete dekanı başkanlık eder ve heyet üç sınıftan oluşur: piskoposlar, rahipler ve diyakozlar.
- Karizma
Kutsal Ruh’un bir kişiye ya da topluluğa verdiği, doğrudan ya da dolaylı olarak Kilise’ye ve insanlığa yarar sağlayan özel armağan ya da lütuf.
- Karizmatik Yenilenme
Katolik Kilisesi’nde 1967’de başlayan, Kutsal Ruh’ta kişisel yenilenmeyi, O’nun karizmalarına açıklığı, övgüyü ve grup içinde duayı vurgulayan hareket. Vatikan, CHARIS adlı kurum aracılığıyla onun birliğini ve hizmetini destekler.
- Karşı Reform
Protestan Reformu’na yanıt olarak on altıncı ve on yedinci yüzyıllarda Katolik Kilisesi’nin yenilenmesi; Katolik Reformu diye de anılır. Trento Konsili’ni, seminerlerin kuruluşunu, Roma Katekizmi’ni, Cizvitler gibi yeni tarikatları ve Karlo Borromeo ile Avilalı Teresa gibi azizleri kapsar.
- Karşılama Ayini (Rite of Welcome)
Zaten vaftiz edilmiş kabul adayları için araştırma döneminden katekümenat aşamasına geçişi belirleyen ayin.
- Karşılıklı Mezmur (Responsorial Psalm)
Kutsal Ayin’de ilk okumadan sonra söylenen ya da okunan, halkın bir mezmur okuyucusunun ya da kantorun dile getirdiği ayetlere nakaratla karşılık verdiği mezmur ya da Kutsal Kitap ezgisi. Söz Ayini’nin ayrılmaz bir parçasıdır ve topluluğun az önce duyduğu Allah’ın Sözü üzerinde düşünmesine yardım eder.
- Katakomplar
Başta eski Roma surlarının dışında olmak üzere, ilk Hristiyanların ölülerini gömdükleri ve şehitleri, özellikle ölüm yıldönümlerinde onurlandırdıkları yeraltı mezar galerileri. Yazıtları ve resimleri, Hristiyan imanının ve sanatının en eski tanıkları arasındadır.
- Katedra
Piskoposun katedralindeki resmî kürsüsü; piskoposluk bölgesindeki pastoral yetkisini ve öğretme görevini simgeler.
KKK 1558
- Katedral
Bir piskoposluk bölgesinin, piskoposun resmî katedrasının bulunduğu baş kilisesi.
- Katekez (İman Eğitimi)
İmanlıları Hristiyan yaşamının doluluğuna sokmayı ve onları İsa Mesih’in öğrencileri yapmayı amaçlayan düzenli din eğitimi ve ruhani yetiştirme (Grekçe “öğretme” kelimesinden).
KKK 4-10
- Katekezle İlgili (Catechetics)
Din öğretiminin ve eğitiminin yöntemleri, kuramları ve uygulamasıyla ilgili.
KKK 4-6
- Katekist
Kilise adına imanı öğreten, çocukları, gençleri ve yetişkinleri kutsal sırlara hazırlayan ve Hristiyan yaşamındaki gelişimlerine eşlik eden, çoğu zaman meslekten olmayan imanlı. Papa Françesko 2021’de evrensel Kilise için meslekten olmayanların katekist hizmetini kurdu.
- Katekizm
Halkın kullanımı ve iman eğitimi için hazırlanmış, iman, ahlak, kutsal sırlar ve dua konusundaki Katolik öğretisinin özeti ya da kapsamlı derlemesi.
KKK 11-12
- Katekümenat
Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni’nin ikinci ve uzun dönemi; Allah’ın Sözü, ibadet, topluluk yaşamı ve havarisel hizmet aracılığıyla yoğun bir yetişmeyi kapsar.
- Katekümenat Öncesi (Pre-catechumenate)
Hristiyanlığa girişin ilk dönemi (Araştırma Dönemi); ilk müjdeleme, iman paylaşımı ve karşılamayla belirlenir.
- Katekümenatın Dört Direği
Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni’nde Hristiyan yetişmesinin dört temel alanı: Söz (iman eğitimi), İbadet (ayin/dua), Topluluk (kardeşlik) ve Hizmet (havarisel çalışma).
- Katekümenlik Düzenine Kabul Ayini
Vaftiz edilmemiş kişiler için katekümenat öncesi dönemden (araştırma) resmî katekümenata geçişi belirleyen ayin.
- Katolik
Grekçe “evrensel” ya da “kapsayıcı” anlamına gelen katholikos kelimesinden. İznik İman Açıklaması’ndaki Kilise’nin dört niteliğinden biri; en geç 2. yüzyılın başından beri (Antakyalı Aziz İgnatius) Mesih’in kurduğu evrensel Kilise’yi belirtmek için kullanılır.
KKK 830-835
- Katolik Eylem (Catholic Action)
Meslekten olmayan Katoliklerin piskoposlarının rehberliği ve önderliği altında etkin katılımı ve havarisel çalışması.
- Katolik Kilisesi (Roma Katolik Kilisesi, Katoliklik)
Mesih’in kurduğu tek Kilise; Petrus’un ardılı ve onunla birlik içindeki piskoposlar tarafından yönetilen Kilise’de varlığını sürdürür. Mesih onda tam olarak bulunduğu ve bütün halklara gönderildiği için “katolik”, yani evrenseldir; Latin Kilisesi’ni ve Doğu Katolik Kiliseleri’ni kapsar.
- Katolik Kilisesi’nin Katekizmi (KKK)
Papa II. Yuhanna Pavlus’un 1992’de, iman ve ahlak için yetkili bir başvuru kaynağı olarak yayımladığı Katolik öğretisinin resmî derlemesi.
- Katolik Mektuplar
Yeni Ahit’teki Yakup’un, 1. ve 2. Petrus’un, 1., 2. ve 3. Yuhanna’nın ve Yahuda’nın yedi mektubu. Çoğu tek bir yerel topluluğa ya da kişiye değil, genel olarak Kilise’ye yazıldığı için “katolik”, yani evrensel diye anılır.
- Kazuistik
Ahlak ilahiyatında, genel ahlak ilkelerini somut durumlara uygulayarak belirli vicdan sorunlarını çözme yöntemi. Doğru kullanıldığında günah çıkaran rahiplerin ve imanlıların sağduyulu yargılar oluşturmasına yardım eder; erdemleri ve kutsallık çağrısını gözden kaybettiğinde ise aşırı kuralcı ya da gevşek olabilir.
- Kazula (Chasuble)
Rahibin ya da piskoposun Kutsal Ayin’i kutlarken albanın ve stolün üzerine giydiği, rengi ayin dönemine ya da bayrama göre değişen kolsuz dış giysi.
- Kefaret (Atonement)
İsa Mesih’in kurbansal ölümü ve dirilişiyle gerçekleşen, Allah ile insanlık arasındaki barışma.
KKK 613-618
- Kefaret Ödeme (Expiation)
Kurban ya da tövbe aracılığıyla günahın ve suçun karşılığını ödeme ya da onu onarma eylemi.
- Kendiliğinden Varlık (Aseitas)
Allah’ın, başka hiçbir nedene ya da yaratıcıya bağlı olmadan kendinde ve kendiliğinden var olması niteliği.
KKK 213
- Kenosis (Kendini Boşaltma)
Filipililer 2:7’de anlatılan, Allah’ın ezelî Oğlu’nun insan doğasını üstlenmek ve Haç’ta ölmek için kendini alçalttığı Mesih’in “kendini boşaltması”.
- Kerigma
İncil’in temel, çekirdek duyurusu: “İsa Mesih seni seviyor; seni kurtarmak için canını verdi; ve şimdi seni aydınlatmak, güçlendirmek ve özgür kılmak için her gün yanında yaşıyor”.
KKK 425
- Keşiş (Monk)
Bir manastır topluluğunda yemin etmiş, bir kurala göre sebat, dua ve çalışma içinde yaşayan ve her şeyden önce Allah’ı övmeye ve O’nun halkı için aracılık etmeye adanmış erkek. Doğu Kiliseleri’nde keşişlik geleneği Kilise’nin ruhani yaşamında merkezî bir yere sahiptir.
KKK 2687
- Keşişlik (Monastik Yaşam)
İlk yüzyıllarda Doğu’da doğan, keşişlerin ya da rahibelerin dua, çalışma, çilecilik ve Aziz Benedictus’un ya da Aziz Basileios’un kuralı gibi bir kurala göre ortak yaşam aracılığıyla Allah’ı aramak için dünyadan çekildikleri adanmış yaşam biçimi.
- Kırk Saat Adanmışlığı
Mesih’in bedeninin mezarda kaldığı süreyi anarak, sergilenen En Kutsal Sır’ın önünde yaklaşık kırk saat süren kesintisiz dua dönemi. On altıncı yüzyılda Aziz Filippo Neri ve başkaları tarafından yayıldı; cemaatlerde çoğu zaman her yıl yapılır.
- Kısa Yakarış (Aspiration)
Yüreği Allah’a yükseltmek için gün boyunca içten ya da yüksek sesle söylenen kısa, ateşli dua.
KKK 2688
- Kıskançlık (Envy)
Bir ana günah: başkasının iyiliklerini görünce duyulan üzüntü ve onları haksız yollarla bile olsa kendine edinmeye yönelik ölçüsüz arzu. Komşuya ağır bir kötülük dilediğinde ölümcül günahtır; iyi niyet, alçakgönüllülük ve kardeşin ilerlemesine sevinmekle yenilir.
- Kibir (Gurur)
Allah’a bağımlılığı reddeden, kendini aşırı beğenme ya da yüceltme; bütün ana günahların kökü.
KKK 1866
- Kilise
Dünyanın her yerindeki imanlıların evrensel topluluğu; yerel topluluklar (piskoposluk bölgeleri/cemaatler) ve toplu ibadete ayrılmış yapı.
KKK 751-752
- Kilise Babaları
İlk birkaç yüzyılın, öğretileri Kutsal Gelenek’e tanıklık eden Hristiyan yazarları, öğretmenleri ve piskoposları (örneğin Aziz İgnatius, Şehit Aziz Justinus, Aziz Atanasius, Aziz Augustinus).
- Kilise Doktoru (Doctor of the Church)
Olağanüstü ilahiyat kavrayışı, yaşam kutsallığı ve Kilise öğretisine önemli katkıları nedeniyle Papa tarafından bu unvanla tanınan aziz.
- Kilise Eyaleti (Ecclesiastical Province)
Başında bir metropolit başpiskoposun bulunduğu, onun başpiskoposluğuna bağlı (süfragan) piskoposluk bölgelerinin katıldığı komşu piskoposluk bölgeleri grubu. Bir eyaletin piskoposları eyalet konsillerinde toplanabilir (KKK 887). Türkiye’de İzmir Başpiskoposluğu bir Latin metropolitliğidir.
- Kilise Hareketleri (Religious Movements)
Çoğu zaman bir kurucunun karizmasından doğan, meslekten olmayanları, din adamlarını ve adanmış kişileri kapsayan, dua, yetişme ve misyon aracılığıyla İncil’i yaşamanın belirli bir yolunu besleyen kilise hareketleri ve yeni topluluklar. Kilise onları çoğu zaman imanlı dernekleri olarak tanır; piskoposların ve Vatikan’ın ayırt etmesine tabi kalırlar.
- Kilise Hukuku (Kanon Hukuku)
Katolik Kilisesi’nin görünür topluluğunda iyi düzeni ve disiplini sağlayan kilise yasaları ve kurallarının bütünü.
- Kilise Hukuku Kodu (1917, 1983)
Latin Kilisesi’nin evrensel yasa kitabı. İlk Kod 1917’de Papa XV. Benedictus tarafından yayımlandı; yerini 1983’te Papa Aziz II. Yuhanna Pavlus’un yayımladığı Kod aldı. Doğu Katolik Kiliseleri, Doğu Kiliseleri Kanonlar Kodu’na (1990) uyar.
- Kilise Mahkemesi (Tribunal)
Kanon hukukuna göre davaları, özellikle evliliğin geçersizliğinin bildirilmesi başvurularını karara bağlayan Kilise mahkemesi. Her piskoposluk bölgesinde yargı vikerinin yönettiği bir ilk derece mahkemesi vardır; itirazlar daha yüksek bir mahkemeye gider; Roma Rotası ve Havarisel Signatura Vatikan’ın mahkemeleridir.
- Kilise Sırası (Pew)
Kilisenin nefinde imanlıların oturduğu ve diz çöktüğü, genellikle arkalıklı ve çoğu zaman diz dayanaklı sabit oturak.
- Kilise’nin Buyrukları (Precepts of the Church)
İmanlılara dua ve ahlaki çabanın vazgeçilmez asgarisini güvenceye alan Kilise’nin olumlu yasaları; pazar günleri ve zorunlu bayramlarda Kutsal Ayin’e katılmak, günahlarını yılda en az bir kez itiraf etmek, en azından Paskalya döneminde Kutsal Komünyon almak, belirlenen günlerde oruç tutmak ve et perhizi yapmak ve Kilise’yi desteklemek gibi.
KKK 2041-2043
- Kilise’nin Nitelikleri (Marks of the Church)
İman Açıklaması’nda ilan edilen, Mesih’in gerçek Kilisesi’ni tanımlayan dört temel nitelik: Bir, Kutsal, Katolik ve Havarisel.
KKK 811-870
- Kilisesel (Ecclesial)
Kilise’ye ait ya da Kilise’ye özgü.
- Kiliseye Ait (Ecclesiastical)
Kilise’nin yapısına, yönetimine ya da din adamlarına ait, onlarla bağlantılı ya da ilgili.
- Kişi (İnsan Kişisi)
Allah’ın suretinde yaratılmış, beden ile ruhani ruhun birliği olan, yalnızca bir şey değil biri olan her insan. Kişi kendini tanıyabilir, kendine sahip olabilir ve kendini özgürce verebilir; lütufla Allah’la bir antlaşmaya çağrılmıştır.
- Kişisel Günah (Actual Sin)
Akıl sahibi bir kişinin işlediği, Allah’ın yasasının yasakladığı her bilinçli düşünce, söz, eylem, istek ya da ihmal (İlk Günah’ın karşıtı olarak).
- Kişisel Ordinaryat
Papa XVI. Benedictus’un Anglicanorum Coetibus (2009) havarisel anayasasıyla, Katolik Kilisesi’yle tam birliğe giren eski Anglikan grupları için kurulan, hukuken bir piskoposluk bölgesine benzeyen yetki alanı. Anglikan ayin ve ruhani mirasının bazı unsurlarını korumalarına izin verir.
- Kişisel Prelatür
Belirli pastoral ya da misyon işlerini yürütmek üzere Havarisel Makam tarafından kurulan, bir prelatın altındaki seküler rahiplerden ve diyakozlardan oluşan kanonik yapı; meslekten olmayanlar anlaşmayla işlerine katılabilir. Opus Dei, bugüne kadar kurulmuş tek kişisel prelatürdür.
- Ki-Ro (Chi-Rho)
Grekçe Ki (Χ) ve Ro (Ρ) harflerinin üst üste getirilmesiyle oluşan, Mesih’in Grekçe adının (ΧΡΙΣΤΟΣ) ilk iki harfini gösteren eski Hristiyan simgesi (monogram).
- Klostr (Kapalı Bölüm)
Bir manastırın, yalnızca duaya ve tefekkür yaşamına adanmış keşişlere ya da rahibelere ayrılmış kapalı bölümü.
- Kolejyalite (Heyet Ruhu)
Havarilerin ardılları olan piskoposların, başları olan Papa ile birlikte evrensel Kilise üzerinde en yüce yetkiye sahip tek bir heyet oluşturdukları ilkesi. En görkemli biçimde ekümenik bir konsilde uygulanır ve bütün piskoposların bütün Kilise için ortak kaygısında dile gelir.
- Komünyon Bölümü (Communion Rite)
Kutsal Ayin’in Efkaristiya Duası’ndan sonraki bölümü; Rab’bin Duası’nı, Esenlik Selamı’nı, Allah’ın Kuzusu ile Ekmeğin Bölünmesi’ni, Komünyon’a çağrıyı, Kutsal Komünyon’un alınmasını ve Komünyon Sonrası Duası’nı kapsar.
KKK 1355
- Komünyon İlahisi
Kutsal Komünyon dağıtılırken söylenen ve rahip Komünyon’u alırken başlayan ilahi. Komünyon alanların ruhani birliğini seslerinin birliğiyle ve yüreklerinin sevinciyle dile getirir; ilahi söylenmediğinde Komünyon antifonu okunabilir.
- Komünyon (Kutsal Komünyon)
Hristiyan yaşamının kaynağı ve doruğu olan Efkaristiya’yı alarak İsa Mesih’le ve öbür vaftizli imanlılarla kurduğumuz paydaşlık ve birlik.
KKK 1382-1390
- Komünyon Sonrası Duası
Kutsal Komünyon’un ardından gelen sessizlik ya da ilahi süresinden sonra rahibin okuduğu, kutlanan gizemin imanlıların yaşamında meyve vermesini dilediği dua. Komünyon Bölümü’nü kapatır; halk “Amin” diye karşılık verir.
- Komünyon Töreni (Communion Service)
Rahip bulunmadığında bir diyakozun ya da yetiştirilmiş meslekten olmayan bir görevlinin yönettiği, Söz Ayini’ni ve tabernakulumda saklanan, önceden takdis edilmiş Ostiyaların dağıtılmasını içeren ayin.
- Konfirmasyon
Vaftiz lütfunu tamamlayan, silinmez bir ruhani mühür basan ve alanı Kutsal Ruh’un armağanlarıyla mühürleyen Hristiyanlığa Giriş Kutsal Sırrı.
KKK 1285-1314
- Konfirmasyon Adayı
Konfirmasyon Kutsal Sırrı’nı almaya hazırlanan ya da alan kişi. Akıl yaşına ulaşmış olan aday imanı ikrar etmeli, lütuf hâlinde bulunmalı, bu kutsal sırrı almayı amaçlamalı ve Mesih’in öğrencisi ve tanığı olarak hizmet etmeye hazır olmalıdır.
- Kongregasyon (Dinî; Roma)
Dinî kongregasyon, üyeleri tarihsel olarak törensel değil basit yeminler eden adanmış yaşam kurumudur. Roma Kongregasyonu ise Roma Kuriyası’nın, bugün dikasteri denen başlıca dairelerinden biriydi. Kelime ibadet için toplanmış imanlıları da anlatır.
- Konklav
Roma Makamı boşaldığında yeni Papa’yı seçmek için Sistina Şapeli’nde toplanan, seksen yaşın altındaki seçici kardinallerin kapalı toplantısı. Adı Latince cum clave, “anahtarla” sözünden gelir; seçim için üçte iki çoğunluk gerekir.
- Konkordato
Vatikan ile egemen bir devlet arasında Kilise’nin hakları ve din özgürlüğü konusunda yapılan resmî antlaşma ya da sözleşme.
- Konsil
İman, ahlak, ibadet ve disiplin sorularını görüşmek ve karara bağlamak için toplanan piskoposlar meclisi. Ekümenik konsil, onu toplayan ve onaylayan Papa ile birlikte bütün Piskoposlar Heyeti’ni bir araya getirir; genel ya da eyalet konsilleri gibi özel konsiller ise bir bölgenin Kilisesi’ne hizmet eder (KKK 884, 887). İlk sekiz ekümenik konsilin hepsi bugünkü Türkiye topraklarında (İznik, İstanbul, Efes, Kadıköy) toplandı.
- Konsistuvar
Papa’nın topladığı ve onun başkanlığında yapılan kardinaller meclisi. Olağan konsistuvar ağır konularda danışmak ya da azizlik ilanlarını onaylamak ve yeni kardinaller atamak gibi törensel işlemleri yapmak için toplanır; olağanüstü konsistuvar ise Kilise’nin özel ihtiyaçları için bütün kardinalleri bir araya getirir.
- Konsübstansiyasyon
Efkaristiya’da Mesih’in Bedeni’nin ve Kanı’nın, varlığını sürdüren ekmek ve şarap özüyle yan yana bulunduğunu ileri süren sapkın öğreti (IV. Laterano Konsili ve Trento Konsili tarafından mahkûm edildi; Özdönüşüm’ün karşıtıdır).
KKK 1376
- Kordon (Cincture)
Rahiplerin, diyakozların ve sunak hizmetçilerinin albanın üzerinden bellerine bağladıkları ip ya da kuşak.
- Koro
Ayinin ilahili bölümlerine önderlik eden ve onları zenginleştiren, gerçek bir ayin görevi yerine getiren şarkıcılar topluluğu. Kelime ayrıca kilisenin nef ile kutsal alan arasında ya da sunağın çevresinde bulunan, din adamlarının ya da keşişlerin İlahi Görev’i (Saatlerin Ayini’ni) söylemek için toplandığı bölümü anlatır.
KKK 1143
- Korporal
Kutsal Ayin sırasında Ostiya’nın ve Kâse’nin üzerine konduğu, sunağa serilen kare biçimli kutsanmış beyaz keten bez.
- Koruyucu Aziz (Patron Saint)
Bir kişi, meslek, cemaat ya da ulus için özel bir aracı ve savunucu olarak seçilen aziz.
KKK 2156
- Koruyucu Melek
Allah’ın her insan ruhunu dünyadaki yolculuğu boyunca korumak, yönlendirmek ve onun için aracılık etmek üzere görevlendirdiği melek.
KKK 336
- Kotta (Surplice)
Albadan türemiş, geniş kollu, dizlere kadar inen bol beyaz ayin giysisi; din adamları ve sunak hizmetçileri dahil öbür görevliler tarafından cüppenin üzerine giyilir. Saatlerin Ayini’nde, Kutsal Ayin dışında kutlanan kutsal sırlarda, tören alaylarında ve öbür ayinlerde kullanılır.
- Kötü Arzu (Concupiscence)
İlk Günah’tan kaynaklanan, insanın arzularını ve tutkularını etkileyen günaha eğilim.
- Kötülük (Evil)
Bulunması gereken bir iyiliğin yokluğu ya da yoksunluğu. Fiziksel kötülük henüz yetkinliğe doğru yol alan bir yaratılışla birlikte gelir; ahlaki kötülük (günah) ise meleklerin ve insanların özgür seçiminden kaynaklanır. Allah kötülüğe yalnızca ondan daha büyük bir iyilik çıkarmak için izin verir.
- Kral Mesih Bayramı
Rabbimiz İsa Mesih, Evrenin Kralı Büyük Bayramı; Papa XI. Pius tarafından 1925’te kuruldu ve Roma ayininde Olağan Dönem’in son pazarı kutlanarak ayin yılını kapatır. Mesih’i, hizmet ederek ve Haçı’yla hüküm süren, evrenin ve tarihin Rabbi olarak onurlandırır.
- Kredans Masası
Kutsal alanda, genellikle yan tarafta bulunan, kâsenin, pateninin, sürahilerin, korporalin, purifikatoryumun ve Kutsal Ayin için gereken öbür eşyaların sunakta kullanılmadan önce ve sonra konduğu küçük masa.
- Kristogram
İsa’nın ya da Mesih’in adının Hristiyan sanatında, ayin giysilerinde ve kutsal nesnelerde kullanılan monogramı ya da kısaltması. Örnekler arasında “İsa” adının Grekçe ilk harflerinden gelen IHS, Ki-Ro ve Bizans’ın IC XC kısaltması vardır.
- Krizma Ayini
Kutsal Hafta sırasında piskoposun din adamlarıyla birlikte kutladığı yıllık Kutsal Ayin; bu ayinde rahipler rahiplik vaatlerini yeniler ve kutsal yağlar takdis edilir.
KKK 1297
- Krizma (Kutsal Krizma)
Piskoposun Krizma Ayini’nde takdis ettiği güzel kokulu zeytinyağı; Vaftiz’de, Konfirmasyon’da, Kutsal Rahiplik’te ve sunakların ve kiliselerin takdisinde kullanılır.
- Kudüs
Davut’un kutsal kenti ve Tapınak’ın yeri; İsa burada acı çekti, öldü ve dirildi; Kilise de Pentekost’ta burada doğdu. Kutsal Yazılar ayrıca Kilise’nin ve zamanın sonunda Allah’ın insanlıkla birlikte konaklamasının imgesi olan “göksel Kudüs”ten söz eder.
- Kurallara Aykırı (Illicit)
Kanonik terim; Kilise kurallarına aykırı ya da yasaya uygun olmayan, ama mutlaka geçersiz olmayan bir eylemi anlatır.
- Kurban
Tapınma, şükran, dilek ya da kefaret eylemi olarak Allah’a yapılan sunu. Kutsal Ayin Kurbanı, Golgota kurbanının hazır kılınan aynı kurbanıdır.
KKK 1362-1372
- Kuriya
Bir piskoposa piskoposluk bölgesinin pastoral ve idari yönetiminde yardım eden (ya da Vatikan’da Papa’ya yardım eden) din adamları ve meslekten olmayanlardan oluşan idari kurul.
KKK 873
- Kuriya Moderatörü
Piskoposluk kuriyasının idari etkinliklerini eşgüdümlemek ve günlük işleyişini gözetmek üzere piskoposun atadığı rahip ya da temsilci.
- Kurtarıcı
Adı “Allah kurtarır” anlamına gelen İsa Mesih’in bir unvanı; çünkü O halkını günahlarından kurtarır ve yalnızca Allah’ın gerçekleştirebileceği evrensel ve kesin kurtuluşu tamamlar. Eski Ahit’te İsrail’in Kurtarıcısı Allah’ın kendisidir (Matta 1:21).
KKK 430-432
- Kurtarıcı Acı (Redemptive Suffering)
İmanla kabul edilen ve Mesih’in Çilesi’yle birleştirilen, lütufla O’nun kişinin kendisi ve başkaları için kurtarıcı işine katılan acı. Aziz Pavlus bedeninde “Mesih’in sıkıntılarından eksik kalanı O’nun bedeni olan kilise uğruna tamamladığı” için sevinebildi (Koloseliler 1:24).
- Kurtarılış (Redemption)
Mesih’in kurbansal ölümüyle ödenen fidye aracılığıyla insanlığın günahtan ve ölümden kurtuluşu ve özgürleşmesi.
- Kurtuluş İlahiyatı (Liberation Theology)
1960’larda Latin Amerika’da ortaya çıkan, Allah’ın yoksullara öncelikli sevgisini ve baskıdan kurtuluşu vurgulayan ilahiyat hareketi. İman Öğretisi Kongregasyonu (1984, 1986) onun yoksullara duyduğu kaygıyı onaylarken Marksist çözümlemenin kullanılmasını ve kurtuluşa salt siyasal bakışı reddetti.
- Kurtuluş (Salvation)
Günahtan ve sonuçlarından, her şeyden önce de sonsuz ölümden kurtulma ve Allah’la birlik içinde sonsuz yaşam armağanı. Kurtuluş yalnızca Allah’tan, adı “Allah kurtarır” anlamına gelen İsa Mesih aracılığıyla gelir ve Kilise’de iman ve Vaftiz aracılığıyla alınır.
- Kurtuluş Tarihi
Allah’ın insanlığı günahtan ve ölümden kurtarmak için insanlık tarihi boyunca gerçekleştirdiği kurtarıcı eylemlerin öyküsü.
KKK 54-67
- Kurtuluş Tasarısı (İlahi Ekonomi)
Allah’ın, kendini açtığı ve insanlığı kurtardığı, tarih boyunca süren kapsayıcı tasarısı ve işleri.
- Kuruluş Anlatısı (Institution Narrative)
Mesih’in Son Akşam Yemeği’nde söylediği ve rahibin Kutsal Ayin’de tekrarladığı takdis sözleri (“Bu benim Bedenim… Bu benim Kanım”).
KKK 1353
- Kusur (Vice)
Aynı kötü eylemlerin tekrarlanmasıyla oluşan, vicdanı bulandıran ve iyi ile kötünün yargısını bozan günah alışkanlığı, sapkın bir eğilim. Kusurlar erdemlere karşıttır ve ana günahlarla bağlantılıdır: kibir, açgözlülük, kıskançlık, öfke, şehvet, oburluk ve tembellik.
KKK 1865-1866
- Kutsal Alan Kandili
Saklanan Efkaristiya’da Mesih’in Gerçek Varlığı’nı belirtmek ve onurlandırmak için tabernakulumun yanında sürekli yanık tutulan kırmızı mum.
- Kutsal Alan (Sanctuary)
Kilisenin, sunağın, ambonun ve ayini yönetenin kürsüsünün bulunduğu yükseltilmiş kutsal bölümü.
- Kutsal Ayin (Missa)
Katolik Kilisesi’nin merkezî ayin eylemi; Mesih’in Golgota’daki eşsiz kurbanını hazır kılar ve Kutsal Komünyon’u sunar.
KKK 1322-1419
- Kutsal Cuma
Kutsal Hafta’nın cuması; Mesih’in Çilesi’ni ve çarmıhtaki ölümünü anar. Kutsal Ayin kutlanmaz; Roma ayininde okumalarla, törensel dualarla, Haç’a tapınmayla ve Kutsal Komünyon’la Rab’bin Çilesi Kutlaması yapılır. Oruç ve perhiz günüdür.
- Kutsal Cumartesi
Kutsal Cuma ile Paskalya arasındaki gün; Kilise Rab’bin mezarı başında bekler, O’nun ölümü ve ölüler arasına inişi üzerine düşünür. Gün boyunca Kutsal Ayin kutlanmaz; gece karanlığı çöktükten sonra Paskalya Gece Ayini Diriliş kutlamasını başlatır.
- Kutsal Gelenek
Allah’ın Sözü’nün Kilise’nin uygulaması, vaazı ve öğretim yetkisi aracılığıyla kuşaklar boyunca aktarılan canlı aktarımı.
KKK 75-83
- Kutsal Hafta
Palm Pazarı’ndan Paskalya Pazarı’na kadar süren, Paskalya Üç Günü’nü de içeren, Mesih’in Çilesi’ni, Ölümü’nü ve Dirilişi’ni anan kutsal hafta.
- Kutsal Kapı
Roma’nın papalık bazilikalarında ve bu amaçla belirlenen başka kiliselerde bulunan, yalnızca Jübile Yılı’nda açılan özel kapı. İmanla bu kapıdan geçmek, kurtuluşun kapısı olan Mesih’e geçişi simgeler ve Jübile hac yolculuğunun bir parçasıdır.
- Kutsal Kâse (Kadeh)
Kutsal Ayin’de Mesih’in Değerli Kanı’na dönüşecek şarabı içine koymak için kullanılan, dayanıklı ve değerli malzemeden yapılmış kutsal kâse.
- Kutsal Kılmak (Hallow)
Kutsal kılmak, takdis etmek ya da derin saygıyla davranmak (“Adın kutsal kılınsın” sözünde olduğu gibi).
KKK 2813
- Kutsal Kitap
Allah’ın kurtuluş tarihini ve insanlığa ilahi vahyini kaydeden, esinlenmiş 73 kanonik kitaptan (46’sı Eski Ahit, 27’si Yeni Ahit) oluşan derleme.
KKK 101-133
- Kutsal Kitap Çevirileri
Kutsal Yazılar’ın özgün İbranice, Aramice ve Grekçesinden başka dillere aktarılmış hâlleri; Grekçe Septuaginta ve Aziz Hieronymus’un Latince Vulgata’sı gibi. Katolik basımlar yetmiş üç kitabın tamamını içerir ve Kilise yetkilisinin onayını gerektirir; ayinde kullanılacak çeviriler piskoposlar tarafından onaylanır ve Vatikan tarafından teyit edilir.
- Kutsal Mezar (Sepulcher)
Mezar ya da gömü yeri; her şeyden önce Kudüs’te İsa’nın bedeninin konduğu ve Paskalya sabahı boş bulunan mezar. Golgota’nın ve mezarın geleneksel yerleri üzerine yapılan Kutsal Mezar Kilisesi, Hristiyanlığın en kutsal tapınma yerleri arasındadır.
- Kutsal Perşembe
Kutsal Hafta’nın perşembesi. Paskalya Üç Günü’nü başlatan akşamki Rab’bin Akşam Yemeği Ayini, Mesih’in Efkaristiya’yı ve rahipliği kurmasını ve öğrencilerinin ayaklarını yıkamasını anar; Krizma Ayini çoğu zaman o sabah kutlanır. İngilizcedeki “Maundy” adı mandatum, “buyruk” kelimesinden gelir (Yuhanna 13:34).
- Kutsal Rahiplik (Holy Orders)
Erkeklerin diyakoz, rahip ya da piskopos olarak takdis edildiği ve Kilise’ye hizmet etmek için lütuf ve yetki aldığı Hizmet Kutsal Sırrı.
KKK 1536-1600
- Kutsal Ruh
Kutsal Üçlü Birlik’in Üçüncü Kişisi; ezelden Baba’dan ve Oğul’dan çıkar, Kilise’yi kutsallaştırır ve yönlendirir.
KKK 683-747
- Kutsal Ruh’un Armağanları
İmanlılara Vaftiz’de verilen ve Konfirmasyon’da güçlendirilen yedi ruhani armağan: bilgelik, anlayış, öğüt, metanet, bilgi, dindarlık ve Rab korkusu.
KKK 1830-1831
- Kutsal Ruh’un Meyveleri
Ruh’taki yaşam aracılığıyla ruhta oluşan on iki ruhani erdem ya da nitelik (sevgi, sevinç, esenlik, sabır, nezaket, iyilik, cömertlik, yumuşak huyluluk, sadakat, alçakgönüllülük, özdenetim, iffet).
KKK 1832
- Kutsal Saat
Mesih’in Getsemani’de havarilerine sorduğu “Benimle bir saat bile uyanık kalamadınız mı?” sorusuna yanıt olarak, özellikle En Kutsal Sır’ın önünde duayla geçirilen bir saat. Çoğu zaman onarım niyetiyle tutulur ve rahiplere tavsiye edilir (Matta 26:40).
- Kutsal Sır Mührü (Sacramental Character)
Vaftiz’in, Konfirmasyon’un ve Kutsal Rahiplik’in ruha bastığı, asla silinemeyen ruhani işaret.
KKK 1121
- Kutsal Sır (Sakrament)
Mesih’in kurduğu ve ruha ilahi lütuf vermek için Kilise’ye emanet ettiği dışsal işaret.
KKK 1113-1131
- Kutsal Üçlü Birlik Pazarı
Roma ayininde Pentekost’tan sonraki pazar kutlanan, imanın merkezî gizemini, yani üç ilahi Kişi’de, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’ta tek Allah’ı onurlandıran En Kutsal Üçlü Birlik Büyük Bayramı. Bizans geleneğinde Pentekost’un kendisi Kutsal Üçlü Birlik bayramı olarak kutlanır.
- Kutsal Üçlü Birlik (Teslis)
Hristiyan imanının merkezî gizemi: üç ayrı ilahi Kişi’de, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’ta var olan tek Allah.
KKK 232-260
- Kutsal Yağ Dolabı (Ambry)
Piskoposun Krizma Ayini’nde kutsadığı üç kutsal yağın (Hastaların Yağı, Vaftiz Adaylarının Yağı ve Kutsal Krizma) saklandığı, kilisedeki güvenli niş ya da dolap.
- Kutsal Yağlar
Kutsal sırlarda kullanılan ve genellikle Krizma Ayini’nde piskopos tarafından kutsanan ya da takdis edilen üç yağ: Vaftiz Adaylarının Yağı, Hastaların Yağı ve Vaftiz’de, Konfirmasyon’da ve Kutsal Rahiplik’te kullanılan Kutsal Krizma.
- Kutsal Yazılar
Kutsal Ruh’un esinlediği ve Kutsal Kitap’ın kanonik kitaplarında bulunan Allah’ın yazılı Sözü.
KKK 101-133
- Kutsal Yazılar’ın Anlamları (Ruhani Anlam)
Kutsal Yazılar’daki anlam katmanları: sözlerin kendisinin taşıdığı ve öbür bütün anlamların dayandığı lafzi anlam ile anlatılan gerçekliklerin ve olayların kendilerinin birer işaret olduğu ruhani anlam. Ruhani anlam alegorik, ahlaki ve anagojik anlamlara ayrılır.
KKK 115-119
- Kutsal Yazılar’ın Kanonu
Havarisel Gelenek’in rehberliğindeki Kilise’nin ilahi esinle yazılmış Kutsal Yazılar olarak tanıdığı kitapların tam listesi: Eski Ahit’in kırk altı ve Yeni Ahit’in yirmi yedi kitabı. İlk konsillerde öğretildi ve Trento Konsili’nde resmen tanımlandı.
- Kutsala Saygısızlık (Sacrilege)
Kutsal sırlara, ayin eylemlerine, Allah’a adanmış kişilere ya da nesnelere saygısızlık etmek, onları kirletmek ya da onlara kötü davranmak.
KKK 2120
- Kutsallaştırıcı Lütuf
Vaftiz’de alınan, insan doğasını iyileştiren, bizi Allah’ın çocukları yapan ve ilahi yaşama katılmamızı sağlayan kalıcı ilahi lütuf.
KKK 1999-2000
- Kutsallaştırma (Kutsallaştırmak)
Allah’ın, özellikle de Kutsal Ruh’un, kişileri ve şeyleri kutsal kıldığı ve kendisi için ayırdığı işi. Vaftiz’de aklanmayla birlikte başlar; lütuf, kutsal sırlar, dua ve sevgiyle büyür; Mesih tarafından kutsallaştırılan Kilise de kutsallaştırıcı olur.
- Kutsallığı (His Holiness)
Papa’ya verilen resmî onur unvanı; “Kutsallığı Papa XIV. Leo” gibi. Doğu Kiliseleri’nin bazı patrikleri için ve nezaketen başka dinî toplulukların bazı önderleri için de kullanılır.
- Kutsallık İşareti (Sakramental)
Kilise’nin imanlıları lütfu almaya hazırlamak için kurduğu kutsal işaretler, nesneler ya da eylemler (kutsanmış su, tesbihler, haçlar ya da kül gibi).
KKK 1667-1673
- Kutsama (Blessing)
Kaynağı Baba olan ilahi ve yaşam veren eylem; insan da karşılığında tapınma ve şükranla Allah’ı kutsar. Bir kutsallık işareti (sakramental) olarak kutsama, Allah’ı över ve genellikle Haç İşareti’yle kişiler, yemekler, nesneler ya da yerler için O’nun armağanlarını diler; bazı kutsamalar rahiplik almış kişilere ayrılmıştır.
- Kutsanmış İlan Edilme (Beatification)
Ölmüş bir imanlının yerel olarak saygı görmesine izin veren ve ona “Kutsanmış” unvanını veren resmî papalık bildirisi; azizlik ilanından önceki son adım.
- Kutsanmış Su
Bir rahip ya da diyakoz tarafından kutsanan ve imanlıların bir kutsallık işareti (sakramental) olarak kullandığı su. Özellikle kiliseye girerken kutsanmış suyla haç çıkarmak Vaftiz’i hatırlatır ve günahtan arınma isteğini dile getirir.
- Kutsanmış Su Kurnası
Kilisenin girişinin yakınına yerleştirilen, imanlıların vaftiz vaatlerini hatırlamak için haç çıkardıkları kutsanmış su kabı. Evde de daha küçük bir kurna bulundurulabilir.
KKK 1185
- Kutsanmış (Unvan)
Papa tarafından kutsanmış ilan edilen ölmüş bir imanlıya verilen resmî unvan; azizlik yolunda açık saygıya izin verir.
- Kuyetizm
Ruhani yetkinliğin tam bir edilgenlikte ve insan çabasının ortadan kalkmasında olduğunu ileri süren ve etkin erdemi ihmal eden 17. yüzyıl ruhani yanılgısı.
- Küçük Ayinler (Minor Rites)
Katekümenat döneminde adayları iman yolculuklarında güçlendirmek için yapılan dualar, kutsamalar, meshler ve şeytan çıkarma duaları.
- Küfür (Blasphemy)
Allah’a, Kilise’ye ya da kutsal şeylere karşı nefret, kınama, meydan okuma ya da saygısızlık sözleri söylemek.
KKK 2148
- Kül Çarşambası
Büyük Perhiz tövbe döneminin ilk günü; oruç, et perhizi ve tövbenin ve insanın ölümlülüğünün açık işareti olarak alna kül sürülmesiyle belirlenir.
KKK 1438
- Kürtaj
Doğmamış çocuğu öldürerek gebeliğe kasten son vermek. Amaç ya da araç olarak istenen doğrudan kürtaj ahlak yasasına ağır biçimde aykırıdır; Kilise insan yaşamına karşı işlenen bu suça aforoz cezasını bağlar.
KKK 2271-2272
- Küstahça Güvenme (Presumption)
Kişinin kişisel dönüş olmadan kurtuluş beklediği ya da Allah’ın tövbe olmadan günahı bağışlayacağını varsaydığı, Umut’a karşı bir günah.
KKK 2092
- Kyrie Eleison
Grekçe “Rab, merhamet et”. Kutsal Ayin’de Tövbe Bölümü’nden sonra ya da onun bir parçası olarak “Christe eleison” (“Mesih, merhamet et”) ile birlikte söylenen ya da okunan eski yakarış. Vergi görevlisinin alçakgönüllü duasını da yankılar.
KKK 2613
L11 terim
- Lafzi Anlam (Literal Sense)
Kutsal Yazılar’ın sözlerinin taşıdığı ve sağlam bir tefsirle ortaya çıkarılan anlam. Ruhani anlamların (alegorik, ahlaki ve anagojik) temelidir.
KKK 115-116
- Latin Kilisesi (Latin Ayini)
Başında Roma Piskoposu olarak Papa’nın bulunduğu Batı Kilisesi; Katolik Kilisesi’nin sui iuris Kiliseleri’nin en büyüğü. Başlıca ayini Roma ayinidir; Ambrosius ayini gibi başka ayinler de vardır.
KKK 1202-1203
- Lectio Divina (Kutsal Okuma)
Allah’la yakınlığı beslemek için Kutsal Yazılar’ı okuma, üzerinde düşünme, dua ve tefekkürden (lectio, meditatio, oratio, contemplatio) oluşan eski uygulama.
- Lectionarium (Okumalar Kitabı)
Kutsal Ayin’de ve ayinlerde okunmak üzere belirlenmiş Kutsal Yazılar okumalarını içeren resmî kitap.
- Lekesiz Gebelik (Immaculate Conception)
1854’te tanımlanan, Meryem’in ana rahmine düştüğü ilk andan itibaren İlk Günah’ın her lekesinden korunduğunu bildiren Katolik dogması.
KKK 490-493
- Limbo
Vaftiz edilmemiş bebekler gibi, kişisel bir suçu olmadan İlk Günah içinde ölen ruhların durumuyla ilgili geleneksel bir ilahiyat varsayımı (tanımlanmış bir dogma değil).
KKK 1261
- Litani (Yakarışlar Duası)
Bir önderin okuduğu bir dizi dilek ya da yakarıştan ve topluluğun tekrarlanan karşılıklarından oluşan dua biçimi.
- Liyakat (Merit)
Allah’ın, lütfun ve sevginin etkisi altında yapılan iyi işler için sunduğu ödül.
KKK 2006-2011
- Logos
“Söz” anlamına gelen Grekçe terim; Kutsal Üçlü Birlik’in İkinci Kişisi’ne, beden almış ezelî Söz olan İsa Mesih’e uygulanır (Yuhanna 1:1).
- Lohusa Kutsaması (Churching)
Doğum yapan anneye, sağ salim doğum ve yeni yaşamın bereketi için şükran olarak verilen geleneksel kutsama.
- Lütuf
Allah’ın insan ruhlarına bağışladığı özgür, hak edilmemiş iyiliği ve ilahi yaşamı; bizi kutsallaştırır ve göksel çağrımıza yanıt vermemizi sağlar.
KKK 1996-2005
M59 terim
- Madde (Kutsal Sırrın; Matter)
Bir kutsal sırrın geçerli olarak verilmesi için gereken maddi unsur ya da duyularla algılanan eylem (örneğin Vaftiz’de su, Efkaristiya’da ekmek ve şarap).
- Magnificat
Bakire Meryem’in Elizabet’i ziyaretinde söylediği “Canım Rab’bi yüceltir” ezgisi. Hem Allah’ın Annesi’nin hem de Kilise’nin ezgisidir; her gün Akşam Duası’nda okunur (Luka 1:46-55).
KKK 2619
- Makam (See)
Latince “koltuk” anlamına gelen sedes kelimesinden, piskoposun yetkisinin koltuğu; dolayısıyla onun yönettiği piskoposluk bölgesi ya da yerel Kilise. Vatikan (Kutsal Makam) Roma Piskoposu’nun makamıdır; bir eyaletin başındaki başpiskoposluk metropolit makamdır; unvanlı makam ise yalnızca adıyla yaşar.
- Man
Allah’ın Mısır’dan Çıkış sırasında İsrailoğullarını çölde beslediği gökten inen ekmek. İsa onun, sonsuz yaşam veren gökten inen gerçek ekmek olan Efkaristiya’nın ön belirtisi olduğunu açıkladı (Yuhanna 6:31-35).
- Manastır Dışında Yaşama İzni (Exclaustration)
Ömür boyu yemin etmiş bir dinî kurum üyesine, yeminlerine bağlı bir dinî topluluk üyesi olarak kalarak belirli bir süre manastır dışında yaşaması için verilen izin (yüksek yöneticinin izniyle üç yıla kadar, daha uzun süre için yalnızca daha yüksek bir makamın izniyle). Ağır bir nedenle Vatikan tarafından da dayatılabilir.
- Manastır (Monastery)
Bir manastır kuralına göre yaşayan, dua, çalışma ve ortak yaşam için dünyadan ayrılmış bir keşiş ya da rahibe topluluğunun yaşadığı yer. Manastırı çoğu zaman bir başrahip ya da başrahibe yönetir; toplulukları imanlıların Saatlerin Ayini’ne ve yalnız duaya katılmasına yardım eder.
KKK 2691
- Maşiah (Messiah)
İbranice “meshedilmiş olan” kelimesinden (Grekçede Hristos); Allah’ın İsrail’e vaat ettiği Kurtarıcı. İsa, Kutsal Ruh’la kâhin, peygamber ve kral olarak meshedilmiş, mesihlik görevini acı çeken Kul olarak Çilesi’yle yerine getiren Mesih’tir (Yuhanna 4:25-26).
KKK 436-440
- Mayıs Adanmışlıkları
Geleneksel olarak Meryem ayı denen Mayıs’ta Kutsal Bakire Meryem’i onurlandıran dualar ve uygulamalar. Günlük Tesbih’i, Meryem ilahilerini ve litanilerini ve Meryem Ana heykelinin çiçeklerle taçlandırılmasını (çoğu zaman Mayıs Taçlandırması denir) kapsar.
KKK 971
- Meditasyon
Aklın, hayal gücünün, duyguların ve arzunun, imanı derinleştirmek, yüreği dönüştürmek ve Mesih’i izleme iradesini güçlendirmek için Allah’ın Sözü ve Mesih’in gizemleri üzerinde düşündüğü iç dua biçimi; lectio divina’da ya da Tesbih’te olduğu gibi.
KKK 2705-2708
- Mektup (Epistle)
Yeni Ahit’te bir Havari ya da onun yol arkadaşı tarafından bir topluluğa ya da kişiye yazılmış mektup; Aziz Pavlus’un mektupları ve Katolik Mektuplar gibi. Ayinde “Mektup” geleneksel olarak İncil’den önce bu mektuplardan yapılan okumayı anlatır; bugün genellikle pazar günlerinin İkinci Okuması’dır.
- Melek
Akıl ve özgür iradeyle donatılmış, tamamen ruhani, kişisel ve ölümsüz yaratık; Allah’ın habercisi ve hizmetkârı olarak görev yapar.
KKK 328-336
- Merhamet
Allah’ın günahkârlara gösterdiği sevgi dolu şefkat ve bağışlama isteği; ayrıca Hristiyanların başkalarına şefkat gösterme görevi.
- Merhamet İşleri
Komşumuzun ruhani ve bedensel ihtiyaçlarında ona yardıma koştuğumuz sevgi eylemleri (Bedensel ve Ruhani Merhamet İşleri).
KKK 2447
- Meryem
İsa Mesih’in Annesi, Allah’ın Annesi (Theotokos) ve Kilise’nin Annesi; bütün azizlerin üstünde saygı görür (hiperdulia).
- Meryembilim (Mariology)
Kutsal Bakire Meryem’i, onun Mesih’in ve Kilise’nin gizemindeki rolünü ve onunla ilgili öğretileri inceleyen ilahiyat dalı. Kilise’nin Meryem hakkında inandıkları Mesih’e olan imanına dayanır ve onu aydınlatır.
- Meryem’in Daimî Bakireliği (Ever-Virgin)
Meryem’in İsa’nın doğumundan önce, doğumu sırasında ve doğumundan sonra yaşamı boyunca bakire kaldığı öğretisi. Kutsal Yazılar’da sözü edilen “İsa’nın kardeşleri” Meryem’in başka çocukları olarak değil, yakın akrabalar olarak anlaşılır.
- Meryem’in Göğe Alınışı
1950’de ilan edilen Katolik dogması; Meryem’in Oğlu’nun Dirilişi’ne eşsiz biçimde katıldığını, bedeni ve ruhuyla göksel görkeme alındığını tanır; 15 Ağustos’ta kutlanır.
KKK 966
- Mesel (Benzetme)
İsa’nın ruhani gerçekleri ve Allah’ın Krallığı’nın gizemlerini anlatmak için kullandığı, günlük yaşamdan alınmış kısa öykü ya da alegori.
KKK 546
- Mesh (Anointing)
Kutsanmış yağın bir kişiye ya da kutsal bir nesneye ayinle sürülmesi; Kutsal Ruh’un armağanını, şifayı ya da kutsal hizmete adanmayı simgeler.
- Mesh Sırrı (Chrismation)
Doğu Kiliseleri’nde Konfirmasyon Kutsal Sırrı’nın adı; Vaftiz’den hemen sonra, bebeklere bile, genellikle vaftiz eden rahip tarafından, piskoposun takdis ettiği miron kullanılarak verilir. Bedenin birkaç yeri “Kutsal Ruh armağanının mührü” sözleriyle meshedilir.
- Meshedilmiş (Meshetmek)
Meshetmek, takdisin, şifanın ya da gücün işareti olarak bir kişiye yağ dökmek ya da sürmektir. İsrail’de krallar, kâhinler ve bazen peygamberler meshedilirdi; İsa, Kutsal Ruh’la Meshedilmiş Olan’dır (Mesih, Hristos); Hristiyanlar da Vaftiz, Konfirmasyon ve Kutsal Rahiplik’te O’nun meshine katılır.
- Mesih (Hristos)
İsa’ya verilen unvan; “Meshedilmiş Olan” anlamına gelen İbranice Maşiah kelimesinin Grekçe çevirisinden gelir.
KKK 436-440
- Mesih Karşıtı (Deccal)
Kutsal Yazılar’da sözü edilen, insanın başarısını Allah’ın üstüne çıkaran, Mesih’in İkinci Gelişi’nden önce ortaya çıkacak son sahte mesihçi hareket ya da kişi.
KKK 675-677
- Mesih’in Çilesi (Passion)
İsa’nın bahçedeki can çekişmesi, yargılanması, kırbaçlanması ve çarmıha gerilmesi sırasında çektiği acılar.
KKK 599-618
- Mesih’in Dirilişi
İsa Mesih’in ölümünden sonraki üçüncü gün ölümden bedenen dirilişi; Hristiyan imanının temel gerçeği.
KKK 638-658
- Mesih’in Mistik Bedeni
Mesih’in Baş olduğu ve bütün vaftizli imanlıların üyeler olarak birleştiği Kilise’nin ruhani gerçekliği.
KKK 787-795
- Mesih’in Rahipliği
Melkisedek’in düzenine göre Yeni Antlaşma’nın tek Aracı’sı ve başkâhini olan, kendini Haç’ta bir kez ve herkes için sunan İsa Mesih’in eşsiz ve sonsuz rahipliği. Öbür bütün Hristiyan rahiplik ona katılır ve onu azaltmadan hazır kılar (İbraniler 7:24-27).
- Mesih’in Vekili
Papa’nın, Mesih’in yeryüzündeki temsilcisi ve Kilise’nin görünür başı olma rolünü vurgulayan geleneksel unvanı.
KKK 882
- Meslekten Olmayanlar (Laiklar, Layperson)
Rahiplik almış görevli olmayan ya da resmen tanınmış bir adanmış yaşam durumunda yaşamayan bütün vaftizli Katolikler.
KKK 897-913
- Meslekten Olmayanların Havariliği
Meslekten olmayanların, Vaftiz ve Konfirmasyon’la görevlendirildikleri Kilise’nin kurtarıcı misyonuna katılması. Meslekten olmayanlar bunu tek başlarına ya da dernekler içinde, özellikle İncil’i dünyanın olağan koşullarına taşıyarak yerine getirir.
- Meşru Savunma
Kişinin kendini ya da başkalarını haksız bir saldırgandan, gerekirse güç kullanarak bile koruma hakkı; başkalarından sorumlu olanlar için de görevi. Gerekenden fazla güç kullanmayan savunan kişinin amacı öldürmek değil, yaşamı korumaktır.
KKK 2263-2265
- Metanet (Cesaret; Fortitude)
Zorluklarda kararlılığı ve iyiyi izlemede sebatı sağlayan, ayartmaya direnme ve korkuyu yenme kararlılığını güçlendiren ana erdem.
KKK 1808
- Metropolit
Bir başpiskoposluğa başkanlık eden ve komşu piskoposluk bölgelerinden oluşan bir kilise eyaletinde önderlik yapan başpiskopos.
- Mezhep (Denomination)
Özellikle İngilizcede, Lutherciler, Metodistler ya da Baptistler gibi ayrı örgütlenmiş Hristiyan toplulukları için kullanılan terim. Katolik öğretisi, tam birlik içinde olmayan Kiliseler ve kilise topluluklarından söz eder; bunların vaftizli üyeleri Mesih’te kardeşlerimizdir ve onlarda kutsallaştırmanın ve gerçeğin birçok unsuru bulunur.
- Mezmur (Mezmurlar)
Mezmurlar kitabının, İsrail’in ibadetinde ve İsa’nın kendisi tarafından kullanılan 150 esinlenmiş ezgisinden ve duasından biri. İlahiler, ağıtlar ve şükran ezgileri olan mezmurlar, Allah’ın harika işlerinin aynasıdır ve Saatlerin Ayini’nin özünü oluşturur.
- Mezmurlar Kitabı (Psalter)
Eski Ahit’te duanın başyapıtı denen, Allah’ın Sözü’nün insanın duası olduğu Mezmurlar kitabı. Terim ayrıca Saatlerin Ayini’nin dört haftalık mezmur düzeninde olduğu gibi, mezmurların ayin duası için düzenlenişini de anlatır.
- Mısır’dan Çıkış
İsrail’in Musa önderliğinde Mısır’daki kölelikten kurtuluşu; Sina Dağı’ndaki antlaşmayla doruğa ulaşır; ayrıca bunu anlatan Kutsal Kitap’ın ikinci kitabı. Kilise, Çıkış’ı ve Fısıh’ı Mesih’in kurtarıcı Paskalya’sının ve Vaftiz’in ön belirtileri olarak görür.
- Missal (Roma Missali)
Rahibin Kutsal Ayin’i kutlaması için gereken duaları, karşılıkları ve yönergeleri (rubrikleri) içeren resmî ayin kitabı.
- Mistagoji
Hristiyanlığa girişte, vaftizden sonraki dönem (Paskalya’dan Pentekost’a kadar); alınan kutsal sırlar üzerine düşünmeye ve cemaat yaşamına tam katılmaya ayrılmıştır.
KKK 1075
- Mistik / Mistisizm
Mistisizm, ruhun Allah’la yakın birliğidir; kutsal sırlar aracılığıyla Mesih’in gizemine ve O’nda Üçlü Birlik’in gizemine katıldığı için “mistik” diye adlandırılır. Herkes bu birliğe çağrılmıştır; mistik ise onu yüksek ölçüde, bazen olağanüstü lütuflarla alan kişidir.
KKK 2014
- Misyon
Kilise’nin, Kutsal Üçlü Birlik’in ezelî sevgisine ve Oğul’un ve Kutsal Ruh’un gönderilişine dayanan, İncil’i bütün uluslara duyurmak için Mesih tarafından gönderilişi. Kilise doğası gereği misyonerdir; terim ayrıca Kilise’nin yeni yeni kurulmakta olduğu bir bölgeyi ya da merkezi de anlatır (Matta 28:19-20).
KKK 849-852
- Misyoner
Kilise tarafından İncil’i, özellikle Mesih’in henüz tanınmadığı ya da Kilise’nin henüz sağlam biçimde kurulmadığı halklar arasında ya da yerlerde duyurmak için gönderilen kişi. Her vaftizli Hristiyan Kilise’nin misyoner görevine katılır, ama bazıları yaşamlarını özel bir biçimde buna adar.
- Mitra
Piskoposların ve başrahiplerin kutsal görevler sırasında giydiği, arkasında iki sarkan şeridi (lappet) olan, uzun, sivri, iki tepeli ayin başlığı.
- Modernizm
On dokuzuncu yüzyılın sonu ile yirminci yüzyılın başında, dogmayı vahyedilmiş gerçek olarak değil, dinî deneyimin gelişen ifadesi olarak gören ve imanı dünyevi felsefenin ve eleştirinin varsayımlarına tabi kılan hareket. Papa Aziz X. Pius onu 1907’de Pascendi Dominici Gregis ensikliğiyle mahkûm etti ve “bütün sapkınlıkların sentezi” diye nitelendirdi.
- Monsenyör
Papa’nın üstün hizmetleri için bazı rahiplere verdiği, Papalık Papazı, Onur Prelatı ve Havarisel Protonoter gibi derecelere ayrılan onur unvanı. Birçok ülkede piskoposlara hitap ederken de kullanılır; ek bir rahiplik ya da yetki gücü vermez.
- Monstrans
Efkaristiya’ya Tapınma ve Kutsama için takdis edilmiş Ostiya’yı taşımak ve sergilemek için kullanılan süslü, altın renkli kap (Latince monstrare, “göstermek” kelimesinden).
- Muafiyet (Exemption)
Bazı dinî kurumların, bütün Kilise’nin iyiliği için yerel piskoposun yetki alanından çıkarılıp doğrudan Papa’ya ya da başka bir kilise makamına bağlandığı ayrıcalık. Muaf dinî topluluk üyeleri yine de piskoposluk bölgesi piskoposunun pastoral çalışmasında onunla iş birliği yapar.
KKK 927
- Muafiyet İzni (Dispensation)
Yetkili makamın, haklı ve makul bir nedenle, belirli bir durumda salt kilise yasasını gevşetmesi; evlilik için din farklılığı engelinden muafiyet gibi. Hiç kimse ilahi yasadan ya da doğal yasadan muafiyet veremez.
KKK 1635
- Mucize
Allah’ın, çoğu zaman Meryem’in ya da azizlerin aracılığıyla gerçekleştirdiği, ilahi gücü ya da gerçeği göstermek için doğa yasalarını aşan doğaüstü işaret ya da iş.
KKK 547-550
- Mumlar
Ayinde ve adanmışlıkta, dünyanın Işığı olan Mesih’in ve imanın, duanın ve sevincin işaretleri olarak kullanılan ışıklar. Kutsal Ayin’de sunağın üzerine ya da yanına konur, tören alaylarında taşınır ve Vaftiz’de, Mesih’in yeni vaftiz edileni aydınlattığını belirtmek için Paskalya mumundan yakılarak verilir.
- Musa
İsrail’in büyük peygamberi ve yasa koyucusu; Allah onu yanan çalıdan çağırdı; halkı Mısır’daki kölelikten çıkardı, Sina Dağı’nda Yasa’yı aldı ve Allah’ın dostu olarak halk için aracılık etti. Tek Aracı olan Mesih’in ön belirtisidir (Mısır’dan Çıkış 3:1-14).
- Mutlu Görü (Beatific Vision)
Azizlerin ve meleklerin gökte Allah’ı doğrudan, yüz yüze seyretmesi ve O’ndan en yüce biçimde mutlu olması.
- Mutluluk Bildirileri (Beatitudes)
İsa’nın Dağdaki Vaaz’da (Matta 5:3-12) verdiği, Allah’ın krallığında gerçek ve sonsuz mutluluğu getiren ruhani koşulları ve ahlaki tutumları ana hatlarıyla gösteren öğretileri.
KKK 1716-1724
- Müjde (Annunciation)
Başmelek Cebrail’in 25 Mart’ta (Noel’den dokuz ay önce) Bakire Meryem’i ziyaret ederek, Kutsal Ruh aracılığıyla Kurtarıcı İsa Mesih’in Annesi olması için Allah’ın tasarısına onun onayını alması (Luka 1:26-38).
- Müjdeleme (Evangelization)
(Grekçe euangelion, “iyi haber” kelimesinden) İnsanları imana ve kurtuluşa çağırmak için İsa Mesih’in ve O’nun İncili’nin sözle ve eylemle duyurulması.
- Müneccimler (Magi)
Bir yıldızı izleyerek yeni doğmuş Yahudilerin Kralı’na tapınmak için Beytlehem’e gelen ve altın, günnük ve mür sunan Doğulu bilgeler. Mesih’e gelen ulusları temsil ederler ve Epifani’de anılırlar (Matta 2:1-12).
KKK 528
- Münzevi Yaşam (Eremitical Life)
Münzevinin dünyadan daha sıkı bir ayrılık, yalnızlığın sessizliği, dua ve tövbe aracılığıyla yaşamını Allah’ı övmeye ve dünyanın kurtuluşuna adadığı adanmış yaşam biçimi. Kilise hukuku, İncil öğütlerini piskoposluk bölgesi piskoposunun önünde açıkça adayan münzeviyi tanır.
KKK 920-921
N10 terim
- Narteks
Kilise yapısının ana girişinin hemen içinde bulunan ve nefe açılan giriş holü ya da kapalı giriş bölümü.
- Nasıra
Müjde’nin gerçekleştiği ve İsa’nın, Meryem ile Yusuf’a itaat ederek ve elleriyle çalışarak, yaşamının büyük bölümünü onlarla birlikte geçirdiği Celile’deki kasaba. Nasıra’daki gizli yaşam, sıradan günlük yaşamı ve çalışmayı kutsallaştırır (Luka 1:26-27, 2:51).
KKK 531-534
- Nef
Kilise yapısının narteks ile kutsal alan arasındaki, imanlıların ayin için toplandığı ana bölümü. Adı Latince “gemi” anlamına gelen navis kelimesinden gelir ve Kilise’nin kurtuluş gemisi olduğu imgesini hatırlatır.
- Nefsi Köreltme (Mortification)
Bencil arzulara hâkim olmak ve kutsallıkta büyümek için yapılan gönüllü kendini inkâr, tövbe ve disiplin eylemleri.
KKK 2015
- Nihil Obstat
Resmî bir Kilise denetçisinin, bir kitabın ya da yayının Katolik imanına ya da ahlakına aykırı hiçbir şey içermediğini bildiren resmî beyanı.
- Noel
İsa Mesih’in doğumunu ve Enkarnasyon’unu anan, 25 Aralık’ta kutlanan büyük bayram.
KKK 525-526
- Novena
Havarilerin Pentekost’tan önce dua ettikleri dokuz günü örnek alarak, belirli bir niyet ya da ruhani lütuf için art arda dokuz gün yapılan dua.
KKK 2688
- Novis (Novice)
Bir dinî kurumun novisiyatına kabul edilen, çağrısını ayırt etmek ve kurumun ruhuyla yetişmek için bir novisler sorumlusunun yönetiminde kurumun yaşamına başlayan kişi. Novis henüz dinî yeminlerle bağlı değildir ve özgürce ayrılabilir.
- Novisiyat
Bir adayın bir tarikatta yemin etmeden önce geçirdiği resmî ruhani ayırt etme, inceleme ve yetişme dönemi.
- Novus Ordo
Papa Aziz VI. Pavlus’un İkinci Vatikan Konsili’nden sonra 1969’da yayımladığı Roma Missali’nin Kutsal Ayin Düzeni için kullanılan gayriresmî ad (Latince, “yeni düzen”). Bugün Roma ayininde Kutsal Ayin’i kutlamanın olağan biçimidir.
O19 terim
- Oblat (Sunu)
Oblasyon, Allah’a sunulan bir sunudur. Oblat ise kendini bir dinî toplulukla bağlantılı olarak Allah’a sunan kişidir; bir Benediktin manastırına bağlı meslekten olmayan ya da seküler oblat gibi. Terim ayrıca Lekesiz Meryem Oblatları gibi birçok kongregasyonun adında geçer.
- Oburluk
Yiyecek ya da içeceğe karşı ölçüsüz, denetimsiz istek ya da düşkünlük; yedi ana günahtan biri.
KKK 1866
- Okuma Döngüleri (A, B, C Yılları)
Kutsal Ayin’de kullanılan pazar günü İncil okumalarının üç yıllık düzeni: A Yılı Matta’ya, B Yılı Markos’a, C Yılı Luka’ya odaklanır (Yuhanna üç yılın hepsine serpiştirilmiştir).
- Okuyucu (Lektor)
Ayinde Kutsal Yazılar’dan İncil dışındaki okumaları okuyan meslekten olmayan kişi. Okuyuculuk hizmeti atamayla kalıcı olarak verilebilir; gerektiğinde başka uygun meslekten olmayan kişiler de okuyucu olarak hizmet edebilir.
- Olağan Dönem (Ordinary Time)
Ayin yılının Advent, Noel, Büyük Perhiz ve Paskalya gibi büyük dönemleri dışında kalan, Mesih’in kamusal hizmeti ve günlük Hristiyan yaşamı üzerine düşünme fırsatı veren haftaları.
KKK 1163
- Olağanüstü Biçim (Geleneksel Latin Ayini)
Kutsal Ayin’in, İkinci Vatikan Konsili’nden önce kullanılan ayin kitaplarına göre kutlanması; Latince kullanımı, ad orientem (doğuya dönük) duruş ve geleneksel ilahilerle belirlenir.
- Olağanüstü Komünyon Görevlisi
Olağan görevliler (piskoposlar, rahipler ve diyakozlar) bulunmadığında ya da Komünyon alanların sayısına yetmediğinde Kutsal Komünyon’un dağıtılmasına yardım eden meslekten olmayan kişi, dinî topluluk üyesi ya da atanmış akolit. Doğru terim “olağanüstü”dür, çünkü yalnızca kutsal rahiplik almış olanlar olağan görevlidir.
KKK 903
- Omuz Örtüsü (Humeral Veil)
Efkaristiya kutsaması sırasında monstransı tutarken rahibin ya da diyakozun omuzlarına ve ellerine örtülen uzun ayin giysisi.
- On Buyruk
Allah’ın Sina Dağı’nda Musa’ya verdiği, insan ahlakının temel çerçevesini oluşturan ahlaki yönergeler (Dekalog).
KKK 2052-2074
- Onarım (Reparation)
Allah’a ya da komşuya karşı işlenen bir suçu ya da verilen bir zararı dua, tövbe ya da adalet aracılığıyla telafi etmek.
- Ordinaryus
Kilise içinde bölgesel ya da yetki alanına dayalı yetki kullanan piskopos ya da dinî topluluk üstü.
- Orduların Rabbi
Allah’ın Kutsal Kitap’taki bir unvanı (İbranice YHVH Sebaot); O’nu göklerin ordularının ve bütün yaratılışın egemeni olarak ilan eder. Kutsal Ayin’deki Sanctus’ta yankılanır (Yeşaya 6:3).
- Ortak Ayin (Concelebration)
Tek bir Kutsal Ayin’in birkaç rahip ya da piskopos tarafından birlikte kutlanması; hepsi tek bir ayini yöneten rahibin başkanlığında aynı sunuları takdis eder. Rahipliğin, kurbanın ve Allah halkının birliğini gösterir; Doğu’da uzun zamandır uygulanır, Latin Kilisesi’nde ise İkinci Vatikan Konsili’nden sonra yaygın olarak yeniden başlatıldı.
- Ortak İyilik (Common Good)
“İnsanların, gruplar olarak ya da bireyler olarak, kendilerini daha tam ve daha kolay gerçekleştirmelerini sağlayan toplumsal koşulların bütünü.” Kişiye saygıyı, toplumsal refahı ve gelişmeyi ve barışı gerektirir; herkes, özellikle de yetki sahipleri, onu geliştirmek için çalışmalıdır.
KKK 1905-1912
- Ortak Komünyon (Intercommunion)
Tam birlik içinde olmayan Hristiyanlar arasında Efkaristiya’nın paylaşılması. Efkaristiya birliği tam kilise birliğini dile getirdiği için Katolik Kilisesi buna genellikle izin vermez; ama özellikle Doğu Kiliseleri’yle, sıkı koşullar altında bazı istisnalara izin verir.
KKK 1399-1401
- Ortodoks Kiliseler
Roma Makamı’yla tam birlik içinde olmayan Doğu Kiliseleri; başlıca on birinci yüzyıldan beri ayrı olanlar ile eski Doğu Ortodoks (Oryantal) Kiliseleri. Gerçek kutsal sırlara, her şeyden önce havarisel ardıllıkla rahipliğe ve Efkaristiya’ya sahiptirler ve Katolik Kilisesi’ne derin, ama eksik bir birlikle bağlıdırlar (KKK 838, 1399). İstanbul Ekümenik Patrikhanesi, Ermeni Apostolik Kilisesi ve Süryani Ortodoks Kilisesi Türkiye’de bu Kiliselerin örnekleridir.
- Ortodoksi (Doğru İnanç)
Kilise’nin tanımlanmış öğretilerine ve kutsal geleneğine bağlı sağlam, doğru inanç (heterodoksinin/sapkınlığın karşıtı).
- Oruç
Mesih’in çöldeki 40 gününü örnek alarak, iç tövbenin ve ruhani öz denetimin bir eylemi olarak yiyecek ve içeceği kısıtlamak. Kilise hukuku Kül Çarşambası ve Kutsal Cuma günlerinde bir tam öğün ve iki küçük öğün öngörür.
Ö19 terim
- Öfke (Gazap)
Denetimsiz bir tutku ya da intikam isteği; akılla dizginlenmediğinde yedi ana günahtan biri olur.
- Öğrenci (Disciple)
İsa Mesih’in öğretilerini kabul eden ve yaşamını O’nun örneğine uydurmaya çalışan izleyicisi ve öğrencisi.
- Öğreti (Doctrine)
Kilise’nin iman ve ahlak konusunda verdiği bilgi, ilkeler ve resmî öğretiler bütünü.
KKK 88-90
- Öğretim Makamı (Magisterium)
Katolik Kilisesi’nin, Papa ve onunla birlik içindeki piskoposlar tarafından kullanılan resmî ve yetkili öğretme yetkisi.
- Öğretinin Gelişmesi
Kutsal Ruh’un rehberliğinde, imanlıların tefekkürü ve incelemesi, ruhani deneyimleri ve piskoposların vaazı aracılığıyla Kilise’nin vahyedilmiş gerçeği anlayışındaki büyüme. Vahyin kendisi tamamlanmıştır; öğreti anlamı değişmeden açıklık ve ifade bakımından gelişir.
- Ölçülülük (Temperance)
Hazların çekiciliğini dengeleyen ve yaratılmış iyiliklerin kullanılmasında denge sağlayan, iradenin içgüdülere hâkimiyetini güvenceye alan ve arzuları onurlu sınırlar içinde tutan ana erdem. İffet, ayıklık ve yiyecek ve içecekte ölçülülük ona aittir.
- Ölü İçin Gece Duası (Wake)
Hristiyan Cenaze Düzeni’nde ölüm ile cenaze ayini arasında, çoğu zaman cenazenin başında, evde, bir cenaze evinde ya da kilisede yapılan dua töreni. Topluluk ölü için dua etmek, aileyi teselli etmek ve diriliş umuduyla beklemek için toplanır.
- Ölüler Diyarına İniş
Havarilerin İman Açıklaması’nda, Mesih’in ölümünden sonra, ilahi Kişiliğine bağlı ruhuyla, kendisinden önce ölmüş doğruları kurtarmak için ölüler diyarına (Şeol ya da Hades), lanetlilerin cehennemine değil, indiğini ikrar eden madde (1 Petrus 3:18-19).
KKK 631-635
- Ölüleri Anma Günü (All Souls’ Day)
Araf’ta arınmakta olan bütün ölmüş imanlılar için 2 Kasım’da yapılan özel dua ve Kutsal Ayin sunuları günü.
KKK 1032
- Ölümcül Günah
Tam bilgiyle ve bilinçli onayla işlenen, ruhtaki kutsallaştırıcı lütfu yok eden ve ruhu Allah’tan ayıran, Allah’ın yasasının ağır ihlali.
KKK 1854-1861
- Ölümsüzlük
Ölüme tabi olmama durumu. Allah tarafından doğrudan yaratılan insan ruhu ölümsüzdür; ölümde bedenden ayrıldığında yok olmaz ve dirilişte bedenle yeniden birleşecektir.
- Önceden Belirleme (Predestination)
Allah’ın, seçilmişleri Oğlu’nun suretine katılmaya çağırdığı ve yazgıladığı, her kişinin O’nun lütfuna verdiği özgür yanıtı da içine alan ezelî kurtuluş tasarısı. Allah hiç kimseyi cehenneme yazgılamaz; cehennem, sonuna kadar O’ndan bilerek yüz çevirmeyi gerektirir (Romalılar 8:29-30).
- Önceki Bağ Engeli (Ligamen)
Geçerli bir evlilikle hâlâ bağlı olan bir kişinin, ilk evliliği tamamlanmamış olsa bile, başka bir evliliği geçerli olarak yapamamasına yol açan kanonik engel. Yalnızca eşin ölümüyle ya da geçersizlik kararıyla ortadan kalkar.
- Ötanazi
Acıyı ortadan kaldırmak amacıyla engelli, hasta ya da ölmekte olan kişilerin ölümüne kendiliğinden ya da niyet bakımından neden olan eylem ya da ihmal. Cinayettir ve ağır biçimde yanlıştır; ağır ya da orantısız tedaviyi reddetmek ve yaşamı kısaltabilecek ağrı kesiciler kullanmak ötanazi değildir.
KKK 2277-2279
- Övgü (Praise)
Allah’ın Allah olduğunu en doğrudan tanıyan, O’nu yaptıklarının ötesinde, yalnızca O olduğu için, kendisi için yücelten dua biçimi. Doruğuna “övgü kurbanı” olan Efkaristiya’da ulaşır.
KKK 2639-2643
- Özdeş Özlü (Consubstantial)
İznik Konsili’nde tanımlanan, Oğul Allah’ın Baba Allah’la aynı ve özdeş ilahi öze/doğaya sahip olduğu temel gerçeğini dile getirir (Grekçe homoousios).
- Özdönüşüm (Transubstantiation)
Kutsal Ayin’de, fiziksel görünümler kalırken ekmeğin ve şarabın bütün özünün Mesih’in Bedeni’nin ve Kanı’nın özüne tamamen dönüşmesini anlatan ilahiyat terimi.
KKK 1376
- Özel Vahiy (Private Revelation)
Kamusal Vahyin kapanmasından sonra bir kişiye verilen vahiy; onaylanmış bir görünme gibi. Özel vahiyler iman emanetine ait değildir ve Mesih’in kesin Vahyini iyileştiremez ya da tamamlayamaz, ama imanlıların onu belirli bir çağda daha dolu yaşamasına yardım edebilir.
KKK 67
- Özgür İrade
Allah’ın insana verdiği, akla dayanan, iyi ile kötü arasında özgürce seçim yapma yeteneği; insanı gönüllü eylemlerinden ahlaken sorumlu kılar.
KKK 1730-1738
P56 terim
- Pagan (Putperest)
Tarihsel olarak, birçok tanrıya tapan ya da Yahudilik, Hristiyanlık veya İslam dışında bir dine bağlı olan kişi; Latince “köylü” anlamına gelen paganus kelimesinden. Kilise bütün insanları, geleneklerindeki doğru ve kutsal olan her şeye saygı göstererek tek gerçek Allah’ın bilgisine çağırır.
- Pala (Pall)
Kutsal Ayin’de kâseyi örtmek için kullanılan sertleştirilmiş kare biçimli beyaz keten bez; ayrıca Katolik cenaze töreninde tabutun üzerine örtülen büyük beyaz örtü.
- Palm Pazarı (Hurma Dalları Pazarı)
İsa’nın Kudüs’e zaferle girişini kutlayan ve Kutsal Hafta’nın başlangıcını belirleyen Paskalya’dan önceki pazar.
KKK 559
- Palyum
Papa’nın ve metropolit başpiskoposların kazulanın üzerinden omuzlarına taktıkları, siyah haçlarla işaretlenmiş dar beyaz kuzu yünü şerit. Metropolitin yetkisini ve Petrus’un Ardılı’yla birliğini belirtir; Papa tarafından, genellikle Aziz Petrus ve Pavlus Büyük Bayramı’nda verilir.
- Papa
Kardinaller Heyeti tarafından seçilen Roma Piskoposu, Mesih’in Vekili, Aziz Petrus’un Ardılı ve evrensel Katolik Kilisesi’nin baş Çobanı.
KKK 880-882
- Papalık
Aziz Petrus’un Ardılı ve Katolik Kilisesi’nin yeryüzündeki başı olarak Papa’nın en yüce makamı, yetkisi ve hizmeti.
KKK 880-882
- Papalık Bullası (Bull)
Papa’nın çıkardığı resmî ve törensel karar ya da belge; geleneksel olarak kurşun bir mühürle (bulla) mühürlenir.
- Papalık Önceliği (Primacy)
Petrus’u Kilise’nin kayası ve çobanı yapan Mesih’ten alınan, Papa’nın bütün Kilise üzerindeki tam, en yüce ve evrensel yetkisi. Roma Piskoposu ve Petrus’un Ardılı olarak Papa, birliğin sürekli ve görünür kaynağı ve temelidir (Matta 16:18-19).
KKK 881-882
- Papalık Papazı (Chaplain of His Holiness)
Piskoposunun isteği üzerine bir rahibe verilen ve “Monsenyör” unvanını taşıyan papalık onuru. 2014’ten beri piskoposluk bölgesi rahiplerine verilen tek onurdur ve genellikle altmış beş yaşına ulaşmış olanlara verilir.
- Papaz (Pastor)
Bir cemaat topluluğu üzerinde doğrudan pastoral, ruhani ve idari bakımı yürütmek üzere piskopos tarafından görevlendirilmiş rahip (Latince pastor, “çoban” kelimesinden).
KKK 2179
- Paraklit (Yardımcı)
Kutsal Ruh’a verilen, Grekçeden gelen ve “Savunucu”, “Yardımcı”, “Teselli Edici” ya da “Öğütçü” anlamına gelen unvan (Yuhanna 14:16).
KKK 692
- Parlaklık (Clarity)
Dirilişten sonra yüceltilmiş bedenin dört niteliğinden biri; bedenin göksel bir ihtişam ve ışıkla parlamasını sağlar.
KKK 999
- Parusia (İkinci Geliş)
İsa Mesih’in zamanın sonunda yaşayanları ve ölüleri yargılamak için görkemle ikinci kez gelişi.
- Paskalya
İsa Mesih’in ölümden bedenen dirilişini kutlayan, ayin yılının en büyük bayramı.
KKK 1168-1169
- Paskalya Dönemi
Paskalya Pazarı’nda başlayıp Pentekost Bayramı’nda doruğa ulaşan elli günlük ayinsel sevinç dönemi.
- Paskalya Gece Ayini (Easter Vigil)
Kutsal Cumartesi gece karanlığı çöktükten sonra kutlanan, Rab’bin Dirilişi’nin kutlaması; bütün gece ayinlerinin en büyüğü. Paskalya mumu ve Exsultet ile Işık Ayini’ni, Söz Ayini’ni, vaftiz vaatlerinin yenilendiği Vaftiz Ayini’ni ve Efkaristiya Ayini’ni kapsar.
- Paskalya Gizemi
İsa Mesih’in insanlığı kurtardığı çilesi, ölümü, dirilişi ve göğe yükselişi.
- Paskalya Üç Günü (Triduum)
Kutsal Perşembe akşamından (Rab’bin Akşam Yemeği Ayini) Paskalya Pazarı akşam duasına kadar süren, Mesih’in Çilesi’ni, Ölümü’nü ve Dirilişi’ni anan üç kutsal gün.
KKK 1168
- Pastoral Bakım (Ruhların Bakımı)
Çobanların, İyi Çoban Mesih adına kendilerine emanet edilen imanlıları öğrettiği, kutsallaştırdığı ve yönlendirdiği ruhların bakımı (cura animarum). Terim ayrıca rahiplerin, diyakozların, dinî topluluk üyelerinin ve meslekten olmayan imanlıların insanlara, özellikle hastalara, yoksullara ve yas tutanlara eşlik ettiği hizmet işlerini de kapsar.
- Pastoral Mektup
Bir piskoposun kendi piskoposluk bölgesinin imanlılarına ya da bir piskoposlar konferansının kendi bölgesinin imanlılarına, iman, ahlak ve Hristiyan yaşamı konularında öğretmek, öğüt vermek ya da yol göstermek için yazdığı mektup.
- Paten
Kutsal Ayin’de Mesih’in Bedeni’ne dönüşecek ekmeği koymak için kullanılan, genellikle değerli metalden yapılmış küçük tabak. Kâseyle birlikte Efkaristiya kutlamasına ayrılmış kutsal bir kaptır.
- Patrik (Ata)
Eski Ahit’teki iman atası (örneğin İbrahim, İshak, Yakup); ayrıca bir Doğu Katolik Patrikliğine başkanlık eden yüksek rütbeli piskopos.
KKK 59-61
- Pazar (Rab’bin Günü)
Mesih’in Dirilişi’ni anan Hristiyan haftasının ilk günü; temel bayram günü ve ayin takviminin merkezi.
- Pelagiusçuluk
İlk Günah’ı inkâr eden ve insanların ilahi lütuf olmadan özgür iradeyle kurtuluşa ulaşabileceğini ileri süren 5. yüzyıl sapkınlığı.
KKK 406
- Pentekost
Paskalya’dan elli gün sonra kutlanan, Kutsal Ruh’un Meryem’in ve Havarilerin üzerine dökülüşünü anan büyük bayram.
KKK 731-741
- Perhiz (Et Perhizi)
Belirlenmiş tövbe günlerinde (Kül Çarşambası ve Büyük Perhiz’in cumaları gibi) ruhani bir disiplin ve iç tövbenin bir eylemi olarak et ya da belirli yiyecekleri yemekten kaçınmak.
- Perikop
Kutsal Yazılar’ın bir bütün olarak alınan bölümü ya da parçası; özellikle ayinde okunmak üzere belirlenmiş bölüm. Grekçe “çevresinden kesme” kelimesinden gelen bu terim, Lectionarium’da düzenlenmiş okumalar için kullanılır.
- Peygamber
Allah tarafından O’nun adına konuşmak, O’nun gerçeğini duyurmak ve insanları tövbeye ve sadakate çağırmak için çağrılan kişi.
- Piksis (Pyx)
En Kutsal Sır’ı hastalara, yaşlılara ya da evden çıkamayanlara götürmek için kullanılan küçük, kutsal metal kap.
- Piskopos
(Grekçe episkopos, “gözetmen” kelimesinden) Papa tarafından atanan, Kutsal Rahiplik’in doluluğuna sahip olan ve bir piskoposluk bölgesinin baş çobanı, öğretmeni ve yöneticisi olarak hizmet eden Havarilerin ardılı.
- Piskopos Asası (Crosier)
Piskoposun ya da başrahibin ayinlerde taşıdığı, Mesih’in sürüsünün çobanı olma görevini simgelemek için çoban değneği biçiminde yapılmış asa.
- Piskoposlar Heyeti (College of Bishops)
Papa ile birlik içindeki, geçerli olarak takdis edilmiş bütün piskoposların ortak bütünü; evrensel Kilise üzerinde en yüce öğretme ve yönetme yetkisine sahiptir.
KKK 880-887
- Piskoposlar Konferansı
Bir ülkenin ya da bölgenin piskoposlarının, oradaki imanlılar için ayin çevirilerini onaylamak gibi belirli pastoral görevleri birlikte yürüttükleri kalıcı meclis. Genel kararları yalnızca yasanın belirlediği durumlarda ya da Vatikan’ın yetkilendirmesiyle, onun incelemesinden sonra bağlayıcıdır (KKK 887). Türkiye’de Türkiye Katolik Piskoposlar Konferansı bulunur.
- Piskoposluk Bölgesi (Diocese)
Havarisel ardıllık içinde takdis edilmiş bir piskoposun pastoral bakımı ve yetkisi altındaki cemaatleri kapsayan yerel kilise ya da belirli coğrafi bölge.
KKK 833
- Piskoposluk Bölgesi Piskoposu (Diocesan Bishop)
Bir piskoposluk bölgesinin pastoral bakımı emanet edilmiş, onu Mesih adına, kendine ait, olağan ve doğrudan yetkiyle, öğretmeni, rahibi ve çobanı olarak yöneten piskopos. Kendi yerel Kilisesi’nde birliğin görünür kaynağıdır ve Papa’nın sadece bir vekili değildir.
- Piskoposluk Bölgesi Yöneticisi (Diocesan Administrator)
Bir piskoposluk bölgesi boşaldıktan sonraki sekiz gün içinde danışmanlar heyeti tarafından seçilen ve yeni piskopos göreve başlayana kadar bölgeyi geçici olarak yöneten rahip ya da piskopos. En az otuz beş yaşında olmalıdır; makam boşken hiçbir yenilik yapılamaz.
- Piskoposluk Heyeti (Episcopate)
Evrensel Kilise’de Papa ile birlik içindeki, geçerli olarak takdis edilmiş bütün piskoposların ortak bütünü.
KKK 880-887
- Piskoposluk Rahibi / Tarikat Rahibi
Piskoposluk (seküler) rahibi bir piskoposluk bölgesine bağlıdır (inkardine edilmiştir) ve onun piskoposunun altında, genellikle cemaatlerde hizmet eder. Tarikat (regüler) rahibi ise bir dinî kuruma aittir, yemin eder, onun kuralına (regula) göre yaşar ve yerel piskopostan aldığı yetkilerle üstlerinin onu gönderdiği yerde hizmet eder.
- Piskoposluk Vikeri (Episcopal Vicar)
Piskoposluk bölgesi piskoposunun atadığı, genel vikerle aynı olağan yürütme yetkisine sahip, ama bu yetkisi piskoposluk bölgesinin belirli bir kesimiyle, belirli tür işlerle ya da belirli bir ayine veya gruba ait imanlılarla sınırlı olan rahip ya da yardımcı piskopos.
- Piskoposluk Yönetim Merkezi (Chancery)
Piskoposun ve kuriyasının kilise yönetimini yürüttüğü, piskoposluk bölgesinin idari büroları ve merkezi.
- Pişmanlık (Contrition)
İşlenen günah için duyulan gerçek iç üzüntü ve ondan tiksinme; bir daha günah işlememeye kesin kararla birlikte.
KKK 1451-1454
- Pişmanlık Duası (Act of Contrition)
Tövbe eden kişinin günahından, özellikle de her bakımdan iyi olan Allah’ı gücendirdiği için duyduğu üzüntüyü dile getirdiği ve O’nun lütfuyla bir daha günah işlememeye, günaha yol açan durumlardan kaçınmaya kesin karar verdiği dua. Tövbe Kutsal Sırrı’nda bağışlanmadan önce okunur; günlük duada da yeri vardır.
KKK 1451-1453
- Pluvyal (Cope)
Göğsün üzerinden tutturulan, pelerine benzer uzun ayin giysisi; rahipler ya da diyakozlar tarafından En Kutsal Sır’ın Kutsaması, tören alayları ve Kutsal Ayin dışındaki ayinler sırasında giyilir.
- Pontif
Latinceden (pontifex) gelen, bir piskoposu ve özellikle Yüce Pontif’i (Papa’yı) anlatan unvan.
KKK 882
- Postulant (Aday)
Dinî yaşam için yetişmenin ilk aşamasındaki (postulantlık) aday; çağrısını sınamak ve novisiyata kabule hazırlanmak için toplulukla birlikte yaşar.
- Postülatör
Bir kutsanmış ya da aziz ilan edilme davasını yürütmek üzere atanan, bir Allah Kulu’nun yaşamı, erdemleri ya da şehitliği ve mucizeleri hakkında belgeleri ve tanıkları toplayan ve davayı piskoposluk soruşturması ve Vatikan aşamaları boyunca yönlendiren kişi.
- Prag Çocuk İsa’sı (Infant of Prague)
Prag’daki Zafer Meryem Ana Kilisesi’nde bulunan, krallık giysileri içindeki Çocuk İsa’nın on altıncı yüzyıldan kalma heykeli ve onunla bağlantılı İsa’nın Kutsal Çocukluğu’na adanmışlık. Kopyalarına dünyanın her yerinde saygı gösterilir.
- Prefasyon (Prefasyon Diyaloğu)
Efkaristiya Duası’nın açılış bölümü; rahip, halkla yaptığı diyalogdan (“Rab sizinle olsun… Yüreklerinizi yükseltin… Tanrımız Rab’be şükredelim”) sonra Baba’ya yaratılış, kurtuluş ve kutsallaştırma işleri için şükreder. Sanctus ile sona erer.
KKK 1352
- Prelat (Onur Prelatı)
Bir piskoposluk bölgesi, bölgesel prelatür ya da kişisel prelatür gibi imanlıların bir kesimi üzerinde olağan yönetim yetkisi kullanan, genellikle piskopos olan din adamı. Onur prelatı (Kutsallığı’nın Onur Prelatı) ise Papa’nın bu unvanı verdiği ve Monsenyör diye hitap edilen bir rahiptir.
- Presbiter / Presbiterium
Rahip; “presbiterium” bir piskoposluk bölgesinde piskoposlarının altında hizmet eden rahiplerin bütününü anlatır.
- Presbiteryum (Sunak Bölümü; Presbytery)
Kutsal alanda sunağın çevresindeki, din adamlarına ve görevlilere ayrılmış bölüm. İngilizce konuşulan bazı ülkelerde terim cemaat rahiplerinin konutunu da anlatır; bazen bir piskoposluk bölgesinin rahipler bütünü (presbiterium) için de kullanılır.
- Prior
Bazı dinî toplulukların üstü. Keşiş tarikatlarında prior ya bir başrahibin yardımcısı ya da bir prioratın başıdır; Dominikenler, Karmelitler ve Augustinusçular gibi tarikatlarda ise yerel bir evin ya da eyalet ya da genel prior olarak daha büyük bir bütünün üstüdür.
- Protestan
On altıncı yüzyıl Reformu’ndan doğan Lutherciler, Reformcular ve Anglikanlar gibi Hristiyan kilise topluluklarından ve onlardan türeyen topluluklardan birinin üyesi. Vaftiz edilmiş ve imanla aklanmış olanlar Mesih’e katılmıştır ve haklı olarak Rab’de kardeşlerimiz diye anılır.
- Protoevangelium (İlk Müjde)
Yaratılış 3:15 (“İlk İncil”); Şeytan’a karşı Kadın’ın soyu aracılığıyla kazanılacak son zaferi duyuran Kutsal Kitap’taki ilk peygamberlik.
KKK 410
- Purifikatoryum
Kutsal Ayin’de Değerli Kan dağıtıldıktan sonra ve kutsal kaplar temizlenirken kâseyi silmek ve rahibin parmaklarını ve dudaklarını kurulamak için kullanılan küçük, dikdörtgen biçimli beyaz keten bez.
R26 terim
- Rab
Grekçe Eski Ahit’in Allah’ın vahyedilmiş adı YHVH’yi karşıladığı unvan. İsa’ya uygulandığında O’nun Tanrılığını ve dünya ve tarih üzerindeki egemenliğini ikrar eder; Hristiyan duasının her yerinde geçer (Filipililer 2:11).
KKK 446-451
- Rab Korkusu
Kutsal Ruh’un yedi armağanından biri; Allah’ın yüceliğine karşı saygılı bir huşu ve saygı, O’nu gücendirmekten kaçınma isteği aşılar.
KKK 1831
- Rab’bin Duası (Göklerdeki Babamız)
İsa’nın öğrencilerine öğrettiği, Baba’ya seslenişten ve yedi dilekten oluşan dua. “Bütün İncil’in özeti” ve temel Hristiyan duasıdır; her Kutsal Ayin’de ve Saatlerin Ayini’nde okunur (Matta 6:9-13).
- Rab’bin Tapınağa Sunuluşu (Candlemas)
Noel’den kırk gün sonra, 2 Şubat’ta kutlanan bayram; Meryem ile Yusuf’un bebek İsa’yı Tapınak’ta sunmalarını anar; orada Simeon O’nu “uluslara vahiy ışığı” diye selamladı. Mumlar kutsanır ve tören alayıyla taşınır; Bizans geleneği bu bayrama Karşılaşma der (Luka 2:22-38).
KKK 529
- Rab’bin Vaftizi
İsa’nın Ürdün Irmağı’nda Yahya tarafından vaftiz edilişini anan bayram; o an Kutsal Ruh güvercin gibi O’nun üzerine indi ve Baba O’nu sevgili Oğlu olarak ilan etti. Roma ayininde Noel dönemini kapatır; Doğu Kiliseleri’nde 6 Ocak’ta Teofani (Epifani) olarak kutlanır (Matta 3:13-17).
- Rahibe Manastırı (Convent)
Bir rahibe topluluğunun ortak bir kurala göre birlikte yaşadığı yer.
- Rahibe (Nun)
Kapalı bir tarikatta törensel, ömür boyu yeminler etmiş ve yaşamını tefekkür duasına adamış kadın.
KKK 918
- Rahip
Kutsal Rahiplik aracılığıyla takdis edilmiş, kendisine ruhların bakımı verilen, piskoposunun altında kutsal sırları kutlama ve Kutsal Ayin Kurbanı’nı in persona Christi sunma yetkisi bulunan erkek.
KKK 1562-1568
- Rahipler Konseyi (Presbyteral Council)
Bir piskoposluk bölgesinin rahiplerini temsil eden, Kilise hukukunun her piskoposluk bölgesinde bulunmasını istediği, piskoposun senatosu olarak görev yapan ve imanlıların pastoral iyiliği için piskoposluk bölgesini yönetmesinde ona yardım eden rahipler kurulu. Rolü genellikle danışmadır.
- Rahiplik Takdisi (Ordination)
Bir erkeğin diyakoz, rahip ya da piskopos olarak takdis edildiği Kutsal Rahiplik ayini.
KKK 1538
- Ratum sed Non Consummatum
Latince “onaylanmış ama tamamlanmamış”; vaftizliler arasında yapılmış, ama evlilik birleşmesiyle tamamlanmamış geçerli evlilik. Hiçbir insan gücünün bozamayacağı tamamlanmış kutsal sır evliliğinden farklı olarak, haklı bir nedenle Roma Pontifi tarafından bozulabilir.
KKK 1640
- Reform (Protestan Reformu)
1517’de Martin Luther’in başlattığı ve Zwingli ve Calvin gibi başkalarının sürdürdüğü, Kilise’yi reform etmeyi amaçlayan ve Protestan topluluklarının Roma’yla tam birlikten ayrılmasına yol açan on altıncı yüzyıl hareketi. Katolikler bu toplulukların Hristiyanlarına Rab’de kardeşler olarak saygı ve sevgiyle bakar.
KKK 817-819
- Regina Caeli
Meryem’le birlikte Oğlu’nun Dirilişi’ne sevinen “Göklerin Kraliçesi, sevin, alleluya” Meryem antifonu. Paskalya döneminde sabah, öğlen ve akşam Angelus’un yerini alır ve Saatlerin Ayini’nde Gece Duası’nın son Meryem antifonu olarak söylenir.
- Rektör
Bir tapınma yeri gibi cemaat kilisesi olmayan bir kilisenin ya da seminer, Katolik kolej veya üniversite gibi bir kurumun yönetimi emanet edilmiş rahip. Bazı yerlerde bu unvan bir katedralin ya da cemaatin rahibi için de kullanılır.
- Roma Ayini
Roma Kilisesi’nin ayin geleneği; Latin Kilisesi’nin başlıca ayini ve dünyada en yaygın kutlanan ayin. Olağan biçimi, İkinci Vatikan Konsili’nden sonra yenilenen, Latince ya da onaylanmış yerel dil çevirileriyle kutlanan ayindir.
KKK 1203
- Roma Kanonu (Canon of the Mass)
Roma ayininin eski Efkaristiya Duası; yüzyıllar boyunca bu ayinin tek Efkaristiya Duası oldu, bugün Roma Missali’nin I. Efkaristiya Duası’dır. “Kanon” “kural” demektir ve sabit metnini anlatır; bu metin Bakire Meryem’i, Havarileri ve ilk dönemin birçok şehidini anar.
KKK 1352-1354
- Roma Missali Genel Talimatı (GIRM)
Kutsal Ayin’i Roma ayinine göre kutlamak için yönergeleri, kuralları ve ilahiyat açıklamalarını içeren resmî belge.
- Roma Rituali
Roma ayininin, Missal’de ya da Pontifikal’de bulunmayan kutsal sırların ve kutsallık işaretlerinin, örneğin Vaftiz’in, Tövbe’nin, Hastaların Meshedilmesi’nin, Evlilik’in, cenazelerin ve kutsamaların ayinlerini içeren ayin kitabı ya da kitaplar dizisi (Rituale Romanum). İkinci Vatikan Konsili’nden beri bölümleri ayrı kitaplar olarak yayımlanır.
- Roma Şehitler Takvimi (Roman Martyrology)
Roma ayininin, yılın her günü için Kilise’nin andığı azizleri ve kutsanmışları, yaşamları ve ölümleri hakkında kısa bilgilerle sıralayan resmî ayin kitabı. Koroda ya da toplulukta okunabilir ve yeni azizler ilan edildikçe dönem dönem güncellenir.
- Rölik (Kutsal Emanet)
Bir azizin imanlıların saygı gösterdiği bedensel kalıntıları ya da kişisel eşyaları (Birinci Derece: beden/kalıntılar; İkinci Derece: giysiler/eşyalar; Üçüncü Derece: birinci derece bir röliğe değdirilmiş nesne).
KKK 1674
- Ruah
Kutsal Yazılar’da Kutsal Ruh’un yaşam veren varlığını ve etkinliğini anlatmak için kullanılan, “rüzgâr”, “soluk” ya da “ruh” anlamına gelen İbranice kelime.
- Ruh (Can; Soul)
İnsan kişisindeki, kişinin en çok onunla Allah’ın suretinde olduğu ruhani ilke. Allah tarafından doğrudan yaratılan ve ölümsüz olan ruh bedenin “biçimi”dir; öyle ki beden ve ruh tek bir insan doğası oluşturur. Ölümde bedenden ayrılır ve dirilişte onunla yeniden birleşir.
KKK 363-366
- Ruhani Hazırlık (Dispositions)
Bir kutsal sırrın lütfunu verimli biçimde almak için gerekli ruhani hazırlık, iç iman ve ruh hâli.
- Ruhani Rehber (Spiritual Director)
Bilgelik, iman ve ayırt etme yeteneğiyle donatılmış, düzenli konuşma, öğüt ve Allah’ın isteğini ayırt etme yoluyla bir başkasının dua ve Hristiyan yaşamında büyümesine yardım eden rahip, dinî topluluk üyesi ya da meslekten olmayan kişi. Haçlı Aziz Yuhanna, rehberin bilgili, ölçülü ve deneyimli olmasını öğütledi.
- Ruhaniyet (Spirituality)
Hristiyan yaşamını ve duayı yaşamanın, çoğu zaman bir azizin ya da kurucunun karizmasından ya da ayin ve ilahiyat akımlarından alınan belirli bir yolu; Benediktin, Fransisken, Karmelit ya da İgnatiusçu ruhaniyet gibi. Farklı okullar tek canlı dua geleneğine katılır ve ruhani yaşam için değerli rehberlerdir.
S49 terim
- Saatlerin Ayini (İlahi Görev)
Kilise’nin, gün boyunca belirli kanonik saatlerde okunan mezmurlardan, ilahilerden, Kutsal Yazılar’dan ve dualardan oluşan günlük açık duası.
KKK 1174-1178
- Sadaka
Kardeşçe sevginin, adaletin ve iç tövbenin bir eylemi olarak yoksullara verilen para, yiyecek ya da başka imkânlar.
- Sağduyu (Prudence)
Pratik aklı her durumda gerçek iyiliğimizi ayırt etmeye ve ona ulaşmanın doğru yolunu seçmeye yönelten ana erdem.
KKK 1806
- Sakramenter (Sacramentary)
Eski Gelasius ve Gregorius Sakramenterleri gibi, rahibin Kutsal Ayin’de ve öbür ayinlerde okuduğu duaları içeren ayin kitabı. İngilizce konuşulan bazı ülkelerde bu ad, 1970’lerden 2011’deki yeni çeviriye kadar kullanılan Roma Missali’nin İngilizce çevirisine de verilmiştir.
- Sakristi (Giyinme Odası)
Kilisenin içinde ya da yanında, ayin giysilerinin, kutsal kapların, ayin kitaplarının ve öbür eşyaların saklandığı ve görevlilerin kutlamalar için giyinip hazırlandığı oda. Çoğu zaman kutsal amaçlarla kullanılan suyun saygıyla atılması için doğrudan toprağa akan bir lavabo (sakraryum) bulunur.
- Sanctus (Kutsal, Kutsal, Kutsal)
Efkaristiya Duası’nın Prefasyon’unun sonunda halkın rahiple birlikte söylediği, meleklerin ve azizlerin övgüsünü üç kez kutsal olan Allah’a katan yakarış. Seraflerin ezgisini İsa’yı Kudüs’te karşılayan kalabalığın haykırışıyla birleştirir (Yeşaya 6:3, Matta 21:9).
- Sapkınlık (Heresy)
Vaftizden sonra, ilahi ve Katolik imanla inanılması gereken bir gerçeğin inatla inkâr edilmesi ya da ondan inatla kuşku duyulması.
KKK 2089
- Savunucu (Advocate)
Başkası adına savunma yapan ya da aracılık eden kişi; göksel Aracımız İsa Mesih’e ve Kutsal Ruh’a (Paraklit) verilen bir unvan.
- Saygı (Hürmet; Veneration)
Azizleri (dulia) ya da Meryem’i (hiperdulia) onurlandırmak ve saymak; yalnızca Allah’a yaraşan tapınmadan (latria) ayrıdır.
- Saygıdeğer (Venerable)
Kahramanca erdemi ya da şehitliği Papa tarafından resmen tanınmış, azizlik adayı olan ölmüş bir kişiye verilen unvan.
- Seçilmişler (Elect)
Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni’nde, Büyük Perhiz’in ilk pazarında Seçim Ayini’ni kutlayan ve Paskalya kutsal sırları için Allah tarafından seçildiklerini onaylayan vaftiz adayları.
- Seçim Ayini (Rite of Election)
Büyük Perhiz’in ilk pazarında piskoposun başkanlık ettiği, vaftiz adaylarının hazırlığın son dönemine (Arınma ve Aydınlanma) girişini belirleyen ayin.
- Sede Vacante (Boş Makam)
Bir piskoposluk makamının ölüm, istifa, nakil ya da görevden alma yoluyla piskopossuz kaldığı dönem. Terim özellikle bir Papa öldüğünde ya da istifa ettiğinde Vatikan için kullanılır; bu dönemde Kardinaller Heyeti olağan işleri yürütür, hiçbir yenilik yapmaz ve yeni Papa’yı seçecek konklavı hazırlar.
- Seküler Kurum
Üyeleri toplulukta değil dünyanın içinde yaşayan, İncil öğütlerini adayan ve sevginin yetkinliği için çabalayarak dünyanın kutsallaşması için içeriden, maya gibi çalışan adanmış yaşam kurumu. Üyeleri meslekten olmayanlar ya da din adamları olabilir.
KKK 928-929
- Selam Sana Meryem (Ave Maria)
Başlıca Meryem duası; melek Cebrail’in ve Elizabet’in selamlarını, Meryem’in aracılığını isteyen bir yakarışla birleştirir: “Kutsal Meryem, Allah’ın Annesi, biz günahkârlar için şimdi ve ölüm saatimizde dua et.” Tesbih’in ve Angelus’un özüdür (Luka 1:28, 42).
KKK 2676-2677
- Seminer (Ruhban Okulu)
Rahipliğe takdis edilmeye hazırlanan erkeklerin insani, ruhani, entelektüel ve pastoral yetişmesi için, Kilise’nin atadığı bir rektör ve yetiştiriciler tarafından yönetilen kurum. Küçük seminerler daha genç öğrencilere hizmet eder; büyük seminerler ise Kilise hukukunun gerektirdiği felsefe ve ilahiyat programını sunar.
- Sensus Fidei (İman Duyusu)
Kutsal Ruh’un uyandırdığı ve sürdürdüğü, Öğretim Makamı’nın rehberliğindeki bütün Allah halkının imana şaşmadan bağlandığı, onu daha derinden kavradığı ve günlük yaşamda daha tam uyguladığı imanın doğaüstü kavranışı. İmanlıların bütünü inanç konularında yanılamaz.
- Septuaginta (Yetmişler Çevirisi)
İbranice Eski Ahit’in MÖ 3. ve 2. yüzyıllarda yapılmış eski Grekçe çevirisi.
KKK 120
- Sevgi (Charity)
Allah’ı kendisi için her şeyden çok, komşumuzu da Allah sevgisi uğruna kendimiz gibi sevdiğimiz ilahi erdem.
KKK 1822-1829
- Siborium
Komünyon için ya da tabernakulumda saklamak üzere takdis edilmiş Ostiyaları koymak için kullanılan, kâseye ya da kaseye benzeyen kapaklı kap.
- Silinmez Mühür (Sacramental Character)
Vaftiz, Konfirmasyon ve Kutsal Rahiplik Kutsal Sırları’nın ruha bastığı, asla silinemeyen ve tekrarlanamayan ruhani işaret.
- Simge (Sembol)
Kendinin ötesinde ruhani bir gerçeği gösteren işaret. Ayinde sözler, hareketler ve su, yağ, ışık, ekmek ve şarap gibi yaratılmış şeyler Allah’ın kurtarıcı eyleminin simgeleri olur. İmanın bir özeti de, Havarilerin İman Açıklaması’nda olduğu gibi, “simge” (Grekçe symbolon) diye anılır.
- Simoni
Ruhani şeylerin, lütufların, kutsal sırların ya da kilise görevlerinin alınıp satılması; Birinci Buyruk’a karşı ağır bir günah.
KKK 2121
- Sina Dağı (Horev)
Allah’ın Musa’ya kendini açtığı, İsrail’le antlaşmasını kurduğu ve On Buyruk’u verdiği çöldeki dağ. Özellikle Yasa’nın Tekrarı’nda Horev diye de anılır; peygamber İlyas da Allah’la orada hafif bir esintinin sesinde karşılaştı (Mısır’dan Çıkış 19:16-20, 1 Krallar 19:8-12).
- Sinod
Piskoposların ya da din adamları ve imanlıların piskoposlarıyla birlikte Kilise’nin yaşamı üzerine görüşmek için toplandığı meclis; Papa’ya danışmanlık eden Piskoposlar Sinodu, piskoposluk bölgesi sinodu ya da eyalet sinodu gibi. Birçok Doğu Katolik Kilisesi’nde piskoposlar sinodunun yasama ve seçim yetkisi de vardır.
- Sinoptik İnciller
Aynı malzemenin, sıralamanın ve ifadelerin çoğunu paylaştıkları ve yan yana okunabildikleri için (Grekçe “birlikte görme” kelimesinden) bu adla anılan Matta, Markos ve Luka İncilleri. Yuhanna İncili kendi planını ve üslubunu izler; ama dördü de İsa Mesih’in tek İncili’ni duyurur.
- Skandal (Kötü Örnek)
Başka bir kişiyi günah işlemeye ya da ahlaki zarara sürükleyen tutum ya da davranış.
KKK 2284-2287
- Skapular
Başlangıçta birçok tarikatın giysisinin bir parçası olarak omuzların üzerinden giyilen uzun bez parçası. İki bez parçasının kordonlarla birleştirildiği ve imanlıların bir kutsallık işareti olarak taşıdığı küçük skapular, bir tarikata ve onun ruhaniyetine bağlılığı belirtir; en bilineni Karmel Dağı Meryem Ana’sının kahverengi skapularıdır.
- Son Akşam Yemeği
İsa’nın Kutsal Perşembe akşamı Havarileriyle birlikte kutladığı ve Efkaristiya’yı ve Kutsal Rahiplik’i kurduğu son yemek.
- Son Kutsal Sırlar (Last Rites)
Ölmekte olan bir Hristiyana verilen kutsal sırlar: Tövbe, Hastaların Meshedilmesi ve Yol Azığı olarak Efkaristiya; bunlar birlikte imanlıyı sonsuz yaşama geçişine hazırlar.
KKK 1525
- Sonsuz Ceza
Ölümcül günah hâlinde ölenlerin uğradığı, başlıca acısı Allah’tan sonsuza dek ayrı kalmak olan cehennemin sonu gelmeyen cezası. Ağır günah bizi Allah’la birlikten ve dolayısıyla sonsuz yaşamdan yoksun bırakır; bu yoksunluğa günahın sonsuz cezası denir (Matta 25:46).
- Sonsuz Yaşam
Mesih’in kendisine iman edenlerin hepsine sunduğu, Allah’la sonu gelmeyen birlik yaşamı; lütuf aracılığıyla şimdiden başlar ve gökte Allah’ı görmekle tamamlanır. İman Açıklaması’nın son maddesidir (Yuhanna 17:3).
- Sorumluluk Derecesi (Imputability)
Bir kişinin bir eylemden ahlaken sorumlu tutulabileceği derece. Bilgisizlik, dikkatsizlik, zorlama, korku, alışkanlık, aşırı bağlılıklar ve başka psikolojik ya da toplumsal etkenlerle azalabilir, hatta ortadan kalkabilir.
- Soteriyoloji (Kurtuluş Öğretisi)
Kurtuluşu ve İsa Mesih’in kurtarıcı işini incelemeye adanmış ilahiyat dalı.
- Sör (Sister)
Bir adanmış yaşam kurumuna ait olan kadın dinî topluluk üyesi. Tam anlamıyla “rahibe” (nun) törensel yeminli ve papalık kapalı alanına tabi bir tefekkür tarikatının kadın üyesini, “sister” ise basit yeminli etkin bir kurumun üyesini anlatır; ama iki kelime çoğu zaman birbirinin yerine kullanılır. Türkçede ikisi için de “rahibe” ya da “sör” denir.
- Söz Ayini (Liturgy of the Word)
Kutsal Ayin’in Kutsal Yazılar okumalarından, vaazdan, İman Açıklaması’ndan ve İmanlıların Duası’ndan oluşan ilk ana bölümü.
KKK 1349
- Sözlü Dua (Vocal Prayer)
İsa’nın öğrencilerine öğrettiği Göklerdeki Babamız gibi, yalnız ya da başkalarıyla birlikte, sözle ya da ezgiyle dile getirilen dua. Beden ve ruhtan oluşan doğamıza uygun olan Hristiyan yaşamının temel bir öğesidir; yürek Allah’ın huzurunda olduğunda gerçek dua olur.
KKK 2700-2704
- Stigmata (Kutsal Yaralar)
Assisili Aziz Fransiskus ve Pietrelcinalı Aziz Pio gibi bazı kişilerin bedeninde görülen, Mesih’in Çilesi’ndeki yaralara karşılık gelen yaralar ya da izler. Kilise bu tür olguları büyük bir dikkatle inceler; kutsallık olağanüstü işaretlere göre değil, kahramanca erdeme göre değerlendirilir ve hiç kimse belirli bir duruma inanmakla yükümlü değildir.
- Stol
Rahiplik almış kişilere özgü ayin giysisi olan uzun, dar kumaş şerit. Piskopos ya da rahip onu boynuna, önden sarkacak biçimde takar; diyakoz ise sol omzunun üzerinden takar ve sağ yanında bağlar. Doğu Kiliseleri’nde buna karşılık gelen giysiler rahibin epitrahilyonu ve diyakozun oraryonudur.
- Sunağa Saygı
Mesih’in kendisinin simgesi olan sunağa gösterilen saygı işaretleri: rahip ve diyakoz onu Kutsal Ayin’in başında ve sonunda öper, görevliler önünde eğilir ve tütsülenebilir. Sunak kurbanın yeri ve Rab’bin sofrası olarak onurlandırılır.
- Sunak (Altar)
Kutsal alanda, üzerinde Kutsal Ayin kurbanının sunulduğu kutsal masa. Hem Mesih’in çarmıhtaki kurbanının sunağını, hem de Efkaristiya şöleninin sofrasını temsil eder.
- Sunu İlahisi
Kutsal Ayin’de Sunuların Hazırlanması sırasında, ekmek ve şarap (ve yoksullar için armağanlar) alayla sunağa getirilip üzerine konurken söylenen ilahi. En azından sunular sunağa konana kadar sürer.
- Sunular (Offertory)
Kutsal Ayin’in ekmeğin, şarabın ve imanlıların armağanlarının sunağa sunulduğu bölümü.
KKK 1350-1351
- Sunular Üzerine Dua
Sunuların Hazırlanması’nın sonunda, “Dua edin, kardeşlerim” çağrısından sonra rahibin, sunağa konan sunuları kabul etmesi için Allah’a okuduğu dua. Efkaristiya Duası’na geçişi sağlar; halk “Amin” diye karşılık verir.
- Sunuların Hazırlanması
Efkaristiya Ayini’ni başlatan, bazen yoksullar için armağanlarla birlikte alayla getirilen ekmeğin ve şarabın sunağa konduğu ayin. Rahip onları Mesih adına sunar, çünkü onlar O’nun Bedeni’ne ve Kanı’na dönüşecektir.
KKK 1350-1351
- Sunumlar (Presentations)
Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni’nin Arınma Dönemi’nde Seçilmişlere İman Açıklaması’nın ve Rab’bin Duası’nın teslim edildiği ayin eylemleri.
- Sünnet
Allah’ın antlaşmasının işareti olarak İbrahim’e verilen, sünnet derisinin kesilmesi. İsa sekizinci gününde sünnet edildi; bu işaret, “Mesih’in sünneti” olan Vaftiz’in ön belirtisidir. Havariler, Hristiyan olan öbür uluslardan kişilerin sünnet olmasının gerekmediğini öğrettiler (Yaratılış 17:10-12, Luka 2:21, Koloseliler 2:11-12).
KKK 527
- Sürahiler (Ampuller)
Kutsal Ayin’in kutlanması için sunağa getirilen şarabı ve suyu taşıyan küçük cam ya da metal kaplar. Kutsal Komünyon iki biçimde verildiğinde, şarap daha büyük bir sürahide bulunur ve takdisten önce kâselere dökülür.
- Sürekli Tapınma (Perpetual Adoration)
En Kutsal Sır’ın özel bir şapelde ya da kilisede günde 24 saat sürekli ve kesintisiz olarak sergilenmesi ve ona tapınılması.
KKK 1378-1379
Ş7 terim
- Şabat (Sebt Günü)
Allah’ın kutsadığı ve kutsal kıldığı haftanın yedinci günü; İsrail onu yaratılışın ve Mısır’dan kurtuluşun anısına ve antlaşmanın işareti olarak dinlenme ve ibadet günü olarak tuttu. Hristiyanlar için Diriliş günü olan Pazar, Şabat’ın ruhani gerçeğini tamamlar (Mısır’dan Çıkış 20:8-11).
- Şehit / Şehitlik
Mesih uğruna ölümü göze alarak Hristiyan imanının gerçeğine en yüce tanıklığı yapan tanık.
KKK 2473-2474
- Şehvet (Lust)
Cinsel hazzın, birleştirici ve üretici amaçlarından koparılarak düzensiz, denetimsiz biçimde arzulanması ya da ondan zevk alınması; yedi ana günahtan biri.
- Şeytan
Allah’ı özgürce reddeden düşmüş melek; cinlerin önderi ve insanlığın kurtuluşunun düşmanı.
KKK 391-395
- Şeytan Çıkarma (Exorcism)
Bir kişiyi, yeri ya da nesneyi şeytani etkiden ya da ele geçirilmekten korumak ya da kurtarmak için İsa’nın adıyla yetkiye başvuran Kilise duası ve ayini.
KKK 1673
- Şifa Kutsal Sırları
Ruhlarımızın ve bedenlerimizin hekimi Mesih’in, O’ndaki yeni yaşamı günahla zayıflamış ya da hastalıkla yüklenmiş olanlar için Kilise’si aracılığıyla şifa ve kurtuluş işini sürdürdüğü Tövbe (Barışma) ve Hastaların Meshedilmesi.
KKK 1420-1421
- Şükran (Thanksgiving)
Allah’a armağanları için minnettarlığı dile getiren dua; Kilise’nin duasına ve her şeyden önce adı “şükran” anlamına gelen Efkaristiya’ya özgüdür. Her sevinç ve acı, her olay ve ihtiyaç şükran konusu olabilir: “Her durumda şükredin” (1 Selanikliler 5:18).
T41 terim
- Taban Toplulukları (Base Communities)
Özellikle Latin Amerika’da, Afrika’da ve Asya’da yaygın, dua, Kutsal Yazılar’ı okuma, karşılıklı destek ve komşuya hizmet için düzenli olarak bir araya gelen küçük Katolik toplulukları. Cemaatleriyle, piskoposlarıyla ve evrensel Kilise’yle birlik içinde kaldıkları sürece Kilise onları müjdeleme için bir umut olarak över.
- Tabernakulum (Tabernacle)
Kutsal Efkaristiya’yı Kutsal Ayin dışında tapınma için ya da hastalara götürülmek üzere saklamak için kullanılan kutsal ve güvenli dolap (“konut” anlamına gelir).
KKK 1379
- Takdis (Consecration)
Bir kişinin ya da şeyin ilahi hizmete adanması. Özellikle, Kutsal Ayin’de Rab’bin kuruluş sözlerinin ekmeği ve şarabı Mesih’in Bedeni’ne ve Kanı’na dönüştürdüğü Efkaristiya Duası’nın merkezî anını anlatır.
- Tam Birlik (Full Communion)
Kilise’nin görünür yapısına iman ikrarı, kutsal sırlar ve Papa ile piskoposların altındaki kilise yönetimi bağlarıyla bağlanan vaftizlilerin Katolik Kilisesi’yle tam birliği. Öbür Hristiyanlar onunla gerçek ama eksik bir birlik içindedir.
- Tamamlayıcılık (Complementarity)
Kişi olarak onurda eşit olan kadın ile erkeğin, kadınlık ve erkeklik farklılıkları içinde birbirleri için yaratıldıkları gerçeği. Bedensel, ahlaki ve ruhani farklılıkları birliğe, evliliğin iyiliklerine, aile yaşamının ve toplumun gelişmesine yöneliktir (Yaratılış 2:18-24).
- Tanıklık (Hristiyan; Witness)
Hristiyanların günlük sözleri, eylemleri, sadakatleri ve İncil’e uygun iyi işleriyle verdikleri canlı tanıklık.
KKK 2471-2472
- Tapınak
Süleyman’ın yaptığı ve sonradan yeniden inşa edilen, Allah’ın halkı arasında konakladığı ve kurban sunulan Kudüs’teki tapınak. İsa Tapınak’ı sevdi ve onurlandırdı, yıkılışını önceden bildirdi ve onu kendi Bedeni’yle özdeşleştirdi; Hristiyanlar lütufla Kutsal Ruh’un tapınakları olur (Yuhanna 2:19-21, 1 Korintliler 3:16).
- Tapınma (Adoration)
Yalnızca Allah’a yaraşan en yüce ibadet ve övgü (latria); O’nu Yaratan, Kurtarıcı ve Rab olarak tanımak. Efkaristiya’ya Tapınma, özellikle Kutsal Efkaristiya’da gerçekten bulunan İsa Mesih’in önünde doğrudan dua etme uygulamasını anlatır.
- Tapınma Yeri (Shrine)
Yerel piskoposun onayıyla imanlıların, bir azizin mezarı ya da bir Meryem adanmışlığı yeri gibi belirli bir dindarlık nedeniyle hac yolculuğu yaptığı kilise ya da başka kutsal yer. Tapınma yerleri duada yenilenme ve kutsal sırları alma için özel yerlerdir.
KKK 2691
- Tarif Edilemez (Ineffable)
İnsan anlatımının ötesinde; özellikle Allah’ın gizemi söz konusu olduğunda, sözlerle tam olarak anlatılamayan ya da kavranamayan.
KKK 230
- Tarikat Giysisi (Habit)
Dinî toplulukların üyelerinin (keşişler, dilenci tarikat biraderleri, rahibeler) giydiği kendine özgü geleneksel giysi.
- Tarikat (Religious Order)
Üyeleri açık yeminler eden ve onaylanmış bir kurala göre ortak yaşayan dinî yaşam kurumu; Benediktinler, Fransiskenler, Dominikenler ya da Cizvitler gibi. Kilise hukuku bugün bu tür bütün yapılara dinî kurum der; “tarikat” özellikle üyeleri törensel yemin eden eski kurumları anlatır.
KKK 925
- Tazmin (Restitution)
Çalınan ya da haksız yere tutulan malların gerçek sahibine geri verilmesi ya da karşılığının hakkaniyetle ödenmesi; değişim adaleti, başkasının malına zarar veren herkesten bunu ister. Zakay şöyle söz verdi: “Birinden haksızlıkla bir şey aldımsa dört katını geri vereceğim” (Luka 19:8).
- Tefekkür (Tefekkür Duası)
İsa’ya dikilmiş bir iman bakışı; ruhun, pek çok sözün ötesinde, Allah’ın huzurunda dinlendiği sessiz bir sevgi. Bir lütuf armağanıdır ve sözlü dua ile meditasyonla birlikte duanın üç büyük ifadesinden biridir; Aziz Teresa onu “dostlar arasında yakın bir paylaşım” diye tanımladı.
- Tefekkür Yaşamı
Dua, sessizlik, yalnızlık ve Allah üzerine meditasyonla belirlenen adanmış yaşam durumu.
KKK 2687
- Tefsir (Egzegez)
Metnin özgün tarihsel bağlamını, edebî anlamını ve ilahi amacını ortaya çıkarmak için Kutsal Yazılar’ın eleştirel açıklaması ve yorumlanması.
KKK 109-114
- Tektanrıcılık (Monoteizm)
Yalnızca tek Allah’a iman ve tapınma. İsrail’e vahyedilen (“Dinle, ey İsrail! Tanrımız RAB tek RAB’dir”) ve Hristiyanların ikrar ettiği bu iman, Kutsal Üçlü Birlik’e, yani üç ilahi Kişi’de tek Allah’a imanla tamamen bağdaşır (Yasa’nın Tekrarı 6:4).
KKK 200-202
- Telafi (Günah İçin; Satisfaction)
Tövbe edenin, dua, merhamet işleri, kendini inkâr ya da başka tövbeler, özellikle de günah dinleyen rahibin verdiği tövbelerle ve başkalarına verdiği zararı onararak günahı telafi etmesi. Değerini, sevgi dolu kurbanı herkesin günahları için kusursuz kefaret olan Mesih’ten alır.
- Tembellik (Akedia)
İlahi sevgiye ve kutsallığa karşı ruhani ilgisizlik ya da isteksizlik; yedi ana günahtan biri.
- Teofani
Allah’ın insanlara görünür biçimde kendini göstermesi ya da görünmesi (örneğin Allah’ın Musa’ya yanan çalıda ya da Sina Dağı’nda görünmesi).
KKK 2058
- Tesbih (Rosary)
İsa’nın ve Meryem’in yaşamının, ölümünün ve dirilişinin gizemlerine odaklanan, bir boncuk dizisi üzerinde sayılarak okunan, Kutsal Yazılar’a dayalı Katolik dua adanmışlığı.
- Tevrat (Pentateuk)
Eski Ahit’in ilk beş kitabı: Yaratılış, Mısır’dan Çıkış, Levililer, Çölde Sayım ve Yasa’nın Tekrarı. Yahudi geleneğinde Tora (“Yasa”) diye anılır ve geleneksel olarak Musa’ya atfedilir; yaratılışı, ataları, Mısır’dan Çıkış’ı ve Yasa’nın verilişini anlatır.
- Theotokos
Kutsal Bakire Meryem için “Allah’ı Doğuran” ya da “Allah’ın Annesi” anlamına gelen, Efes Konsili’nde (MS 431) resmen tanımlanan Grekçe unvan.
KKK 495
- Tipoloji (Önceden Gösterme)
Eski Ahit’teki kişilerin, olayların ya da nesnelerin (“tipler”) Yeni Ahit’te tamamlanan gerçekliklerin (“antitipler”) ön belirtisi olduğu Kutsal Kitap yorum yöntemi; İshak’ın Mesih’in ön belirtisi olması gibi.
KKK 128-130
- Toplama Duası (Collect)
Rahibin Kutsal Ayin’in Giriş Bölümü’nün sonunda okuduğu dua. “Dua edelim” çağrısından ve bir anlık sessizlikten sonra halkın dualarını tek bir duada toplar ve günün kutlamasının niteliğini dile getirir; halk “Amin” diye karşılık verir.
- Toplantı (Convocation)
Din adamlarının ya da Kilise önderlerinin belirli bir ruhani, eğitsel ya da idari amaçla yaptıkları resmî toplantı.
- Toplu Bağışlama (General Absolution)
Önceden tek tek günah itirafı yapılmadan birkaç tövbe edene birden verilen bağışlama; yalnızca yakın ölüm tehlikesi gibi ağır bir zorunluluk durumunda izin verilir. Bağışlananlar ağır günahlarını uygun zamanda tek tek itiraf etme niyetinde olmalıdır.
KKK 1483
- Toplumsal Ensiklik
Bir Papa’nın İncil’i ve Kilise’nin ahlak öğretisini toplumsal, ekonomik ve siyasal yaşama uygulayan ensiklik mektubu; işçilerin durumu üzerine XIII. Leo’nun Rerum Novarum’uyla (1891) başlar. Sonraki örnekler arasında Quadragesimo Anno, Pacem in Terris, Centesimus Annus ve Laudato Si’ bulunur.
KKK 2421-2422
- Toplumsal Günah
Allah’ın iyiliğine aykırı olan ve kişisel günahların ifadesi ve sonucu olarak ortaya çıkan toplumsal durumlar, kurumlar ve “günah yapıları” için kullanılan benzetmeli terim. Bu yapılar kurbanlarını da kötülük yapmaya sürükler, ama sorumluluk her zaman sonuçta günah işleyen kişilerdedir.
KKK 1869
- Toplumsal Öğreti / Toplumsal Adalet
İnsan onurunu ve ortak iyiliği savunan, ekonomik, siyasal ve toplumsal düzenle ilgili Katolik öğretiler bütünü.
KKK 2419-2425
- Tora
Kutsal Kitap’ın ilk beş kitabının (Tevrat) ve daha geniş anlamda Allah’ın Musa aracılığıyla İsrail’e açtığı öğretinin adı olan, “öğreti” ya da “yasa” anlamına gelen İbranice kelime. Eski Yasa vahyedilmiş yasanın ilk aşamasıdır; Mesih onu kaldırmaya değil, tamamlamaya geldi (Matta 5:17).
KKK 1961-1962
- Tören Alayları (Processions)
Kutsal Ayin’deki giriş, İncil ve Komünyon alayları ya da Palm Pazarı ve Corpus Christi alayları gibi, imanlıların ya da görevlilerin bir ibadet eylemi olarak bir yerden başka bir yere düzenli biçimde ilerlemesi. Allah’a doğru yol alan hacı Kilise’yi dile getirir.
KKK 1674
- Tören Yöneticisi (Master of Ceremonies)
Özellikle törensel ve piskoposun yönettiği ayinlerde, öbür görevlileri yönlendirerek bir ayin kutlamasının onurla, düzenle ve ayin kitaplarına sadakatle yapılması için onu planlayan ve yöneten, rahiplik almış ya da meslekten olmayan görevli.
- Tövbe Bölümü (Penitential Act)
Kutsal Ayin’in Giriş Bölümü’nün, topluluğun kısa bir sessizlikten sonra Confiteor’u (Günah İtirafı Duası) ya da Kyrie ile başka bir biçimi kullanarak günahkârlığını kabul ettiği ve rahibin Allah’ın merhameti için dua ettiği kısmı. Kutsal sır olarak verilen bağışlamanın etkisine sahip değildir.
- Tövbe Etme (Repentance)
Günah için duyulan iç üzüntü ve bütün yüreğin Allah’a dönmesi; yaşamını değiştirme ve O’nun merhametine güvenme kararıyla birlikte. İsa vaazına “Tövbe edin, Müjde’ye iman edin” çağrısıyla başladı (Markos 1:15).
- Tövbe (Penance)
Dua, oruç, sadaka ve günahın karşılığını ödemek için Günah Çıkarma’da rahibin verdiği bedensel ya da ruhani işlerle dile getirilen iç pişmanlık.
- Triduum (Paskalya Üç Günü)
Kutsal Perşembe akşamından Kutsal Cuma, Kutsal Cumartesi ve Paskalya Pazarı’na kadar süren üç kutsal gün.
KKK 1168
- Tutkular (Ahlaki; Passions)
Sevgi, arzu, sevinç, korku ve öfke gibi, bizi iyi ya da kötü olarak algılanan bir şeye yönelik olarak harekete geçmeye ya da geçmemeye eğilimli kılan duygular ya da duyusal isteğin hareketleri. Kendi başlarına ne iyi ne kötüdürler; akla ve iradeye bağlandıkları ölçüde ahlaken iyi ya da kötü olurlar.
KKK 1763-1767
U4 terim
- Ulusal Cemaat (National Parish)
Bir bölge için değil, belirli bir milletten ya da dilden Katolikler için, onların pastoral bakımı, ayini ve vaazı kendi dillerinde ve kültürlerinde alabilmeleri amacıyla kurulan kişisel cemaat. Kilise hukuku bölgesel cemaatlerin yanında bu tür kişisel cemaatleri öngörür.
- Umut
Göklerin Krallığı’nı ve sonsuz yaşamı mutluluğumuz olarak arzuladığımız, Mesih’in vaatlerine güvendiğimiz ve Kutsal Ruh’un yardımına dayandığımız ilahi erdem.
KKK 1817-1821
- Umutsuzluk (Despair)
Kişinin günahlarını Allah’ın merhametinin ötesinde sayarak kurtuluş ve bağışlanma umudundan bilerek vazgeçmesi; ilahi Umut erdemine karşı bir günah.
KKK 2091
- Unvanlı Makam (Titular See)
Artık yerleşik bir makam olarak var olmayan, çoğu zaman eski Kilise’nin topraklarında bulunan ve unvanı yardımcı piskopos, havarisel nuncio ya da Roma Kuriyası görevlisi gibi kendi piskoposluk bölgesi olmayan bir piskoposa verilen piskoposluk bölgesi. Anadolu’daki birçok eski piskoposluk bugün unvanlı makamdır.
V19 terim
- Vaaz Etme (Preaching)
Allah’ın Sözü’nün, özellikle piskoposlar, rahipler ve diyakozlar tarafından, insanları imana ve dönüşe çağırmak ve imanlıları geliştirmek için duyurulması. Ayinde, Kutsal Yazılar’ı açıklayan ve imanlıları onları uygulamaya teşvik eden vaaz (homilia) biçimini alır.
- Vaaz (Homily)
Rahiplik almış bir görevlinin Kutsal Ayin’de, ayinde okunan Kutsal Yazılar’ı açıklamak ve imanlıları Allah’ın Sözü’nü günlük yaşamlarına uygulamakta yönlendirmek için yaptığı konuşma.
- Vaftiz
İlk günahı ve kişisel günahları temizleyen, kişiyi Mesih’in Bedeni’ne katan ve onu Kilise’ye kabul eden temel Hristiyanlığa Giriş Kutsal Sırrı.
KKK 1213-1274
- Vaftiz Adayı (Katekümen)
Hristiyanlığa Giriş Kutsal Sırları (Vaftiz, Konfirmasyon, Efkaristiya) aracılığıyla Katolik Kilisesi’ne girmeye hazırlanan, vaftiz edilmemiş kişi.
KKK 1247-1249
- Vaftiz Adaylarının Yağı
Piskoposun kutsadığı, adayları ayartmaya karşı güçlendirmek için Vaftiz’den önce meshetmekte kullanılan kutsal zeytinyağı.
KKK 1237
- Vaftiz Annesi / Babası (Godparent)
Vaftiz adayına eşlik eden ve onu sadık bir Hristiyan yaşamı sürmekte yönlendirip desteklemek için törensel bir sorumluluk üstlenen kefil.
KKK 1255
- Vaftiz Kurnası
Kilisede, Vaftiz Kutsal Sırrı’nı kutlamak için kullanılan suyun bulunduğu kalıcı kap ya da havuz.
KKK 1185
- Vaftiz Vaatleri
Vaftiz’de aday tarafından ya da bebek için anne babası ve vaftiz anne babası tarafından yapılan günahtan ve Şeytan’dan vazgeçme ve iman ikrarı. İmanlılar bunları her yıl Paskalya’da yeniler; Konfirmasyon adayları da Konfirmasyon kutlamasında yeniler.
- Vaftizci Yahya
Zekeriya ile Elizabet’in oğlu; peygamberlerin sonuncusu ve en büyüğü, Mesih’in hemen öncüsü. Tövbeyi duyurdu, İsa’yı Ürdün’de vaftiz etti ve O’nu Allah’ın Kuzusu olarak gösterdi. Şehit olarak öldü.
- Vahiy (İlahi)
Allah’ın kendini ve ilahi kurtuluş tasarısını tarihsel eylemler, sözler ve en yüce biçimde İsa Mesih aracılığıyla insanlığa açması.
KKK 50-67
- I. Vatikan Konsili
1869’dan 1870’e kadar Papa IX. Pius döneminde Roma’da toplanan yirminci ekümenik konsil. Dei Filius’ta Allah, vahiy, iman ve akıl üzerine öğretti; Pastor Aeternus’ta Roma Pontifi’nin önceliğini ve yanılmazlığını tanımladı; Roma işgal edildiğinde ara verildi.
- II. Vatikan Konsili
Papa Aziz XXIII. Yuhanna’nın Kilise öğretisinin çağdaş sunumunu, pastoral yenilenmeyi ve ayin reformunu ele almak için topladığı Katolik Kilisesi’nin 21. ekümenik konsili (1962-1965). XXIII. Yuhanna, Papa olmadan önce on yıl İstanbul’da havarisel temsilci olarak görev yapmıştı.
- Vatikan (Kutsal Makam, Sancta Sedes)
Roma Piskoposu ve Aziz Petrus’un ardılı olarak Papa’nın piskoposluk makamı; Katolik Kilisesi’nin dünya çapındaki yönetiminin merkezî makamıdır.
KKK 871-896
- Vatikan Şehri
Roma’da bulunan, Katolik Kilisesi’nin yönetim merkezi ve Kutsal Makamı olarak hizmet eden bağımsız egemen kent devleti.
- Vesvese (Scrupulosity)
Kişinin günah olmayan düşüncelerinin ya da eylemlerinin günah olduğuna dair sürekli ve temelsiz kaygıyla belirlenen psikolojik ve ruhani durum.
- Vicdan
Kişinin bir eylemin ahlaki niteliğini tanımasına yardım eden, uygun anda onu iyiyi yapmaya ve kötüden kaçınmaya çağıran pratik aklın iç yargısı.
KKK 1776-1802
- Vicdan Muhasebesi (Examen)
Kişinin düşüncelerini, sözlerini, eylemlerini ve ihmallerini, özellikle Tövbe Kutsal Sırrı’na hazırlık olarak, Allah’ın sözü ve yasası ışığında dua içinde gözden geçirmesi. Günlük Examen, Loyolalı Aziz İgnatius’un önerdiği bu uygulamanın bir biçimidir.
- Vicdani Ret
Kürtaja ya da ötanaziye katılmak gibi ahlak düzenine aykırı yasalara ya da emirlere, dürüst bir vicdandan kaynaklanan nedenlerle uymayı reddetmek. Kamu yetkilileri silah taşımayı reddedenler için hakkaniyetli düzenlemeler yapmalıdır; bu kişiler topluma başka biçimlerde hizmet etmekle yükümlü kalır.
Y32 terim
- Yahudilik
Allah’ın Sözü’nü ilk işiten ve antlaşmaların, Yasa’nın ve vaatlerin kendisine ait olduğu Yahudi halkının dini. Kilise, imanı Eski Antlaşma’daki Allah’ın vahyine bir yanıt olan Yahudi halkıyla eşsiz ruhani bağını tanır.
KKK 839-840
- Yahve
Allah’ın Musa’ya yanan çalıda açtığı, “BEN, BEN’İM” anlamına gelen kutsal İbranice adı (Mısır’dan Çıkış 3:14).
KKK 203-213
- Yakarış (Invocation)
Allah’a ya da aracılıkları için azizlere, çoğu zaman adlarını ya da unvanlarını anarak seslenen dua. İsa’nın kutsal adını anmak, Doğu geleneğindeki İsa Duası’nda olduğu gibi, her zaman dua etmenin en sade yoludur.
KKK 2665-2668
- Yalan Yere Yemin (Perjury)
Yerine getirme niyeti olmadan yeminle söz verme, yeminle verilen sözü tutmama ve yeminle yalan söyleme günahı. Her sözün Rabbi olan Allah’ı ağır biçimde onursuzlaştırır ve adaleti tehlikeye atar.
- Yalınayak (Discalced)
Latince “ayakkabısız” kelimesinden; üyeleri yoksulluğun ve tövbenin işareti olarak yalınayak yürüyen ya da yalnızca sandalet giyen tarikatları ya da tarikat kollarını anlatır; Avilalı Aziz Teresa ile Haçlı Aziz Yuhanna’nın reform ettiği Yalınayak Karmelitler gibi.
- Yanılmazlık (Infallibility)
Kutsal Ruh’un Kilise’ye verdiği, Papa’nın (ve onunla birlik içindeki piskoposların) bir iman ya da ahlak öğretisini yanılgısız olarak kesin biçimde ilan etmesini sağlayan armağan.
KKK 891
- Yaratılış Kitabı (Genesis)
Dünyanın ve insanlığın yaratılışını, düşüşü, tufanı ve atalar İbrahim’in, İshak’ın, Yakup’un ve Yusuf’un tarihini anlatan Kutsal Kitap’ın ilk kitabı. İlk üç bölümü Kilise’nin yaratılış öğretisinde eşsiz bir yere sahiptir.
- Yaratılış (Yaratan)
Allah’ın, bilgeliğine ve sevgisine göre, hiçten, görünen ve görünmeyen her şeye varlık verdiği özgür eylemi. Yaratılış Baba’nın, Oğul’un ve Kutsal Ruh’un ortak işidir; tek Yaratan, yarattığı her şeyi ayakta tutan ve yöneten Allah’tır (Yaratılış 1:1).
- Yardımcı Lütuf (Actual Grace)
Allah’tan gelen geçici, doğaüstü bir yardım; insanın aklını aydınlatır, iradesini güçlendirir, iyi bir eylemde bulunmasını, ayartmaya direnmesini ya da günahtan kaçınmasını sağlar.
- Yardımcı Piskopos
Piskoposluk bölgesinin piskoposuna yerel Kilise’yi yönetmede ve gütmede yardım etmesi için Papa tarafından bir piskoposluk bölgesine atanan bir ya da daha fazla ek piskopos.
- Yardımcı Rahip (Parochial Vicar)
Bir cemaatin bakımında ve yönetiminde cemaat rahibine yardım etmekle görevlendirilmiş rahip.
- Yargı (Kişisel ve Genel Yargı)
Kişisel Yargı ölüm anında hemen gerçekleşir; ruh Mesih tarafından iman ve işlere göre yargılanır. Genel (Son) Yargı ise zamanın sonunda, Mesih’in İkinci Gelişi’nde, bütün ölüler dirildiğinde gerçekleşir.
- Yargı Vikeri (Judicial Vicar)
Piskoposluk bölgesi kilise mahkemesine ve yargı işlerine başkanlık etmek üzere piskoposun atadığı yetkin kanon hukukçusu.
- Yemek Duası
Yiyeceğin göksel Babamız’ın bir armağanı olduğunu kabul eden, yemeklerden önce ve sonra okunan kutsama ve şükran duası. Hristiyan aile yaşamını ayakta tutan günlük dua ritimlerinden biridir.
- Yemin (Adak; Vow)
Mümkün ve daha iyi bir iyilik konusunda Allah’a bilinçli ve özgürce verilen söz (örneğin yoksulluk, iffet ve itaat yeminleri).
KKK 2101-2103
- Yemin Etme (Dinî; Profession)
Bir dinî kurum üyesinin iffet, yoksulluk ve itaat yeminleri ederek kendini Allah’a adadığı açık eylem. Geçici yemin novisiyattan sonra gelir ve ömür boyu (ya da törensel) yeminden önce gelir.
- Yeni Ahit (Kitaplar)
Kutsal Yazılar’ın Mesih’ten sonra yazılmış yirmi yedi esinlenmiş kitabı: dört İncil, Elçilerin İşleri, havarisel Mektuplar ve Vahiy. Merkezî konuları İsa Mesih’tir; İnciller de bütün Kutsal Yazılar’ın kalbidir.
- Yeni Antlaşma (Yeni Ahit)
İsa Mesih’in Haç’taki kanıyla kurduğu, Eski Antlaşma’yı tamamlayan ve yetkinleştiren kesin antlaşma.
- Yeni Vaftizli (Neofit)
(Grekçe “yeni fide/filiz” kelimesinden) Katolik Kilisesi’yle tam birlik içindeki ilk yılını geçiren yeni vaftiz edilmiş kişi.
KKK 1248
- Yeni Yasa (İncil’in Yasası)
Mesih’in verdiği ve özellikle Dağdaki Vaaz’da dile gelen, doğal ve vahyedilmiş ilahi yasanın yeryüzündeki yetkinleşmesi. Her şeyden önce Kutsal Ruh’un lütfu, içten bir sevgi yasasıdır; onu yaşamamız için bize güç vermek üzere kutsal sırları kullanır.
KKK 1965-1966
- Yenilemez Bilgisizlik (Invincible Ignorance)
Makul bir çabayla giderilemediği için kişinin sorumlu tutulmadığı bilgi eksikliği. Kötü bir eylemin suçunu ortadan kaldırır, ama eylem yine de düzensizdir; giderilebilecek ve giderilmesi gereken bilgisizlik (yenilebilir) mazeret değildir.
- Yerel Kilise (Particular Church)
Havarisel ardıllık içinde takdis edilmiş piskoposlarıyla iman ve kutsal sırlar birliği içindeki Hristiyan imanlıların oluşturduğu piskoposluk bölgesi (Doğu Kiliseleri’nde eparşi) ya da ona denk topluluk. Bir, kutsal, katolik ve havarisel Kilise onda gerçekten bulunur.
KKK 833-835
- Yerel Ordinaryus (Local Ordinary)
Piskoposluk bölgesi piskoposu ve hukuken ona denk olanlar ile yerel bir Kilise’nin genel vikerleri ve piskoposluk vikerleri. “Ordinaryus” teriminden farklı olarak, yalnızca kendi üyeleri için ordinaryus olan dinî kurumların yüksek üstlerini kapsamaz.
- Yerellik İlkesi (Subsidiarity)
Katolik Toplumsal Öğretisi’nin, üst toplumsal yetkililerin, ortak iyilik için gerekmedikçe alt ve yerel kurumların işlevini üstlenmemesi gerektiğini belirten temel ilkesi.
- Yetişkinlerin Hristiyanlığa Giriş Düzeni (OCIA / RCIA)
Vaftiz edilmemiş yetişkinlerin (vaftiz adayları) ve vaftizli Katolik olmayanların (kabul adayları) yetiştirildiği ve Katolik Kilisesi’yle tam birliğe kabul edildiği resmî süreç.
- Yetki (Faculty)
Kilise hukukunun ya da yetkili makamın verdiği, günah itirafı dinlemek, Konfirmasyon vermek, vaaz etmek ya da evliliklere tanıklık etmek gibi belirli eylemleri geçerli ya da yasaya uygun olarak yapma izni. Örneğin bir rahibin Tövbe Kutsal Sırrı’nda günahları bağışlayabilmesi için bağışlama yetkisine sahip olması gerekir.
- Yok Olmazlık (Indefectibility)
Mesih’in kurduğu Kilise’nin, havarisel kökenine ve gerçeğine sadık kalarak zamanın sonuna kadar süreceğine dair ilahi güvence.
KKK 889
- Yoksullar İçin Öncelikli Tercih
Kilise’nin yoksullara, ezilenlere ve acı çekenlere duyduğu, onları rahatlatmak, savunmak ve özgürleştirmek için çalışmaktan hiç vazgeçmediği özel sevgi ve kaygı. Mesih’in kendi şefkatinden alınır; Hristiyan toplumsal öğretisini ve her öğrencinin seçimlerini biçimlendirir.
KKK 2443-2448
- Yoksulluk
Mesih ve Krallık uğruna zenginliklerden el çekme; bütün imanlılar ruhta yoksulluk olarak buna çağrılmıştır, adanmış kişiler ise bunu bir İncil öğüdü olarak yeminle benimser. Terim ayrıca Kilise’nin yoksullara sevgisini harekete geçiren maddi yoksunluğu da anlatır (Matta 5:3).
- Yol Azığı (Viaticum)
Ölmekte olan bir Hristiyana, bu dünyadaki yaşamdan sonsuzluğa geçişi için ruhani yiyecek olarak verilen Kutsal Komünyon.
KKK 1524-1525
- Yürürlüğe Koyma (Promulgation)
Bir kararın, yasanın ya da belgenin Kilise makamı tarafından resmen yayımlanması ve yasal olarak yürürlüğe konması.
- Yüzüstü Kapanma (Prostration)
Derin alçakgönüllülüğün, yakarışın ve tapınmanın işareti olarak yüzüstü yere uzanmak. Roma ayininde rahiplik adayları Azizler Litanisi sırasında, rahip ve diyakoz da Kutsal Cuma ayininin başında bunu yapar; birçok Doğulu Hristiyan duada sık sık yere kapanır.
Z4 terim
- Zangoç (Sacristan)
Sakristinin bakımından, ayinler için gereken kitapların, kapların, giysilerin ve öbür eşyaların hazırlanmasından ve kilisenin düzeninden ve temizliğinden sorumlu meslekten olmayan ya da dinî topluluk üyesi kişi.
- Zina
Evlilikte sadakatsizlik; en az biri başka biriyle evli olan iki kişi arasındaki cinsel ilişki. Altıncı Buyruk bunu kesin olarak yasaklar.
- Zorunlu Bayramlar (Holy Days of Obligation)
Katoliklerin Kilise buyruğu gereği Kutsal Ayin’e katılmakla ve ağır işlerden kaçınmakla yükümlü olduğu belirlenmiş bayram günleri.
- Zuketto (Takke)
Din adamlarının giydiği, rütbeye göre renklenen küçük, yuvarlak ipek takke: Papa için beyaz, kardinaller için kırmızı ve piskoposlar için mor; rahipler siyah giyebilir. Prefasyon’dan Komünyon’un sonuna kadar ve sergilenen En Kutsal Sır’ın önünde çıkarılır.
Sonuç bulunamadı. Daha kısa bir kelime deneyin ya da eklenmesini istediğiniz terimi bize yazın.